Spor Menüsü

Taşındık

2008-11-01T20:28:00.002+02:00

Yeni adres:

http://parmakarasiterlik.blogspot.com

Oradan devam, bekleriz. :)

Behram Zülaloğlu

2008-11-01T16:44:00.003+02:00

Kalecilik biraz da şans işi derler, çok doğru. Son örneği de Behram. Biraz önce İstanbul B.B-Trabzonspor maçını izlerken fark ettim kalede olduğunu, Beşiktaş maçını anımsadım. O maçta Mehmet Ali Tunç sakatlanınca oyuna dahil olmuştu, iyi de bir maç çıkartmıştı. Beşiktaş maçından sonra takımının Denizlispor, Antalyaspor, Konyaspor'la karşılaştığı maçlarda da kaleyi korumuş, 3 maçta ağlarında toplam 4 gol görmüştü.

Takımın kalecisi sakatlanmış, yerine girmiş, iyi oynamış, formayı kapmış, önümüzdeki maçlarda da ilk 11 çıkmaya başlamış. Bu bile ilk cümledeki "kalecilik şans işidir" tezini doğrulamaya yetiyor. Lakin biraz daha geriye gidersek, olay daha da ilginç bir hal almaya başlıyor. 26 yaşındaki Behram, bu sezonun başında Kocaelispor'dan transfer edilmiş. Kocaelispor'a 1.kaleci olarak gelmiş, sezonun ilk maçlarında da kaleyi o korumuş. Ancak beklenenin çok altında bir performans sergileyerek, formayı takımın yedek kalecisine kaptırmış. Çok kötü oynadığını kendisi de kabul etmiş, ancak daha sonra çok çalışmasına rağmen kendisine bir türlü bir daha şans verilmemesini yadırgamış. Resti çekmiş, İstanbul'a ailesinin yanına gelmiş. İstanbul'da, İstanbul B.B ile anlaşmış. Ama şöyle bir fark var, takımın 3.kalecisi olarak! 1.kaleci bilindiği gibi Kenan Hasagiç, onun yedeği M.Ali Tunç, sonra Behram... Ligdeki ilk 3 maçta kadroya bile girememiş Behram. Hasagiç ilk 11 çıkmış, arkasında M.Ali Tunç beklemiş. Ligin 3.haftasında İstanbul B.B kendi sahasında Ankaraspor'u ağırlamış. İstanbul B.B maçta 1-0 öne geçmiş, dakikalar 63'e geldiğinde Hasagiç ceza alanı içinde yaptığı faulle hem Ankaraspor'un penaltı kazanmasına, hem de takımının 10 kişi kalmasına sebebiyet vermiş. Kalede M.Ali Tunç ve 10 kişiyle mücadelesinin sürdüren İstanbul B.B, geride kalan dakikalarda 2 gol yemiş ve maçı 2-1 kaybetmiş. Ardından gelen Ankaragücü ve Tokatspor maçlarında kaleyi M.Ali Tunç korumuş, Behram da arkasında beklemiş.

Ve kilit maç: Ligin 8.haftasında İstanbul B.B, Beşiktaş ile karşılaşıyor. Beşiktaş maçta 1-0 öne geçiyor, İstanbul B.B eşitliği sağlıyor. 60.dakikada M.Ali Tunç bir pozisyonda sakatlanıyor ve... Sonrasını biliyorsunuz zaten... Oldukça ilginç değil mi? Bank Asya Ligi'nde yedek kalan Behram, 3.kaleci olarak geliyor. 1.kaleci takımını yakıyor, 2.si sakatlanıyor, gelen şansı iyi kullanıp formayı kapıyor.

Beşiktaş maçı sonrasında oynadığı maçlarda da Behram iyi performansı sürdürmüş olacak ki, Trabzonspor maçına da ilk 11'de çıktı. Görev aldığı 4 maçta sadece 4 gol yiyen Behram, bu maçta 4 gol birden yedi. Yediği gollerde de çok hatalı değil, aslına bakılırsa. İlk gol karşı karşıya, ikinci gol müthiş bir aşırtma, üçüncü gol penaltı, son gol altıpas hizasından kafa vuruşu...

Bakalım; Behram, önümüzdeki haftalarda bu ilginç hikayenin devamını getirebilecek mi?

Hayvanlar Alemi #2

2008-10-31T23:46:00.002+02:00

Hayvanımızın adı "Sloth"...

Joe Kinnear ve Harry Redknapp

2008-10-30T20:37:00.005+02:00

Given, Coloccini, Barton, Martins, Owen, Duff, N'Zogbia, Gutierrez, Ameobi ve daha pek çoğu. Kağıt üzerinde iyi bir kadro gibi değil mi? Evet öyle, lakin sahada konuşamıyorlar. Sadece bu sezona has bir durum da değil bu, Newcastle geçen yıllarda da çok farklı değildi. Aslında bu sezona iyi bir başlangıç yaptıklarını söyleyebiliriz. İlk maçta Old Trafford stadında alınan beraberlik, ardından gelen Bolton galibiyeti ve Coventry'e karşı kazanılan kupa maçı. Ancak sonrasında felaket bir seriyle karşı karşıya kaldı, Newcastle. Arsenal, Hull ve West Ham'e ligde kaybedilen maçlar, son sıraya kapağı atan Tottenham'a karşı kaybedilen maçla veda edilen kupa ve son olarak da St. James Park'taki Blackburn darbesi. Mağlubiyet serisinin başlangıcı olan Arsenal maçının ardından görevi bırakmıştı Keegan. Ondan sonra da art arda 4 maç kaybederek, bir türlü iflah olmadılar. Taa ki Kinnear takımın başına gelene kadar.

İç sahada kaybedilen Blackburn Rovers maçının ardından koltuğa oturan Kinnear, göreve hiç de fena olmayan başlangıç yaptı. Everton deplasmanından alınan 1 puan, güçlü City'ye karşı içeride alınan 1 puan, gelecek adına umut veriyordu. Bunların arkasından Sunderland mağlubiyeti biraz canları sıksa da, hafta içi alınan WBA galibiyeti ile derin bir oh çektirdi, St. James Park'a. 5 maçlık mağlubiyet serisinin ardından, 4 haftada toplanan 7 puan gelecek adına bazı mesajlar veriyor. En son oynadıkları WBA maçının büyük bölümünü izleme fırsatı bulabildim. Özellikle ilk yarı ortaya konulan futbol, oyuncuların heyecanlı ve iştahlı olduklarını çok net bir biçimde gösterdi, bu iyi oyunun karşılığı da soyunma odasına 2-0'ın avantajıyla gitmek oldu. 2.yarıda gelen WBA golü, St. James Park'taki seyircilerde de, sahanın içindeki futbolcularda da büyük telaş yarattı. Haftalardır alınamayan galibiyetin telaşı... Derler ya; bir takım art arda kaybetmeye başlarsa kaybetmeye alışır, kazanmayı unutur. Aynen öyleydi Newcastle'ın durumu. Bir terslik olmadı, Newcastle kazandı. Konuşmak için biraz erken olabilir ama Kinnear'ın gelişi takımda bir heyecan, kendini ispatlama isteği yaratmış...
Tottenham da Newcastle'ın bir model üstü. Gomes, Corluka, Bale, Lennon, Jenas, Pavlyuchenko, Bent, Modric, dos Santos, Huddlestone, King... Premier Lig'de ilk 4'ü zorlayacak, UEFA biletini rahat alabilecek bir kadro. Başlarında da Sevilla'yı yaratan Juande Ramos... Aynı Newcastle'da olduğu gibi, işler burada da kağıt üstünde iyiydi ama yeşil çimlerin üzerinde değil... Kısa bir süre önce Ramos ile ilgili bir post girmiştik bloga. Biraz geriye giderseniz görebilirsiniz. Yazının sonunda Ramos'a gönderme yapmayı da ihmal etmemiştik. Ömrü de çok uzun olmadı. Çok yoğun olan ve hiç görüşemediği (!) başkanı gözünün yaşına bakmadı Ramos'un (Ramos'un çok da umrunda olduğunu zannetmiyorum ya, alacağı tazminatla sittin sene yaşar). Ramos'un 8 haftadaki 2 puanlık performansı yüz kızartıcıydı. UEFA Kupası 1.Turu'da güçlükle geçilmiş, grup maçlarına da mağlubiyetle başlanmıştı. Ülkemizde her vatandaş der ya; "ulan bu takımın başına beni getirsinler, daha kötü olmaz şerefsizim" diye. Gülüp geçerim bu tip söylemlere ama ortaya çıkan tabloya bakıldığında, insanın o cümleyi kurası geliyordu hakikaten...

Redknapp geldi başa... Tottenham, yeni antrenörüyle çıktığı ilk maçta, ligdeki ilk galibiyetini aldı, Bolton 2-0 mağlup edildi. Tottenham, dün tanıklık ettiğimiz efsane derbinin de taraflarından biriydi. Kuzey Londra derbisinde perdeyi, jeneriklere geçecek güzellikte bir gol atan Bentley açtı. Arsenal'ın defans elemanları Silvestre ile Gallas yan toplardan buldukları gollerle maçı 1-0'dan 2-1'e çevirdiler. Arkasından, 4 dakikada 3 gol izledik. Önce Adebayor farkı 2'ye çıkardı, sonra Bent 1'e indirdi. Sonra yine Adebayor çıktı sahneye, harika bir asist yaptı Van Persie'ye, affetmedi o da, 4-2'ye getirdi skoru. Van Persie'nin golünden sonra, Arsenal şova başlar, maç 5-6'ya gider diye hangimiz düşünmedik? Lakin Arsenal, 4-2'den sonra rakibinin üzerine pek gitmedi. Maç bitecek derken, 90'da Jenas çıktı sahneye. Umursamadık bu golü, yalan değil. Ama Tottenham mücadeleyi bırakmadı, elinden geldiğince baskı kurmaya çalıştı uzatma dakikalarında. Gollerinin hepsini uzaktan şutlardan atan, yaratan Tottenham'da, Modric füzeyi gönderdi 90+4'te. Direkte patladı, Lennon tamamladı. Tottenham'lılar bir zafer kazanmışçısına mutluydular, sahaya atlayan 1 taraftar ile birlikte yaşadılar gol sevinçlerini. Sarıldılar, üstüne atladılar... Orada Lennon'a sarılarak kendinden geçen taraftarın yerinde, hangi Tottenham aşığı olmak istemezdi ki?

Harry Redknapp dedik başlıkta ama bu maçtan bahsetmesem rahat edemeyecektim, çıktı aradan. Kinnear geleli 1 ay oldu, konuşmak için erken dedik. Redknapp henüz 2.maçına çıktı, onun hakkında konuşmak için daha da uzun bir süre beklemek gerekir. Lakin, dün çok da iyi oynamamasına rağmen onur mücadelesi veren, yeni bir başlangıca hazır olan bir takım vardı sahada. Dolayısıyla, işlerin Ramos döneminden çok daha iyi gideceğini söylemek için çok da erken değil...

Herşeye rağmen, son durumda Newcastle'ın 17., Tottenham'ın 20.sırada olduğu gerçeğini de es geçmemek gerek tabii...

Fiyasko

2008-10-29T19:32:00.003+02:00

Bir basketbolcu düşünün; draftta 1.sıradan seçilsin, yeni Shaq diye tanıtılsın, play-off hedefleyen takımının en kilit ismi olsun ve daha sezon başlamadan sakatlanıp, sezonu kapasın, takımı buna rağmen sonuna kadar play-off mücadelesi versin, play-off yapamasa da gelecek adına büyük umutlar versin, off-season'da mükemmel hamleler yapsın, sezona da büyük umutlarla girsin ve tüm bunlara rağmen o basketbolcu daha ilk maçta yine sakatlanıp, takımını yalnız bıraksın. Sakatlığının ne kadar süreceği, ne kadar ciddi olduğu belli değil ama şu noktada Greg Oden, fiyaskonun tanımıdır...

Oden'dan girmişken, dün açılışı yaptığımız yeni sezondan da biraz bahsedelim. Açılış maçında geçen yılın şampiyonu Celtics, play-off'larda karşısında ecel terleri döktüğü Lebron'lu Cavs ile karşılaştı. Off-season'da Mo Williams'ı kadrosuna katarak, Lebron'un yanına gereken ikinci skor opsiyonunu sağlayan Cavs, bu sezon daha iddialı. Pistons'un devrinin yavaş yavaş sonlanmasından da faydalanarak, en azından bir Doğu Finali hedefliyorlar. Celtics, aynı Celtics. PJ Brown ve James Posey kayıpları var yalnızca. Yalnızca dediğime bakmayın, ciddi kayıplar bunlar. Hele, Celtics'in şampiyonluk yürüyüşünde bu ikilinin verdiği katkıya bakarsak... Yine de Doğu'da şampiyonluğun en büyük adayı Celtics, lakin finale çıktıkları takdirde bu kez karşılarında geçen yıldan daha güçlü bir Lakers bulacakları kesin.Tabii Lakers, oraya gelene kadar Batı'nın sağlam takımlarına çarpmazsa... Maçı Celtics 5 sayıyla almış. İzleyemedim, ancak Cavs'ın geçen seneden pek farklı olmadığı görüşü hakim. Mo Williams transferine rağmen, takımın en az geçen seneki kadar Lebron odaklı olduğu söyleniyor. Maçın sonlarında kritik bütün pozisyonları tek başına oynamış, 21 şut denemiş olması da, izlemesem bile bana az çok fikir vermekte...

Şimdilik Cavs ve Celtics'le sınırlayalım. Gün geçtikçe diğer takımlara da böyle ufaktan değiniriz. Özlemişiz NBA'i. Sabah kalkıp bilgisayarın başına geçtiğinde ilk olarak NBA.com'a girerek, Boxscore'larla uzun uzun haşır neşir olmanın, Boxscore üzerinden bazı çıkarımlardan bulunmanın bile keyfi harika...

Efsaneler Ölmez: Eskişehirspor

2008-10-29T11:31:00.012+02:00

Eskişehirspor 16 Eylül 1970 tarihinde Sevilla karşısına çıkıyor: Mümin, İlhan, Abdurrahman, İsmail, Süreyya, Doğan, Burhan, Fetih, Vahap, Ender. Bu maçın hikayesini bilmeyen yoktur sanırım ama yine de, kısa da olsa yazmakta fayda var.

1970-71 sezonunda, Avrupa Fuar Şehirleri Kupası'nda karşılaşır, Sevilla ile Eskişehirspor. İlk maç İspanya'da oynanır, Sevilla maçı tek golle alır. Turun favorisi olan Sevilla, Eskişehir'e rahat bir şekilde gelir, skoru da uzun bir süre 0-0 götürmeyi başarır. Derken, dakikalar 77'yi gösterdiğinde Sevilla 1-0 öne geçer. Geriye yalnızca 13 dakika ve Eskişehir'e tur için gereken 3 gol kalmıştır. Herkes umutsuz, şaşkın bakışlarla maçı takip ederken Eskişehir'in beraberliği yakalaması uzun sürmez. Sevilla'nın golünden sadece 1 dakika sonra, yani 78.dakikada Fethi skoru 1-1'e getiren golü kaydeder. Bu golden 4 dakika sonra Eskişehir, Fethi ile 1 gol daha bulur. Eskişehir'e artık 1 gol yetecektir, geride de 8 dakika gibi azımsanmayacak bir süre vardır. "Acaba olur mu?" diye iç geçiren Eskişehir taraftarlarını sevince boğan gol, son dakikada yine Fethi'ten gelir ve 16 Eylül 1970 günü Türk futbol tarihine altın harflerle yazılır. Çok eski olmasından mı, yoksa bu mucizeyi başaran takımın adının Eskişehir olmasından mı bilinmez, bu tarihi başarı pek çokları tarafından bilinmez, hatırlanmaz. Yeteri kadar da değer verilmez. Neyse ki unutmayanlar da var. Geçen yıl CNN Türk'teki "Oradaydım" belgeseline konu oldu bu başarı öyküsü. Rastgele denk gelmiştim belgesele, bu efsaneyi bir de o maçta Eskişehir'i zafere taşıyan golleri atan Fethi Heper'den dinlemek müthiş keyifti...
Eskişehirspor deyince, Amigo Orhan'a değinmeden geçmek olmaz. Türkiye'nin ilk amigosudur; 70'li yıllardaki Eskişehir efsanesinin en önemli parçalarından biridir. Çok anıları, hikayeleri vardır; Eskişehirliler için hala da çok özeldir, baştacıdır. Ufak bir araştırma sonucu 2004 yılında kendisiyle yapılmış bir röportajı buldum. En son 1984 yılında Eskişehir, 2.ligden 1.lige yükseldiğinde amigoluk yapmış, o tarihten itibaren maça gitmemiş. Yaşının ilerlemesi, tribünde holiganların ve şiddetin artması, Eskişehir'in hedef küçültmesiymiş maçlara gitmeme sebepleri. 70 yaşında, doğal tabii artık maçlara gitmemesi, gidememesi. En son Four Four Two'nun geçen sayısında kendisiyle ilgili bilgi sahibi olmuştum. Four Four Two, lige yeni çıkan Eskişehir'in sezon açılışını izlemeye gitmiş, Amigo Orhan'a uğramayı da ihmal etmemiş. Dikkatimi çeken şey; 2004 yılında kendisiyle yapılan röportajda da, 2008 yılında Four Four Two dergisiyle ettiği sohbette de "takımın zamana ihtiyacı var, bir şeyler söylemek için daha erken" demesi. İnsan belli bir yaştan sonra daha sakin, daha ılımlı yaklaşıyor demek ki olaylara...
Efsanenin 30-40 yıl öncesine, Amigo Orhan'ına değindikten sonra günümüze dönelim... Eskişehirspor 70'lerdeki rüya gibi başarıların ardından bir türlü iflah olmadı. 80'li yıllarda inişli-çıkışlıydı grafikleri, ancak 96'daki düşüşün ardından çıkışları pek kolay olmadı. 12 yıl boyunca alt liglerde dolanıp, durdular. 2005-06 sezonunda Bank Asya'ya yükseldiler. Çıktıkları ilk yılda çok iyi bir performans gösteremeseler de, kendilerine orta sıralardan bir yer buldular.

2007-08 sezonuna Sergen Yalçın gibi bir ismi kadrosuna katarak başladı, Eskişehir. Beklenen başlangıç gelmedi. Teknik direktör Metin Diyadin ile Sergen arasındaki çekişme takımı yıprattı. Metin Diyadin, Sergen'i kadroya almadı; yönetim de Diyadin ile yolları ayırdı. Ardından Sergen de yönetime parasını alamadığı için isyan etti, yönetim Sergen'le de yolları ayırdı. Bu kaos ortamında, Turkcell Süper Lig hedefi doğrultusunda Eskişehir büyük yaralar aldı. Zaman geçtikçe biraz daha toparlandı takım, ilk 2 olmasa da 4.sıradan İstanbul'daki play-offlara doğru yol aldı Es-Es. Yarı final maçında Diyarbakırspor, normal süresi 0-0 biten maçta, penaltılarla 6-5 geçildi. Sezonun en büyük sürprizine imza atarak play-off finaline kadar gelen Bolu da finalde 2-0'la mağlup edildi ve 12 yıllık hasret sona erdi...
İnönü Stadı'nda 2-0 kazanılan Boluspor maçının ardından yaşınan büyük ve haklı sevinç...
2008-2009 sezonunun açılış maçı... Eskişehirsporlular, sezonu 2.haftadaki Hacettepe ile açıyor. Maç sonucu 0-0. Açılış maçını Four Four Two, Ekim sayısında ayrıntılı ve geniş bir biçimde ele almış, o havayı solumuş. Tavsiye ederim...
Eskişehirspor sezona, kariyerinin en başarılı dönemini 2002-2003 yıllarında Denizlispor'da geçiren, Beşiktaş ve sonrasında çalıştırdığı takımlarda başarılı olamayan Rıza Çalımbay'la başladı. Kadrosunu lige her yeni çıkan takım gibi büyük ölçüde değiştirdi. Lige yükselen kadrodan 2 isim takımda banko oynuyor: Sezgin ve Serdar. Kaleye transfer edilen Ivesa, geçtiğimiz yıl UEFA Kupası Ön Elemesi'nde Galatasaray'ın rakibi olan Slaven Belupo'nun kalesini koruyordu. Hırvatistan'daki maçta Volkan'dan yediği gol hala aklımda, pek beğenmemiştim ama geçen sezonu Hırvatistan Ligi'nde en az gol yiyen kaleci olarak bitirmiş. En son izleme fırsatı bulduğumuz Galatasaray maçında da iyi bir oyun çıkardı. Tandeme Naderevic, Vucko ikilisi transfer edildi ancak Galatasaray maçında Vucko-Tayfun ikilisini izledik. Orta alandaki Bülent Ertuğrul ligin tecrübeli isimlerinden. Genç yaşı ve yetenekleriyle gelecek vaat eden Özgür Öçal, tekniği ve çalışkanlığıyla takımın beyni Poljak, yine ligin tecrübeli isimlerinden Cumhur Bozacı, Galatasaray'ın gelecekte büyük umutlar beslediği genç yıldızı Oğuz Şabankay, geçen yıl Hacettepe'de iyi bir çıkış yakalayan Bülent Kocabey'li, iyi bir orta sahaya sahip Eskişehir. Golcüler: Anderson, Youla ve Lovrek. Anderson'u Ç.Rizespor'dan tanıyoruz, oraya da Rıza Çalımbay transfer etmişti onu. Beğenmediğim, golcü özelliği olmayan, Bank Asya kalitesinde bir forvet bana kalırsa. Lovrek'i çok kısa bir süre izleme şansı bulabildik, bir şeyler söylemek için henüz erken. Ve takımın en önemli gol silahı: Souleymane Youla. 2001-05 yılları arasında forma giydiği G.Birliği'nde 49 gol atarak, Beşiktaş'a transfer olmuştu. Beşiktaş'ta tel tel döküldü, taraftarın tepkisini kaldıramayarak takımdan ayrıldı. 2006-08 yılları arasında Fransa'da Metz ve Lille'da top koşturdu. 2 yılda, yalnızca 4 gol atabildi. Bu sezon başında Eskişehir'e transfer olarak, çıkış yaptığı Türkiye'ye geri döndü. İyi de bir geri dönüş yaptı, Youla. Gol krallığında 5 golle, 5 isimle birlikte ilk sırada. Fransa'da 2 yılda attığını, burada 1-2 ayda attı. Futbolu özlediğini gösterdi Galatasaray maçında. Ama onun için her zaman söylediğim şeyi yine tekrarlamak istiyorum: Kaçırmaya başlarsa, taraftarda yolunacak saç baş bırakmaz...
Eskişehirspor uzuuun yıllar sonra yükseldiği ligde 12 puanla, 10.sırada. Baros'lu, Kewell'lı, Meira'lı Galatasaray'ı 4-2 yendiler son olarak. Sırada Fenerbahçe var diyorlar. Çıkışın devam etsin, kalıcı olasın Es-Es...

Efsaneler ölmez, üzerinden yaklaşık 40 yıl geçse de...

Tavandan Tabana

2008-10-28T14:38:00.003+02:00

Galatasaray'ın tavandan tabana düştüğü maçtır bu maç. Elbette Galatasaray her maç Olympiakos maçı gibi bir performans sergileyemeyecekti. O maç, Galatasaray'ın yapabileceklerinin mesajını verdiği maçtı. Önemli olan, o maçtaki kadar olağanüstü oynamayarak da olsa futbol bakımından belli bir istikrarı yakalayabilmekti, Eskişehir maçı da bu açıdan Galatasaray için önemli bir sınavdı. Galatasaray sınavı geçemedi, bir deplasman maçının üzerine daha çizik attı. Maçın kaybedilmesinin, yeterli futbolun sahaya yansıtılamamasının, gerekli direncin gösterilememesinin üzerine konuşmak gerekir.

Yeterli mücadelenin ortaya konmamasından yakınıyor bir kesim ve bunu da yalnızca sahadaki 11 futbolcunun üzerine yıkıyor. Oysaki sorgulanması gereken başka merciler de var. Takımın kondisyonunun yetersiz olmasından dolayı teknik ekip ve kondisyonerler, bu kadar yıldız futbolcuyu takıma transfer eden ancak mücadele gücü yüksek oyunculara yaz döneminde hiç yönelmeyen yönetim, Mehmet Topal, Barış, Uğur gibi mücadele gücü çok yüksek futbolcuları bir türlü iyileştiremeyen sağlık kurulu da sorgulanmalı. Oyuncular ruhsuz, mücadele etmiyorlar kardeşim, nerede o eski Galatasaray ruhu demek işin en kolay tarafı. Durum sadece ruh, motivasyon, hırs gibi nedenlerden kaynaklanmıyor; işin teknik, sağlık ve yönetim tarafı da var.

Mağlubiyeti sadece Skibbe'nin üzerine yıkan bir topluluk da mevcut. Maçla ilgili 5-10 köşe yazısı okudum gazetelerde. Skibbe odaklı cümlelerin hepsi hemen hemen aynı. Bir; bu takım Trabzon ve Olympiakos maçlarında çift ön libero ve tek forvetle oynayarak kazandı, şimdi neden çift forvete dönüyorsun. İki; Kewell-M.Güven değişikliği tam bir antrenör skandalıdır, maçın kaybedilmesinin sebebi de budur. Amiyane tabirle, ikisi de bana göre saçmalık. Trabzon ve Olympiakos maçlarında çift ön libero, tek forvetle kazanmışmışız da niye Eskişehir maçında çift forvete dönüyormuşuz. Yahu, sistem aynı sistem, ya maçı başka bir yerinizle izliyorsunuz, ya da biz bazı şeyleri idrak edemiyoruz. Galatasaray yine çift ön libero, yine tek forvet oynadı. Tek değişiklik; Lincoln'ün yerine Nonda'nın oynaması, o da zorunluluktan. Ama Lincoln'ü asıp kesenlere, sürekli çemkirenlere bir mesaj olmuştur umarım bu maç. Lincoln'ün ne denli önemli bir oyuncu olduğunun ve takımda alternatifinin bulunmadığını idrak etmek gerekir. Lincoln oynasaydı da Galatasaray bu maçı kazanamayabilirdi, zira Lincoln'ün deplasman maçlarındaki performansları çok da iç açıcı değil ve Eskişehir maçı da Lincoln'ün ezilmeye müsait olduğu bir maçtı. Ancak; Lincoln bu sistemdeki kilit adamlardan biri. Sene başından beri oynadığı oyuna yapılan eleştirilere, Alex'e yapılan eleştirilere karşılık olarak verilen istatistiklerle cevap vereyim: Oynadığı maç sayısı 12, attığı gol sayısı 4, yaptığı asist sayısı 10... İki; Kewell-M.Güven değişikliği. Bu değişiklik maç 2-2 olduktan sonra geldi. Tabii, herkes Skibbe'nin bu değişiklikle ne amaçladığını ne yapmak istediğini anlamadı. Bana göre de bu değişiklik yanlış ama dikkat çeken nokta, Kewell'ın son maçlarda sürekli 65-75.dakikalar arasında oyundan alınması. İyi, kötü oynamasıyla alakalı bir şey olduğunu da sanmıyorum, zira oynadığı oyun üst seviyede. Başka bir sorun var, bu belli. Vatan Gazetesi'nin Kewell'la ilgili yaptığı haberle de alakalı bir şey olabilir bu, bilemiyorum. Madem böyle bir durum var, maç da 2-2, Galatasaray da kazanmak için oynamak zorunda. O zaman al yerine Yaser'i, oynasın. Ama, bu değişikliği yenilginin sebebi göstermek de çok abes kaçıyor. İnsanların M.Güven'e karşı feci bir ön yargısı var, haklılar, benim de var ama şu maç oynadığı 20 dakikada Galatasaray'daki en iyi oyunlardan birini çıkardı. Sakin bir kafayla izleyin oynadığı dakikaları. İyi oynadığını, güzel ara paslarla Baros'u pozisyonları soktuğunu, yenilginin sebeplerinden biri olmadığını göreceksiniz. Skibbe'nin hatalı olduğu, çözemediği sorun; önceki paragrafta belirttiğimiz kondisyon sorunu. Sezon öncesi Galatasaray iyi çalışmadı, şimdi bunun ceremesi çekiliyor. Galatasaray'ın sorunu tek forvet çift forvetten önce, budur...

Özgürlük

2008-10-28T13:02:00.002+02:00

Yasaktan sonra çoğu Blogger WordPress'e geçti, Aceto başta olmak üzere. Ben de yazıları, yorumları, her şeyi geçirdim WordPress'e ama oradan devam etmek, oraya yazmak içimden gelmedi... Neyse ki özgürüz sonunda artık. Yasağın kalkmasının tadını çıkaracağız doyasıya. Bu 2 günlük tatilde de yazamadığım pek çok şeyi yazmak istiyorum. Düşünmeye devam, Digiturk'e selam diyelim ve marşa basalım bakalım...

Sansür

2008-10-26T11:26:00.003+02:00

Çok fazla uzatmayacağım. Bu sansüre gereken tepki gösterildi, gösteriliyor. Ben de yazdığım diğer ortamlarda gösteriyorum... Diğer bloglarda da bu sansürün mantıksızlığını anlatan güzel yazılar var. En başta Ktunnel'den girmek istemedim. Hem güvenli değil, hem çok ağır, hem resim eklenemiyor vs. vs. sebeplerden dolayı. 2-3 gün geçtikten sonra Hotspot Shield'i keşfettim. Normali kadar olmasa da tatmin edici olduğunu söyleyebilirim.

Normalde günde 50-90 arası hit alan blog da haliyle 5-10 hitlerde dolaşmaya başladı. Çoğu kişi bloglara giremiyor, işkence ve binbir türlü zorluklarla girenlerin de mecali ancak Aceto'ya bakmaya yetiyor. Ben de Ktunnel'den birkaç defa girdim, sadece Aceto ne demiş diye merak edip... Şimdilik beklemedeyim. Nasıl bir tepki oluşacak, nasıl bir tavır alınacak, sergilenecek onu bekliyorum. Ondan sonra yolumuza nasıl devam edeceğimize karar vereceğiz. Bu engellere rağmen; az da olsa blogq girip, takip edenlere çok teşekkürler. Az daha bekleyelim, az daha...

Galatasaray 1-0 Olympiakos

2008-10-23T23:51:00.004+03:00

Galatasaray, uzun bir aradan sonra Avrupa'da karşılaştığı ciddi bir rakibini, futbol olarak böylesine ezdi. En son ne zaman Galatasaray Avrupa'da ciddi bir maçta çok iyi futbol oynadı diye sorsanız, sanırım cevap veremem, zira hatırlamıyorum. Ama bugün, Olympiakos gibi Avrupa Kupaları'nda her daim boy gösteren, az çok belli bir başarısı ve iyi bir kadrosu olan bir takıma karşı top göstermedi Galatasaray. Türkiye Ligi'ndeki bir takım bu kadar mı oynarken keyif verir, bu kadar mı harika resital sunar... Orta sahada kurulan üçgenler, kanat akınları, hücum varyasyonları, uzaktan şutlar... Bir de girilen pozisyonlar kaçmasa, Olympiakos tarihinin en ağır yenilgilerinden birine uğrayabilirdi ancak Galatasaray'ın artık karakteristik özelliği haline geldi saç baş yoldurmak...

Tabii, tüm bunlar Galatasaray UEFA Kupası'nda final oynar, ligi garanti şampiyon bitirir demek anlamına gelmiyor. Doğruya doğru konuşmak gerekirse, her maçta bu kadar muazzam bir futbol oynayamazsınız. Bu akşamki Galatasaray, karşısında hangi takım olursa olsun oyunu rahatlıkla domine ederdi. Sahadaki futbolcuları, kenar yönetimi, tribünleriyle harika bir ahenk içerisindeydi çünkü... Galatasaray, her maç bu futbolu oynayabilse -ki bu mümkün değil dediğim gibi- şu an gülüp geçilen UEFA Kupası Finali hedefine ulaşabilir. Önemli olan; üç aşağı beş yukarı, bu futbola yakın bir futbol tutturmak. Yani; bugün Olympiakos'u ezen takım, yarın Benfica'dan 2-3 yiyip geri gelmemeli İstanbul'a. Belki biraz daha kötü oynayıp, en azından 1 puanla geri dönmeli...

Lincoln, Kewell, Arda, Meira, Ayhan, Baros, Servet, Emre, Balta, Sabri... Hepsinin bu maçta oynadığı futbol için, satırlarca şeyler yazılabilir ama uzatmak gereksiz. De Sanctis'ten tutun, Baros'una; mükemmel bir takım vardı sahada. Girilen pozisyonların yanında, birçok gol pozisyonu daha bulabilirdi Galatasaray ama, hala son paslarda bazen acemilikler, hatalar yapılıyor. Trabzonspor maçında ortalama üstü bir futbol, bu maçta harika bir resital vardı. İki maçta da Skibbe'nin nasıl bir sistemle sahaya çıktığını da gördük ve bu sistemi eleştirenleri de. Umarım, şu maçtan derslerini alıp, susar o çok bilmiş futbol ulemaları. Umarım duymayız Eskişehir maçı öncesi/sonrası "Galatasaray gibi bir takım bu maça çift forvet çıkmalı bla bla bla" saçmalıklarını. Ama kazanılınca her şeyin doğru, kaybedilince her şeyin yanlış olduğu bir futbol memleketindeyiz. Yarın Skibbe çok akıllaca bir taktikle sahaya çıktı diyen spor yazarı abimiz, pazartesi bir bakmışız ki Skibbe'ye yallah diyor...

Juande Ramos

2008-10-22T21:00:00.005+03:00

1973 yılında futbolcu olarak başladığı kariyerinde 32 yıl boyunca, yani 2005 yılına kadar pek dikkat çekmedi. Vasat takımlarda top oynadı, vasat takımların başında bulundu. Ne olduysa, 2005 yılında Malaga'dan Sevilla'ya geçişinde oldu. Sadece 2 sezonda hem takımına kazandırdığı 3 Avrupa Kupası'yla hem de oynattığı futbolla büyük alkış topladı. İşler tıkırında giderken, Ramos'un piyasası giderek yükseliyordu. Geçen sezonun ortasında Tottenham'dan gelen inanılmaz teklife hayır diyemedi, iyi gitmeye devam ettiği Sevilla'yı bıraktı. Sezon ortasında geldiğinden dolayı, yönetim o sezona dair pek birşey beklemiyordu İspanyol'dan. Sanırım Ramos'un geçen seneki durumunu Ersun Yanal'la benzetebiliriz. O da aynı şekilde geçen yılın ortasında gelmişti Trabzon'a. Trabzon da Tottenham gibi ligde çok kötüydü, orta sıralarda dolanıyordu, hedefsizdi. Geri kalan haftalarda Yanal'ın takımı tanımasını, yaz döneminde yapacağı transferler de Trabzon'u şampiyonluğu götürmesine bekliyordu yönetim. Tottenham da bu durumdaydı. Ramos, geldiği yıl ondan çok fazla şey beklenmemesine rağmen Carling Cup'ı da kazanmıştı üstelik. Ama sonu Yanal'dan biraz daha farklı olacaktı...

Asıl hedefler ise, 08-09 sezonuna saklanmıştı. Transfer politikası Ramos'un görüşleri doğrultusunda yürütüldü, istediği futbolcular alındı, isim isim baktığınızda da EPL'de ilk 5'e girebilecek bir kadro kuruldu. En basitinden; Corluka, Modric ve Pavlyuchenko gibi EURO 2008'in parlayan futbolcuları artık Tottenham için ter dökecekti. Kaybedilen Keane vardı ama yerine alınan bir de Jo... Sezon başladı; bir kaybedildi, iki kaybedildi, alışma dönemi denildi. Üç kaybedildi, dört kaybedildi, olur öyle denildi. 5 kaybedilince, Ramos? denildi... Son derece doğaldı da denilmesi. Sezona ilk 4 hedefiyle başlayan, gelecek yıl Şampiyonlar Ligi arenasında mücadele etmek isteyen Tottenham, 7 maçta 2 puanla, ligin son sırasına çakılıp kalmıştı. Elbette bu kadro küme düşmemeye oynamayacak, orta sıralara yükselecek ama orta sıralardan yukarısını görmesi de pek mümkün olmayacak. Lider Chelsea ile puan farkı 20, hedeflenen 4.koltuğunda 16 puana sahip Arsenal bulunuyor, onlarla da 14 puanlık uçuk bir fark oluşmuş durumda. Bu halde olan Tottenham'da kime "neden böyle?" diye mikrofonlarınızı uzatırsınız? Tabii ki de Ramos'a. Kulak verelim İspanyol'a, bakalım ne diyor:

"Kulüp başkanı ile henüz konuşma fırsatım olmadı. Kendisi çok yoğun birisi."

Pardon, anlamadım?

Milano'da 3 Türk

2008-10-22T20:45:00.003+03:00

2 çalım atan, yetenekli her ufak çocuğa geleceğin Messi'si, Ronaldo'su denilen bir ortamda yaşıyoruz. 8-12 yaş arası çocuğun tüm sahayı çalımlayıp gol attığı 30-40 saniyelik bir video dönüp duruyor, arkadan da haberi sunan kişi pohpohlayıp duruyor. Tamam; yetenekli, gelecekte belki çok iyi işler yapacak ama daha 10 yaşındaki çocuğa "geleceğin X'i" demek ne kadar mantıklı? O yaştaki çocuk, futbolun temel eğitiminin ne kadarını almıştır? Herkesi çalımlayıp gol atar işte ancak. Bir bekleyeceksin en azından 15-16 yaşına kadar. Bakacaksın sonra; fizik gelişimi nasıl, temeli nasıl, neyi kuvvetli, neyi eksik vs. vs. diye...

Milan Junior Camp'a üç Türk ufaklık katılmış: Orhan Pala (11), Arda Ersan (11), Hüsame Karataş (10). Orhan Pala ile ilgili birkaç ay önce de bir haber çıkmıştı. Van'da yaşadığına, ekonomik imkanlarının kısıtlı olduğuna, bu kampa çok büyük güçlüklerle katılma şansı yakaladığına dair... O zaman da çok yetenekli olduğu söyleniyordu, yazılanlara göre kampın da en iyilerinden biriymiş. Tabii, başta dediğim gibi daha önlerinde çook uzun yollar var. Ayrıca, bu çocukları İtalya'ya Tanju Çolak götürmüş, bundan sonra da bu gibi faaliyetler içinde bulunmak istediğini, Ocak ayında yine Milano'ya 3-4 Türk çocuğu götüreceğini söylemiş. Bu çocuklar gelecekte olur veya olmaz ama, günümüzde her futbolu bırakanın yorumcu ve antrenör olduğu bir ortamda Tanju'nun yaptıkları takdir edilesi. O da bu yorumculuk işini yapıyor gerçi ama, sadece ekrana çıkıp ahkam kesen eski futbolculardan daha hayırlı şeyler yapmak istediği kesin...

Fenerbahçe 2-5 Arsenal

2008-10-21T23:52:00.004+03:00

Türk takımlarının Avrupa maçlarını anlatan Türk spikerlerimiz şu vatan millet edebiyatını bıraksın artık. Çok itici, çok kulak tırmalayıcı oluyorlar. Ertem Şener'in maç anlatma kabiliyeti; "haydi xxx", "Türk milleti arkanda", "tek kalbiz, tek gönülüz, kucak kucağayız" ve kafiyeli kullandığı kelimelerden ibaret. Bu akşam da "nereye gidiyor, Adebayor", "Hayır Guiza, evet Guiza", "çoluk çocukla dünyaya meydan okuyorlar" sözleriyle iyi güldürdü...

Ertem Şener'i bir kenarı bırakırsak; bugünki Fenerbahçe hiç kimse için sürpriz değildi sanıyorum. Bir önceki postta da değinmiştim buna; kaybederse kimse çok fazla üzerine gitmez Fenerbahçe'nin, zira zaten haftalardır yapılabilecek tüm eleştiriler yapıldı, Arsenal'e 5-2 yenilmiş bir takım Kayseri'ye 4-1 kaybetmiş bir takımdan daha fazla bir tepki alamazdı ne de olsa. Kazanırsa çok şeyler değişecekti, kazanma ihtimali düşüktü, kazanamadı da.

Fenerbahçe'nin savunması rezalet ama bir bakalım geçen seneki geri dörtlüye. Aynısı değil mi? O zaman farklı olan ne diye sorarsanız, berbat bir orta saha derim. Fenerbahçe Kayser maçına orta sahada Kazım-Emre-Maldonado-Selçuk-Uğur tertibiyle çıkmıştı, Kayseri burayı yerden rahat geçemeyeceğini düşünüp, savunmanın arkasına attığı uzun toplarla golleri bulmuştu. Kayseri'ye tek forvet oynayan Aragones, sanıyorum Kocaelispor maçından aldığı cesaretle (!) Semih-Guiza-Alex üçlüsünü aynı anda sahaya sürdü, Arsenal karşısında. Aslında bu üçlüyü aynı anda başlatıp Arsenal'den korkmuyor dedirttirirken, Kazım'ı kesmesi benim kafamı allak bullak etti. Gökhan, 90 dakika boyunca Clichy-Nasri ikilisiyle baş etmeye çalıştı. Tüm takım koşarken Nasri savunmayı önemsemedi ancak Fenerbahçe o kulvarı yalnızca Gökhan'la kullanmaya çalışınca bu çok da fazla belli olmadı. Kısacası Aragones; Semih, Guiza ve Alex'den birisini kesmemek için kafa karıştırıcı, ne amaçladığı çözülemeyen bir takım sürdü sahaya...

Bütün bunlara rağmen, yediği golün aynısını yaklaşık 40-50 saniye sonra bir daha yiyen Fenerbahçe'de sadece Aragones ve kötü orta saha sorgulanmamalı. Gökhan-Edu-Lugano-Carlos dörtlüsünde ciddi bir düşüş var ancak taraftardan nasibini alan Volkan oldu. Yediği gollerin hangi birini kurtaracaktı ki Volkan? Fenerbahçe, yine de ciddi gol pozisyonları yakaladı; fakat değerlendiremedi. Gallas-Toure-Sagna'dan yoksun olan Arsenal'de Silvestre-Song ikilisi çok sırıttı. Özellikle de Song. İzlediğim en kötü stoper performanslarından biriydi. Kademe falan hak getire, duracağı yeri bilmiyor, çok aciz... Guiza'nın karşı karşıya bulduğu gol pozisyonlarında hep Song'un marifeti var, çatır çatır ofsayt bozdu. Amcası Rigobert, biraz tecrübelerini paylaşsın yeğeniyle...

Son olarak; Guiza. Beğeniyorum, evet kaliteli oyuncu falan ama çok gol kaçırıyor ve çok da kolay golleri kaçırıyor. 3 tane karşı karşıya pozisyonu göz göre göre harcadı. Arada geriye gelip basıyor ediyor, taraftar da alkışlıyor ama seyirciye oynuyor diye düşündürmüyor da değil. Bu maçta da iyi oynadı ama girdiğin şu pozisyonların en azından birini atacaksın. Tabii eğer İspanya gol kralıysan...

Avrupa Haftamız

2008-10-20T20:58:00.010+03:00

Hem futbol hem basketbolda bu hafta, Avrupa haftamız olacak. Fenerbahçe'nin Şampiyonlar Ligi ve Euroleague maçları, Galatasaray'ın UEFA ve Eurocup maçları, Efes Pilsen'in Euroleague maçı. Hafta içleri, Şampiyonlar Ligi haftası olmadığında benim için çekilmez bir hal alıyor. Bu hafta içinde sadee Şampiyonlar Ligi değil; Eurocup, UEFA ve Euroleague heyecanlarını da yaşayacağız. Dolu dolu bir hafta geçireceğiz kısacası... Türk takımları açısından bu dolu haftanın startı birazdan verilecek. Bu akşam saat 21.30'da Fenerbahçe Ülker, TAU Ceremica deplasmanına çıkacak. TAU, geçen sene final-four yapmıştı ve şüphesiz bu maçın da favorisi ama geçen yıl Fenerbahçe'nin çeyrek finale kaldığı maçta TAU'yu nasıl darmadağın ettiği gözlerimizin önüne geliyor. O zaman TAU'nun iddiası yoktu, gruptan çıkmayı garantilemişti. Bu sefer daha farklı olacak ve bu kez maç İspanya'da. Favori TAU ancak ben Fenerbahçe'nin büyük bir direnç göstereceğini ve maçı kazanma şansının da olduğunu düşünüyorum...
Salı akşamı 20.15'te sahneye Galatasaray çıkacak. Litvanya'da berabere kaldığı Siauluai'den turu kapmak için mücadele edecek ve hem takım kalitesi hem de taraftar gücüyle ağır basan taraf Galatasaray. 21.45'te Fenerbahçe-Arsenal maçı var. O saate kadar (takriben 4.periyodun başı) Galatasaray'ın turu alacağını düşünüyorum, umut ediyorum.
Avrupa haftamızda tartışmasız, en heyecanla beklenen maç; Fenerbahçe-Arsenal maçı. Ligde 4 mağlubiyetle 10.sırada, Şampiyonlar Ligi'nde 1 puanla sonunc sırada bulunan Fenerbahçe açısından çok önemli bir maç. Şöyle ki; Fenerbahçe kaybederse kimse çok fazla eleştirmeyecek, zaten beklenen sonuç buydu denecek ama ya aksi olursa? Yani, ya Fenerbahçe kazanırsa. İşte o zaman Fenerbahçe'nin çıkışının başlangıcı olabilir bu karşılaşma. Ancak unutulmaması gereken gerçek; Fenerbahçe'nin kazanma ihtimalinin bir hayli düşük olduğu. İki takımı da çok değil, 2 gün önce lig karşılaşmalarında izledik ve kabul etmek gerekir ki iki takım arasında çok büyük farklar var. Fenerbahçe'nin maça Semih-Guiza ikilisiyle başlaması bekleniyor. Bu geride bazı zaaflar yaratabilir ancak Toure-Sagna-Gallas üçlüsünün sakat olduğu Arsenal defansının çok fazla zorlanacağı bir gerçek. Defansif zaaflar dedik; Fenerbahçe'nin Kayserispor'a karşı 5 orta sahayla çıkıp 4 gol yediğini düşünürsek, Arsenal'i orta sahada yalnızca Selçuk'la karşılamak daha da büyük felaketlere yol açabilir. Bu şekilde yaklaşmayı hiç sevmem, düz mantıktır bana göre böyle yaklaşımlar, zira her maçın havasının farklı olduğunu düşünürüm ama bunu da söylemeden edemedim...

Bizim için boş bir Çarşamba gününün ardınan geliyoruz Perşembe'ye. Saat 20.15'te Efes Pilsen, ilk Euroleague maçına Partizan karşısında çıkacak. Maç İstanbul'da, Efes daha güçlü bir kadroya sahip ve favori gözüken taraf ama Kasun'un yokluğunun ciddi bir sıkıntı yaratabileceği bir maç bu. Kasun'dan başka gerçek anlamda 5 numarası bulunmayan Efes'te, Kaya'ya çok fazla iş düşecek. Maç ortada gibi duruyor. İzlemek istediğim bir maç ama Galatasaray-Olympiakos maçına kurban gidecek. Galatasaray'ın maçı Efes maçından 1 saat sonra başlıyor, ancak evde D-Smart olmadığından maçın başlama saatinde muhtemelen evden çıkıyor olacağım.
Ve, Galatasaray'ın gruplardaki kaderini büyük ölçüde belirleyecek maç: Galatasaray-Olympiakos. Kuralar çekildiğinde, fikstür belli olduğunda ilk maçın çok önemli olduğunu, bu maçın kazanılması halinde gruptan büyük ihtimalle çıkacağını düşündüm Galatasaray'ın, yazıya da döktüm. Zira, Galatasaray son 2 maçını Metalist ve Hertha ile oynayacak. İkisinde de taraftarının önünde olacak ve bana göre Galatasaray'ın bu 2 maçtan 1'ini muhakkak kazanacak. Olympiakos boş takım değil. Çok önemli oyuncuları, ortalamanın üstünde bir kadroları var. Geçen sene Şampiyonlar Ligi'nde 2.tura kadar yükseldiler. Bu yıl ön elemede Anorthosis faciası yaşasalar da, o maçtan beri kaybetmek nedir bilmiyorlar. Karşılarında bir Türk takımı olunca, maça daha da motive çıkacakları kesin. Galatasaray da aynı şekilde. Ancak Galatasaray'ın bir Ali Sami Yen avantajı var ve bunu iyi kullanabildiği taktirde, bu maçı kazanabilecek güce sahip diyelim ve noktayı koyup, Fenerbahçe-TAU maçı için ekranların başına geçelim...

Hayvanlar Alemi #1

2008-10-20T20:54:00.002+03:00

Sporun biraz dışına çıkıp, "Hayvanlar Alemi" serisine başlıyoruz. Aslında bu seri sadece fotoğraflardan ibaret olacak, hayırlı olsun bakalım...

İlk hayvanımızın adı; "Dumbo Octopus".

TBL: 1.Hafta

2008-10-20T19:53:00.008+03:00

Geçen hafta sonu Cumhurbaşkanlığı Kupası maçları ile ısınma turları atmıştık, bu hafta sonu nihayet başladık... Sezonunun açılış maçını şampiyon Fenerbahçe oynadı, ligin zayıf ekiplerinden CASA Ted Kolejliler ile. Nasıl bıraktıysak öyle Fenerbahçe, kazanmaya devam ediyor. Fenerbahçe'yi Telekom ile oynadıkları C.Başkanlığı Kupası maçında da yenilmelerine rağmen beğenmiştim. Takımın kadro yapısı, tam Tanjevic'in istediği gibi bir kere. Bu çok önemli. Solomon ile Tanjevic'in kan uyuşmazlığını biliyorduk, yansıyordu bu da arada sahaya. Tanjevic, takımda laubali bir oyuncuya hiçbir zaman tahammül edemez. Solomon'un fast break'e gittiği pozisyonlarda durup üçlük göndermesi onu çileden çıkartıyordu mesela. Veya sinirlerine hakim olamayıp, takımın düzenini bozmasına tahammül edemiyordu, ama Fenerbahçe Solomon'un yokluğunu bazı zamanlarda ciddi derecede hissedecek yine de. Türk Telekom maçı gibi... Pek zorlanmadı bu maçta Fenerbahçe. Tanjevic rotasyonu mükemmel kullandı, takıma harika savunma yaptırdı. İlk periyotta 5 dakika geride kalırken, skor bilmem kaça-0 civarlarında geziniyordu. İlk yarı sonunda 20-30 sayılık fark oluşunca izlemeyi bıraktım zaten. Bu sene Efes Pilsen'le birlikte şampiyonluk adayım Fenerbahçe...
Ertesi gün Beşiktaş çıktı sahneye. Karşısında Fenerbahçe'den farklı olarak, daha çetin ceviz bir rakip buldu. Bu maçı 3.periyotun ortalarından itibaren izleme fırsatı bulabildim. İzlediğim kadarıyla Muratcan, geçen yılın Sinan'ı olmaya aday. İki kardeşin oyun yapısı birbirinin hemen hemen aynısı zaten. Bir takımda her zaman böyle mücadeleci oyunculara ihtiyaç vardır. Fenerbahçe'de Mirsad, Efes'te Sinan, Galatasaray'da Tufan (sakat olsa da) bu sınıfa giren oyunculardır benim gözümde. Beşiktaş'ın yerli rotasyonu bu yıl gayet iyi gözüküyor. Muratcan-Haluk-Ömer üçlüsünü transfer etmeleri lig için çok önemli, 3+2 kuralı malum... Haluk da beklediğimden daha iyi, şu ana kadar elde ettiğim izlenimlerde. Ömer de henüz havasını bulabilmiş değil ama o da form tutunca Beşiktaş üç sayı bombardımanı yapan bir takım haline gelecek. Gel gelelim, yabancılara. Sanırım şampiyonluk iddiası bulunan takımlar arasında en kötü yabancılara sahip takımdır Beşiktaş. Austin, Chatman, Stanejovic'i beğendim, iyi oyuncular ama nasıl diyeyim; bir Gurovic'i, Zizic'i, Giricek'i, Kasun'u yok Beşiktaş'ın. Rakipleri flaş yabancılar transfer ederken, biraz daha mütevazi göründüler yabancı transferi konusunda. Yine de ligi rahatlıkla ilk 5'in içerisinde bitireceklerdir.
Telekom'u canlı yayın olmadığı için izleyemedik ilk haftada ama Cumhurbaşkanlığı Kupası'nda Fenerbahçe ile oynadıkları maça bakarak bir şeyler söyleyebiliriz haklarında. Telekom'un basketbol kafası geçen seneyle aynı, hiç değişmemiş. Yaptıkları transferler de bu yönde zaten; Serkan Erdoğan gibi. Umursamaz savunma, hızlı hücumlar, dış atışlar. Bu üçü, Telekom'un özeti. Fenerbahçe maçını izlerken, yine bol bol üçlük gönderdiklerinin farkına varınca, bir sayayım bakalım, bunlar kaç hücum üçlük atacaklar dedim. İlk periyotun sonlarına geliniyordu. 3 hücum arka arkaya Serkan Erdoğan topu kendi sahasından alıp bastı gaza, kaldırdı attı üçlükleri. 2'si girdi, 1'i kaçtı. Arkasından Tutku aldı koptu gitti, bir tane de o gönderdi. Arkasından Serkan bir tane daha kaldırıp attı. 5 hücum arka arkaya (4'ü Serkan) tek pas yapmadan koşup üçlük attılar. O vakit bunların 4 tanesinde isabet bulmuş olabilirler ama bu arka arkaya mahallede oynar gibi atılan üçlüklerin girmemesi demek, oyundan tamamen kopmak demek. Ama Ankara seyircisi de, Telekom oyuncuları da, Ercüment hoca da, biz de alıştık artık bunlara, pek de garip gelmiyor artık.
Bu pankartla çıktı Galatasaraylı basketbolcular, hafta sonu Ayhan Şahenk'e. Alpaslan Dikmen'in unutulmadığını, unutulmayacağını bir kez daha gösterdiler. Geçen hafta içinde oynanan Siauluai maçı vesilesiyle genel bir değerlendirme de yapmıştım, kısa keseceğim o yüzden Galatasaray'ı. Karşısında hafif bir takım buldu Galatasaray, açıkçası. Galatasaray bu takıma Türkiye Kupası'nda nasıl yenildi, bilemiyorum. Darüşşafaka'nın, herkesin en azından 4 yabancıya sahip olduğu bir ligde, 2 yabancıyla mücadele etmesi zaten durumu ortaya koyuyor. Türk ağırlıklı kadrosuyla, geçen yılki gibi küme düşmemeye mücadele verir bu maçta izlediğim Darüşşafaka. Tabii, hazırlık dönemini şampiyonluk adayı 5 takım kadar sık takip etmedim, hatta hiç takip etmedim, o yüzden birkaç maç daha geçmesini beklemek gerekir, ama yine de görünen köy kılavuz istemez gibi sanki. Galatasaray, geçen maça göre daha iyi bir görüntü verdi ama dediğim gibi rakip zayıftı biraz da. Galatasaray'da bir değişim olduğunu söylemek için erken, biraz daha beklemek gerekecek.
Efes Pilsen'i yıkan adam Joseph Crispin'den iki kare. Harika bir maç çıkarmış tek kelimeyle. Aynı saatte Beşiktaş maçı olduğu için izleyemedim ama izlemediğime pişman oldum, maç sonu yorumları görünce. Hayli keyifli bir maç olmuş sanırım. Lig için en büyük favori olarak gördüğüm Efes Pilsen, Crispin'e toslamış. Kasun'un yokluğunda pota altında büyük bir eksiklik oluştu, sonuç normal diyeceğim ama sonucun istatistiklerden gördüğüm kadarıyla pota altıyla zerre alakası yok, zira Banvit 14/27 gibi uçuk bir yüzdeyle üçlük atmış, bu 14 üçlüğün 7'si Crispin'e ait. Efes potalarına 7 üçlük gönderen Crispin'in, maçı da 35 sayı ve 10 asistle tamamlanması pek garipsenmemeli (!?!). Efes Pilsen'de Vujanic ve Cenk ön plana çıkmış, aslında 9o sayının da üstüne çıkmışlar ki, son derece iyi bir rakam ancak Banvit'in inanılmaz üçlük yüzdesine teslim olmuşlar. Yani istatistiklerden öyle görünüyor...

Hangisi Fark Yaratır?

2008-10-20T19:46:00.004+03:00

"Hangisi fark yaratır?" diyerek 4 büyüklerin teknik adamlarını sormuştuk anketimizde. Yanal veya Denizli'den birinin 1.geleceğini düşünüyordum, öyle de oldu; Mustafa Denizli kazandı. 19 kişinin katıldığı ankette, son sırayı eleştirilerin hedef noktası olan Aragones ile Skibbe paylaşıyor. Tüm teknik adamların aldığı oyları geçelim:

Mustafa Denizli - 8

Ersun Yanal - 5

Michael Skibbe - 3

Luis Aragones - 3

Benim oyum Denizli'ye gitmişti. Yeni anket yakın zamanda yayına girecek. Katılanlara teşekkürler...

Galatasaray 3-0 Trabzonspor

2008-10-20T00:56:00.004+03:00

Bursaspor maçı sonrası yazımda; Mehmet Topal'ın yokluğunda Meira'nın stoperden ön liberoya kaydırılmasının bir çözüm olacağını söylemiştim. Topal, Milli maç arasında da düzelmeyince, Skibbe Bursaspor maçından da dersini almış olacak ki bunu uyguladı. Meira-Ayhan ikilisini tandemin önüne yerleştirdi, Meira'dan oluşan boşluğa da Aşık'ı monte etti. Bu sorun belli bir ölçüde halledilmiş olsa da, Arda-Kewell sorununun nasıl çözüleceği belirsiz. Arda da Kewell da sağ tarafta, sol taraftaki performanslarının 1/10'ini gösteremiyor. Kewell'ın yerine oyuna giren Aydın, Galatasaray'ın bir sağ kanat oyuncusuna sahip olduğunu hatırlattı. Şu Aydın'ı takımdan kesemezsin ama Arda ile Kewell gibi 2 yıldızı hiç kesemezsin. Skibbe bu sorunu nasıl halledecek, çok merak ediyorum.

Trabzonspor satılamayan Yattara'yı beklediğim gibi yedek başlattı. Katar'a transferi, transferinin olmayışı, Yattara'nın yönetimi suçlayışı vs. bunların hepsi Trabzonspor adına sorun teşkil edecekti. Bu psikolojik faktörler dışında, Yattara'nın antrenman eksiği olması da yedek kalmasında sanırım etkili oldu. Zaten oyuna dahil olduğu 2.yarıda da bekleneni veremedi. Bir süre daha Yattara'dan istenen verimin alınabileceğini sanmıyorum. Bu sürenin uzunluğu, Yattara ile yönetimin aralarındaki sorunu gidermesine bağlı. Yattara takıma tam anlamıyla girdikten sonra, bir de Isaac sorunu ortaya çıkacak. Yanal'ın bu performanstaki bir Isaac'i keseceğini sanmam, hele ileride etkisiz Gökhan-Umut ikilisi varken. Muhtemelen bu ikiliden birini kesip, Isaac'den o bölgede faydalanacak. Bu kişinin de 7 milyon euro verilen Gökhan değil, Trabzonspor kariyeri pek parlak olmayan Umut olacaktır...

Galatasaray yine çok iyi futbol oynayamadı. Sadece daha fazla kazanmak istedi ve maçın öneminin bilincindeydi. Bu gibi durumlarda takımların son form durumları, son maçları, kadrolarından çok psikolojik faktörler öne çıkar ve bu anlamda maç öncesi Galatasaray daha ağır basan taraftı. Taraftar da stadı tamamen doldurup, mükemmel bir destek verince beklenenden kolay bir galibiyet alındı. Maçın pozisyonlarını izlediğinizde iki takım adına da çok önemli kırılma anlarının olduğunu göreceksiniz. Galatasaray 3-0 kazandı ama bu maç 5 olurda da diyebilirsiniz; Trabzonspor çok kaçırdı, forvet oyuncuları biraz daha becerikli olsa puan alabilirdi de. Trabzonspor'un kaçan gollerinde De Sanctis faktörünü de unutmamak lazım. Yine harika bir maç çıkardı. Taffarel'den sonra Türkiye'ye gelen en iyi kalecidir bence...

Sabri, Balta iyi maç çıkardılar. Bu ikili kötü olduğunda gerçekten hiç çekilmiyor. Galatasaray'ın kazandığı maçların genelinde beklerinin iyi oynadığını, kaybettiği maçların genelinde de beklerinin rezil oynadığını görüyoruz zaten. Servet-Emre ikilisi ciddi pozisyonlar verdiler ama Meira-Servet ikilisinden daha kötü bir ikili olduklarını söyleyemem. Topal gelince Meira-Servet'e dönülecektir yine de. Maçın büyük bölümünde sağ tarafta Kewell oynadı, daha doğrusu oynayamadı. Sağ kanatın ona uygun olmamasının yanında fiziksel eksikliğinin de olduğu görüldü. Çok çabuk yorulduğunu hissettirdi, zaten 60-65 gibi Skibbe onu oyundan aldı. Lincoln, Baros yine iyiydiler. Baros son 2 maçtır gol atamasa da, asistlere devam ediyor. Galatasaray'da ilk 11 çıktığı tüm maçlarda gol atmış veya asist yapmış. Lincoln'un gördüğü kırmızı kart sorumsuzluğun dik alası ama ne kadar pişman olduğu kenarıya gelirken gözlerinden okunuyordu. Biraz önce forumları dolaştım, maç yazılarını okudum, ceza verilsin bu sorumsuza diyenler olmuş, buna pek katılamayacağım. Zira Lincoln kendini biraz toparlamış gibi, yaptığından da pişman olduğu belli, dolayısıyla Lincoln'un şevkini düşürmeye gerek yok. Galatasaray'ın Lincoln'e çok fazla ihtiyacı var...

Son olarak; Arda... Maçtan sonra şöyle bir göz attım programlara. Gol hakkında yapılan konuşmalar; orta mı yapmak istedi, şut mu atmak istedi ile sınırlı. Bırakın nasıl düşündüğünü, ne amaçla topu oraya gönderdiğini. Topu oraya nasıl gönderdiğini, golün güzelliğini konuşun ve Arda'ya bizlere Hagi'yi hatırlattığı teşekkür edin...

Mateja Kezman

2008-10-19T15:48:00.005+03:00

Ligin başlamasını iple çektiğini belirten Sırp oyuncu, "Kendimi hiç bu kadar motive hissetmiyorum. En az 20-25 gol atarım, bunun da sözünü veriyorum" dedi. (12 Temmuz 2007)

Fenerbahçeli futbolcu Mateja Kezman, bugüne kadar iyi bir futbol oynayamadığının farkında olduğunu belirterek, "Türkiye'deki futbol mantalitesini yavaş yavaş öğreniyorum. Bundan sonra beni ve Fenerbahçe'yi sevenlere daha iyi bir Kezman izlettireceğim" dedi. (11 Ekim 2007)

Fenerbahçe'nin Sırp golcüsü Mateja Kezman, sakatlığının giderek düzeldiğini ve sezonun ikinci yarısında takımının en iyi transferi olacağını söyledi. (3 Ocak 2008)
Gittiği günden beri Ligue 1'de penaltıdan sadece 1 gole imza atan Mateja Kezman, "Paris'e tatile veya gezmeye gelmedim. Takıma geç katıldığım için sorun yaşıyorum. Ancak kısa sürede eski günlerime dönüp (!?!), gollerime devam edeceğim" dedi. (18 Ekim 2008)

Kezman?

...

"Comeback Kings" Liverpool

2008-10-19T14:59:00.009+03:00

Liverpool, bu sezona da futbol olarak tatmin edici bir başlangıç yapamadı. Wigan maçından önce 17 puanla şampiyonluk hedeflenen ligde 2.sıraya kurulmuştu Liverpool, Şampiyonlar Ligi'nde de işler tıkırındaydı ancak Liverpool'un durumu, EURO 2008'deki Türkiye'nin durumu ile çok benzerdi. Liverpool'un teknik direktörü Benitez de aynı Fatih Terim gibi hakarete varan eleştiriler alıyordu haklı veya haksız, takım tatmin edici bir futbol oynamıyordu, aynı Türkiye gibi zor takımlara karşı başarılı olur küçük takımlara karşı zorlanır deniyordu. Öyle de oluyordu. Liverpool, 7 maçta 5 galibiyet ve 2 beraberlik alırken maçların çoğunda geriden geliyordu veya galibiyet gollerini son dakikalarda buluyordu. Wigan maçı öncesi, Gerrard'la beraber takımı taşıyan Torres'in sakatlığı tüm bunların üstüne tuz biber olmuştu.
Anfield Road'da Wigan, karşılaşmaya hızlı başladı. Sezon başında Mısır kulübü Zamalek'ten kiralanan Amr Zaki çıktığı 8.maçta 6.golünü böyle ağlara bırakıverdi. 2009 yazında transfer dedikodularından en çok nasibini alacak oyuncu olacağı kesin. Ayrıca; kulübü Zamalek'in başında eski Galatasaray teknik direktörü Reiner Hollmann'ın olduğunu da not olarak düşelim, gereksiz bir not olsa da.
Fernando Torres'in yokluğunda, Benitez'in en çok güvendiği, ısrar ettiği öğrencisi Dirk Kuyt skoru böyle eşitledi.
Amr Zaki durmadı, atmaya devam etti. Kazanılan penaltıyı gole çeviren Mısırlı, ligdeki 7.golüne imzasını attı.
Türkiye'nin aldığı "Comeback Kings" ünvanının kulüp bazındaki temsilcisi Liverpool pes etmeyecekti. Transfer döneminin son gününde (1 Eylül) transfer edilen İspanyol sol açık Albert Riera, 2006 yılında transfer olduğu Premier Lig'deki 2.golünü, Liverpool formasıyla ilk golünü ağlara gönderiyor, yeni bir geri dönüşün haberini veriyordu.
Ve 85.dakikaya gelindiğinde, Torres'in yokluğunda kurtarıcı rolüne bürünen Dirk Kuyt yine sahneye çıktı, bir geri dönüş hikayesinin daha tamamlayıcısı oldu. Şampiyonlar Ligi Ön Elemesi'nde Standard Liege'e attığı son dakika golüyle takımını ipten alıp, Şampiyonlar Ligi'ne taşıyan Kuyt, zor zamanda yine imdada yetişti.

"Ha bu hafta kaybedecek, ha bu hafta yenilecek, ha bu kez çeviremeyecekler..." yorumlarıyla birlikte yola devam ediyor Liverpool. 6.galibiyetini aldı, puanını 20'ye yükseltti. Önünde aynı puana sahip Chelsea averajla lider. Lider Chelsea'nin 8 maçta attığı gol sayısı 19. Bu toplamda 19 golün ortaya çıkmasına dün Boro da çok yardım etti tabii ama bu; 8 maçta sadece 13 gol atabilen Liverpool'un bazı gerçekleri görmesine engel değil. Kazanmak güzeldir, hele son dakika golleri, geri dönüşler daha da tatmin edici olabilir ama süreklilik için iyi futbol gerekir.

Kocaelispor 2-3 Fenerbahçe

2008-10-18T21:34:00.003+03:00

Son zamanlarda izlediğim seyir zevki en düşük maçlardan biriydi. Türkiye Ligi'nde seyir zevki yüksek maç izleme ihtimalinin ne kadar düşük olduğu zaten belli. 3 büyükler dahil hemen hemen her maçta top havada dolanıyor. A takımı vuruyor karşıya, B takıma ona geri vuruyor, kafalardan seke seke illallah dedirten toplar vs. vs. Yerden art arda 2-3 güzel pas izleyemedik. Dört doğru pas, %90 goldür deriz ya hep, gerçekten de öyle. Maçta arka arkaya 4 güzel pas yapan ilk takım, 25.dakikada Kocaeli oldu, gol de geldi. Maçın tekrar tekrar izlenesi tek yeriydi bu golün hazırlanışı. Bülent Bölükbaşı'nın kendi kalesine attığı golde, Guiza'nın aşırtma vuruşunu da ekleyebiliriz.

Şu an çok fazla yazacak zamanım yok, maç hakkında konuşulacak çok şey de yok. Kocaeli, Galatasaray maçında nasıl bıraktıysak öyle. Fenerbahçe, Kayserispor maçında nasıl bıraktıysak öyle. Bu yüzdendir ki yarın tüm köşe yazılarında, gazetelerde, programlarda hakem yorumları okuyup, dinleyeceğiz bol bol. Ben de daha önce sık sık belirttiğim gibi hakem hakkında yorum yapmayı sevmediğim için, bu seferlik kısa keseceğim. Son cümle: Bu alınan galibiyet en fazla şüphesiz Aragones'e yarayacak, o da bu maçın son şansı olduğunun farkına varıp, var olan kısıtlı kadroda bir sistem değişikliğine gitti. Görüldüğü gibi Aragones'in bu kadrodan petrol çıkartacak hali yok, sistem değişse de Fenerbahçe aynı Fenerbahçe, değişen tek şey ileride Guiza'nın tek başına çırpınışına Semih'in yetişmesi oldu...

İtalya 90: Hagi vs Maradona

2008-10-18T18:41:00.004+03:00

İtalya 90 Dünya Kupası Grup Maçı. Romanya ve Arjantin karşılaşıyor, Hagi'yle Maradona yani... "Galatasaray'a gelene kadar Hagi ne yapmış?" diyenlere gelsin bu maç. Şuradan indirip, izleyebilirsiniz.

Materazzi'ye Mektup

2008-10-18T18:35:00.002+03:00

Materazzi hastası 17 yaşındaki bir çocuğun mektubu. Mektubu, İngilizce veya İtalyanca'ya çevirecek ve Materazzi'ye ulaştırmasında yardımcı olacak birilerini arıyor. Allah kolaylık versin...

Futbol Blog

2008-10-18T14:20:00.003+03:00

Güzel bir başlangıç oldu. Henüz ilk bölüm, ilerledikçe gelişecek, bazı eksikler giderilecek, yenilikler gelecek vs. vs. ama şu ilk bölüm bile ülkemizde "Futbol programı" yaptığını zannedenlerin ders alacakları bir nitelikteydi. Programın başlangıcında blog kültürüne dair 5-10 dakika konuşulup, herkesin blog açmaya teşvik edilmesi de hoştu. Tabii ki herkesin yapabileceği bir iş değil, programda Bülent abinin de söylediği gibi zaman ayrılması gereken bir uğraş, sürekli güncelleme gereken bir aktivite. Günde 70-80 kişinin tıkladığı bir blog benimkisi. Estonya maçıyla ilgili bir şeyler geçmeyince 1 tane de olsa mail alıyorsam, bu işe 1 yıldan uzun süresini vermiş ve bu işi layıkıyla yapan kişilerin 2 gün kaybolduğunda ne kadar mail, yorum vs. alacağını düşünebiliyorum. Ama bunu da normal karşılamak gerekir. Zira açılan futbol bloglarının yarısından fazlası ilk 2-3 aydan sonra kaybolup gidiyor. Ben ne kadar okunursam okunayım, bir mani olmadıkça burada yazmaya devam edeceğim. İnsanız tabii, ne olacağı belli olmaz yine de. Saniyelerin birçok şeyi değiştirdiği bir dünya üzerinde yaşıyoruz ne de olsa...

Programa dair 2 de ufak şikayetim olacak. İlki; 40 dakikalık süre böyle bir program için gerçekten çok çok az. O kadar çok şey konuşulabilecek konular hakkında 2-3 kelam edilip geçildi. 1.5-2 saat gibi bir süre ancak yeter bence. Ayrıca dikkatimi çeken diğer bir husus; programın belli bir bölümünü Bülent abinin blogda yazdıklarının üstünden geçmesi oluşturdu. Bizim gibi, bloga günde 10 defa tıklayıp, yeni yazı gelmiş mi diyenler için şikayet edilebilecek bir şey ancak blogu bilmeyenler için de büyük bir keyif olduğunu da tahmin edebiliyorum. Bülent abi, gerekirse bloga yazdıklarını biraz kısıp, bazı malzemeleri sadece program için kullanırsa bizler de çok daha büyük bir keyif alacağız. Yazdıklarını bir de kendi ağzından, canlı canlı, yorumuyla dinlemek keyifli ama ilk kez programda göreceğimiz bir pizza bizi daha da iştahlandırabilir.

Şimdilik bu kadar, daha güzel olacağına eminim...

Oyun Raporu #1

2008-10-16T20:55:00.007+03:00

Yeni seri hayırlı olsun efendim. Bundan böyle "Oyun Raporu" başlığı altında oynadığım oyunların değerlendirmesini yapmaya çalışacağım. Futbol ve basketbol yazıları kadar iyi olamayabilir ama elimizden geleni yapacağız artık.

Aylardır beklediğimiz üçlü sonunda piyasaya çıktı.(FIFA, PES, NBA 2K) FIFA ve NBA 2K9'u PS3'de, PES 2009'u da PC'de oynamayı planlamıştım. Fifa için parayı bayıldık, Pes'i de şu an indiriyorum. NBA 2K9'u da para denkleştirip, kısa bir süre içerisinde almayı umut ediyorum. FIFA'yı az çok oynama fırsatım oldu, bir şeyler karalayalım bakalım...

Her daim PES serisini, FIFA'dan daha önde tutmuşumdur, daha çok beğenmişimdir, daha çok oynamışımdır. 2004-2005 yılları civarında da almayı bile kesmiştim FIFA'yı. Geçen seneki versiyon baya beğeni toplayınca, EURO 2008 için çıkardıkları oyunun PS3 versiyonunu almıştım. PES'ten iyi olmasa da, eski iğrençliklerini üzerinden atmışlar en azından dedim. EURO 2008 oyunuyla 1-2 ay meşgul olmuştum ancak dikkatimi çeken oyunun fiziğinin yeterli seviyede olmamasıydı. İşte, FIFA 09'da bunu da çok daha iyi bir hale getirmişler, oyunun harika bir fizik motoru var. İkili mücadeleler olsun, hava topları olsun, oyun bunu size son derece iyi bir şekilde hissettirmeyi başarıyor. Dikkat çeken "Be a Pro" modu ve çoklu online oynama seçeneği var bir de tabii. Be a Pro modu bundan önceki oyunda da varmış ancak oynamadığım için bilmiyordum. İlk kez test etme fırsatı buldum. Bilmiyorum, yine geçen senekiyle aynı formatta mı, o yüzden anlatayım yine kısaca. Kendi oyuncunuzu yaratıyorsunuz; isim, soyisim, boy, tip, mevkii vs. seçiyorsunuz. Herhangi bir takımı seçip başlıyorsunuz. Yetenekleriniz kısıtlı ve maç oynadıkça kendinizi geliştiriyorsunuz. Tabii, girdiğiniz gibi "çat" diye A takımdan başlamıyorsunuz. Önce Reserve Team'de oynuyorsunuz, belli bir süre kendinizi gösterdikten sonra Reserve Team kaptanlığına yükseliyorsunuz, daha sonra da ufaktan A takım kadrolarına girmeye başlıyorsunuz. Sonrasını biliyorsunuz zaten. Modu çok beğendim, sanırım normal maç yaptığım kadar bu mod'da maç yapmışımdır şu ana kadar. Pas isteme özelliği çok iyi düşünülmüş. Üçgen tuşuyla önünüze, "X" tuşuyla normal pas isteyebiliyorsunuz ve takım arkadaşlarınız imkanları olan her anda istediğiniz an pas atıyorlar. Forvette oynayacaksanız -ki tahminimce 100 kişiden 99'u bu moda benim gibi forvet başlayarak atlar- bu özelliği mutlaka kullanmanız gerekecek. Bunun dışında bahsettiğimiz çoklu online oynama seçeneğine gelelim. Normal online maçtan farkı, her giren kişinin bir oyuncuyu yönetmesi ve 1 maçta 22 kullanıcının aynı anda boy göstermesi... Düşündüğünüzde hoş bir özellik gibi gelse de, her atakta 10 kişinin birden atağı çıkmasıyla birlikte maçın da suyu çıkıyor...

Kısa ve öz olarak; oyunun gayet güzel, oynanabilir olduğunu söyleyebilirim. PES'i henüz oynama fırsatım olmadı ama FIFA biraz olsun kendine çeki düzen vermeye başladı. Bir dahaki oyun raporunda muhtemelen PES veya NBA 2K9'dan bahsedeceğim. Ondan sonra da sıra FM 2009'a gelecek...

Fetih Amca

2008-10-15T20:58:00.003+03:00

Ülkemizde hemen hemen her erkek futbolu ucundan da olsa takip ediyor. Bana göre, gerçekten futbolu sevip izleyen kişi sayısı Türkiye'de çok az. Bizde futbol izlediğini iddia eden kitlenin geneli haftada bir yalnızca tuttuğu takımın maçını seyreder, bağırır, küfreder, stresini atar. Bu kişinin tercihi tabii. Herkes futbola aynı bakış açısıyla bakacak diye bir şey yok. Kimisi eğlence olarak bakar, kimisi kavga, küfür, kıyamet olarak bakar, kimisi stres atmak için bir araç olarak bakar, kimisi de gerçekten severek, takım ve oyuncu ayırt etmeden izleyerek bakar. Türkiye'de futbolu gerçekten sevip izleyen kişi sayısının az olmasını geçtim, futboldan anlamayıp sadece kendi takımının maçını seyreden kitlenin futbol üstadıymış gibi konuşmasına tam ayar oluyorum işte. Karşı apartmandaki Fetih amcayı ele alalım mesela:

Fetih amcamız, koyu bir Beşiktaşlıdır. Futboldan pek hazzetmez, Avrupa futbolunun yanından geçmez, arkadaşlarıyla denk gelirse arada bir Galatasaray ve Fener maçlarına bakar, lakin Beşiktaş maçlarını kaçırmaz. Pazar akşamı evinden çıkıp maçı izlemek için kahveye girer. En önlere oturur, eline sigarasını alır, çayını söyler. Maçtan önce futbolcular ısınırken ekrana kaleci Hakan gelir. Hakan o akşam, Fetih amcanın küfürlerinden nasibini alan ilk kişi olur. Fetih amca, Hakan'ın yediği 8 golden girer, anasından çıkar. Arada ısınırken yediği goller için küfür etmeyi de ihmal etmez. Daha sonra Ertuğrul Sağlam takım elbisesiyle kulübeye doğru yönelir. Fetih amcamız Sağlam'a, "lan her maç ayrı ceket, pantalon giyeceğine şu takıma futbol oynamayı öğret, hayvan oğlu hayvan!" serzenişinde bulunur. Maçın hakem triosu (bu klişeyi kullanmadan duramazdım) sahaya çıkar. Fetih amcamız durar mı? Durmaz... Orta hakem Mehmet'in 2 sene önce Beşiktaş'ı yaktığını söyler, ona da bir güzel kayar ve sonuna da bu hakem satılık diye ekler. Maçın başlamasıyla Fetih amca coştukça coşar. Orta sahada önemsiz bir pas hatası yapan Cisse'nin odun, ceza sahası dışından vurduğu şutu dışarıya yollayan Bobo'nun kazma olduğundan dem vurur. 5 dakika sonra Cisse'nin ortasına Bobo'nun vurduğu kafayla Beşiktaş 1-0 öne geçer. Bobo "aslan", Cisse "kaplan" olur. Rakip takımın oyuncusunu ceza sahası içinde bir güzel biçen Toraman kırmızı kartı görür. Önce Toraman'a iyi bir küfür eder Fetih amca, sonra da penaltıyı veren hakeme. Çelişkilidir yaptığı ama olsun, Fetih amca Beşiktaş'ın iyiliğini istiyor, o yüzden ediyor ya tüm bu küfürleri!

Sonuç önemli değil. Beşiktaş o gün kazanmıştır, berabere kalmıştır veya kaybetmiştir ancak bir sonraki maçta Fetih amcanın yine aynı Fetih amca olmayacağının bir garantisi var mıdır?

Roman Kratochvil

2008-10-15T20:14:00.005+03:00

Türkiye'de istikrarın ne boyutta olduğu malum. Kulüplerin kadro yapısı da, futbolcuların oynadığı kulüpler de sıklıkla değişiyor. Yabancı futbolcularda bu daha net görülüyor. Anadolu kulüpleri her yıl 8 yabancısının, en az 4'ünü yeniliyor. Her yıl farklı kadrolar, farklı teknik direktörler... Başarıyı yakalayamayan her takım çareyi bir şeyleri değiştirmekte arıyor. Halbuki, doğru kurulan binanın üzerinde bazı değişiklikler, rötuşlar yapılsa istenilen hedefler yakalanabilecek. Zaten onca kulüp arasından, bunu düşünüp iyi uygulayabilen kulüpler istedikleri hedeflere ulaşıyorlar. Kayseri'nin kadrosu bu duruma örnek verilebilecek en iyi kadro. 3 senedir ilk 6 sıranın içindeler ve kadronun iskeleti aynen duruyor. Mehmet Eren, Mehmet Topuz, Aydın Toscalı, Toledo, Ragıp... Gökhan Ünal, Ivankov, Iglesias gibi isimler de henüz bu yaz takımdan ayrıldı...

Geriye dönecek olursak; oyuncuların sürekli bir değişim furyası içinde olduklarını söyledik. Arada istisnalarla da karşılaşıyoruz tabii. Roman Kratochvil gibi. Kratochvil 1974 doğumlu ve 2002 yılından beri Denizlispor formasını giyiyor. 6 yıldır hep aynı çizgide, hiç şaşmadı. Tam bir istikrar abidesi. Denizli şehri tarafından da çok seviliyor. Oynadığı 180 maçın yanı sıra, attığı 30 da gol var. Çetelesini tutmadım tabii ki ama bu gollerin yaklaşık 20'sinin penaltılarından atıldığını tahmin edebiliriz. Penaltı atma yeteneği de bir stoper için şaşılacak kadar fazla. İnanın, kaçırdığını hatırlamıyorum. Takıma bireysel olarak verdiği katkılar bir kenara, onla yan yana oynayan Çağdaş'ın Beşiktaş'a, Servet'in Fenerbahçe'ye transfer olduğunun da altını çizmek lazım. Aslında Kratochvil'in kariyerine baktığımızda gösterdiği performans kadar, kulüp değiştirme konusunda da istikrarlı olduğunu görüyoruz. 1994-2002 yılları arasında Inter Bratislava'da forma giymiş Denizlispor dışında şu ana kadar. 34 yaşına gelmiş, muhtemelen son birkaç yılı ve Denizlispor yalnızca 2.kulübü. Bu yıl takımın kaptanlığına da yükseldi. Denizlispor'da futbolu bırakırsa, ki bu yüksek bir ihtimal, görkemli bir şekilde sahalara veda edeceği kesin. Zira Denizli halkı için Kratochvil çok önemli...

Burada bitirelim... Kratochvil sayesinde kulüplerimizin istikrarsız yapılarına, Türkiye'deki futbolcuların çok sık kulüp değiştirmelerine de değindik. Bu genç Denizlispor kadrosunda da Roman Kaptan'a büyük iş düşecek. Kratochvil'le beraber geride bıraktığımız 6 yıla bakarak, kaptanlık görevini de layıkıyla yerine getirebileceğini düşünüyorum...

Adididas

2008-10-15T18:22:00.005+03:00

Yurtdışına gittiğimde "Adididas" şapkaları görmüştüm. Almıştım hatta öylesine birkaç tane. Şimdi nerededir bilmiyorum o şapkalar. Biz de kramponla yetinelim...

Blog Hakkında

2008-10-14T23:18:00.003+03:00

Öyle veya böyle belli bir süredir zaman ayırıyorum, yazıyorum. Bloga ilk attığım mesajdan bu yana yaklaşık 2 aylık bir süre geçmiş. Başlarda biraz daha kendi kendime yazıyordum, sonraları dışa açılınca biraz daha değiştirdim bazı şeyleri. Aceto, Tardini ve 3-5 blogda daha buranın linki var ve onlara da teşekkür ediyorum, zira oradan öğrenip gelen epey ziyaretçi oldu buraya. Bazısı beğenmemiştir, bir daha uğramamıştır, bazısının hoşuna gitmiştir, takibe devam etmiştir, bilemiyorum. Aslında ne kadar kişinin de takip ettiğini bilmiyorum ama çok değildir sanıyorum. Bu takip eden arkadaşlardan ricam; bu postun altındaki yorum bölümüne blog hakkında olumlu, olumsuz düşüncelerini, uygulanabilecek fikirlerini, şikayetlerini, dileklerini, neyin nasıl olması gerektiğini, neyi güzel yapıp neyi güzel yapmadığımızı paylaşmaları...

Yorumlarınızı bekliyorum, şimdiden teşekkürler...

G.Saray Cafe Crown | Gece ve Gündüz

2008-10-14T21:50:00.003+03:00

Resimdeki kadroyla bugünkü kadro arasında büyük fark var. Kafadan tüm yabancılar değişti bir kere. Milojevic, Gurovic, Zizic ve Graves kalite olarak Gaines, Owens, Hite, Dee dörtlüsünden çok daha üstün. Yerli rotasyonunda ise şüphesiz geçen seneki kadro bu kadroya fark atar. Cenk Akyol her zaman önemli bir silahtır. Keza Fatih'in Milli takımda oynadığı oyunu göz önüne alırsak, şu kadroda Cemal'e muhtaç etmezdi Özyer'i en azından. Yine sezonu kapayan bir Tufan var. Tufan'dan geçen yıl az çok bir katkı almıştı Galatasaray. Transfer edilen yerliler de vasat isimler. Polat ve Alican bu yerli rotasyonunda fena olmayan süreler alabilirler ama yeterli katkıyı vermeleri çok zor görünüyor. Kadroyu da geçelim, daha da önemli olan bir takım ruhu var. Galatasaray'da bu ruhun tavan yaptığı sezon geçtiğimiz sezondur. Ayrı ayrı baktığımızda ne Hite, ne Dee, ne Owens, ne Gaines aman aman oyuncular değil. Hatta tüm takım olarak ele alırsak, çoğusu ULEB Cup'ta Final-Four yapan takımlarda oynayacak yeterlilikte değillerdi. Galatasaray'ın Final-Four'u da bir sürpriz olarak görünüyordu zaten.

Galatasaray'ı bu akşam ilk kez izleme fırsatı bulduk. Bu maça gelene kadar elimizdeki veriler sadece hazırlık maçları ve Türkiye Kupası maçlarının istatistik kağıtlarıyla sınırlıydı. İstatistik kağıtlarında gördüğümüz şey; takımın genelde Gurovic, Zizic, Milojevic üçlüsüyle ayakta kalmaya çalışmasıydı. Zaman zaman bunlara Graves de ekleniyordu. Türk oyunculardan hiçbirinin de çift hanelere ulaşabildiğini göremedik. Nadiren Cüneyt. O da maç başına 10 tane üçlük sallayınca bunu normal karşılıyoruz.

Nasıl geçen senenin Galatasaray'ıyla bu senenin Galatasaray'ı arasından gece-gündüz farkı varsa, sahadaki oyun açısından da -en azından ilk yarı- bu fark vardı. Oyuncularda bir ciddiyetsizlik, rehavet, gevşeklik rahatlıkla görülebiliyordu. Maçın sonunda "Graves'le beraber en iyiydi" diyeceğimiz Milojevic'in kötü oyunu, Gurovic'in çemberi dövmesi -Gurovic sadece ilk yarı değil, maç boyu etkili olamadı-, Zizic'in hücumda eline top değmemesi -bu da aynı şekilde maç boyu devam etti-... İlk yarının sonunda 17 sayılık fark oluşurken, gemisini kurtarmaya çalışan bir tek Graves vardı. Ne Cüneyt, ne Strickland, ne de geriye kalan diğerleri vasat bile oynayamadı.

Aslında bakıldığında oyuncu performansı olarak 2.yarıda, Milojevic dışında pek değişen olmadı. Graves iyi oyununa devam etti, Gurovic de aynı şekilde kötü oyununa. Zizic'in eline hemen hemen top değmedi -ki zaten maçı da 2 sayıyla tamamladı-, Hüseyin, Cemal ve Erdem yine vasat noktasına bile gelemediler. Neydi peki Milojevic dışında değişen? Bir; Strickland, Cüneyt ve Gurovic'in kritik anlarda el üzerinden attığı 3-4 üçlük ki önemli olan nokta burası değil. Asıl önemli olan ikincisi; Galatasaray'ın bir takım kimliğine bürünmesiydi. İkinci yarının son 2 dakikasına kadar izlediğimiz Galatasaray, geçtiğimiz yıldaki Galatasaray'ı hatırlattı bizlere. Boğucu, sert bir savunma, hücumda ve savunmada alınan ribauntlar, konsantre ve birlik olmuş bir takım. Bu anlayışın üzerine Milojevic ve Graves'in kişisel performanslarıyla Galatasaray için gece, kısa bir süre sonra gündüze dönüştü. Milojevic sadece pota altına top indirdiğinizde sayı yapmıyor, kendisi topla dışarıda buluşup içeriye penetre edebiliyor. Bu da bolca faul almasına sebep oluyor, ancak burada es geçilmemesi gereken nokta Milojevic'in serbest atışlarda kötü bir yüzdeyle atması. Sanırım 7 serbest atış kullandı, bunlardan sadece 1'inde isabet kaydedebildi. Aynı şekilde Graves'in de serbest atışlarda sıkıntısı göze çarpıyor.

Mükemmel, herşey yolunda derken geldik son 2 dakikaya. Fark 10 sayı Galatasaray lehine. Rezalet bir son 2 dakika ve Siauluai'den gelen 10-0'lık bir seri, ki sondaki serbest atış kaçmasa, maç 1 sayı farkla da olsa kaybedilecekti. Aslında Galatasaray'da yaşanan bu son dakika sendromu bir alışkanlık halini aldı. Geçen yıl Murat Özyer'in en eleştirdiğim yönüdür, bu dakikalardaki beceriksizliği. Hadi, geçen sezon bu son dakikalardaki berbat oyunu tümüyle Dee'ye yıkanlar bir daha çıksın ortaya. Özyer sayı yiyor, mola alıyor. Diyorsun ki bir şeyi değiştirecek. Ancak ondan sonraki hücumda bakıyorsun, Cüneyt orta sahadan üçlük sallıyor, Graves içeriye penetre ederek topu kaybediyor, ardından da fast-break geliyor. Bu kadar mı zor şu son dakikada 24 saniyeyi olumlu şekilde kullanmak? Verirsin topu oyun kurucunun eline, son 7-8 saniyeye kadar topu elinde tutar, süre sona yaklaşınca içeriye indirir. Oradaki adamın da teke tek oynar, atar atamaz o ayrı ama hem süreyi düzgün bir biçimde kullanırsın, hem de geriye daha rahat bir şekilde dönebilirsin. Galatasaray bir an önce bu konunun üstüne yoğunlaşmalı, zira gittikçe can sıkıcı bir hal almaya başladı bu durum...

Şimdilik bu kadar. Daha fazla uzatmayalım. Nasıl olsa hafta sonu TBL başlıyor, devamını orada getiririz.

Sasa Ilic

2008-10-14T18:29:00.003+03:00

Son yıllarda Galatasaray'a gelen yabancı oyuncular arasından en benimsediklerimden biri oldu Sasa. İlk lig maçında, henüz 3.dakikada ağları havalandırarak fırtına gibi bir giriş yapmıştı Galatasaray'a. Sonraki zamanda da sessiz, derinden, hissettirmeden gollerine ve asistlerine devam etti. Oyunun içinde aktif olmadığı, sahada yeteri kadar mücadeleyi vermediği konuşuldu hep, ancak unutulmaması gereken nokta her oyuncunun farklı bir oyun karakterine sahip olduğuydu. 71 maçta 27 gol orta sahada oynayan bir oyuncu için fena olmayan bir rakam olsa gerek. Azımsanmayacak sayıda da asist yaptığını hatırlarsak, Galatasaray için ne denli önemli bir futbolcu olduğunu hatırlayabiliriz Ilic'in.

En başta Ilic'i benimsediğimi belirtmiştim, nedenine gelelim. Her zaman gelen çoğu yabancıdan ayrı bir yeri var benim için. Sadece Galatasaray için de söylemiyorum bunu, tüm takımlar için geçerli. Çoğu yabancı oyuncu sallamaz pek Fenerbahçe'nin, Galatasaray'ın, Beşiktaş'ın ne halde olduğunu. Kendi oynadığına bakar. Hatta daha da ileri gidelim, aldığı paraya bakar. Ilic çok daha farklıydı. Kulübedeyken atılan her golde dışarıya bir Galatasaraylı gibi fırlamasını, gittiği Salzburg da Galatasaray formasıyla Galatasaray maçlarını izlemesini, Salzburg'da mutlu değilim, Galatasaray'ı ve taraftarını çok özlüyorum açıklamasını hiç unutmayacağım...

Onum benim gibi seven, özleyenlere de müjdeyi verelim. Eskişehirspor ile anlaşmış, devre arasında imzayı atacakmış. Daha yakın tarihte Davids'in Kocaelispor'a transferini (!) yaşamış bir milletin bireyi olarak tam emin olamıyorum transferden. Bizim ülkemizde her gün her şey değişebilir zira... Ancak geldiği takdirde, muhakkak tribünleri çağrılmalı, eller patlayana kadar alkışlanmalı...

Terim ve Galatasaray

2008-10-13T00:55:00.002+03:00

Fatih Terim kılıyla, tüyüyle, yünüyle tartışılıyor, eleştiriliyor, ele alınıyor. Öncelikle söyleyeyim; Terim’in Milli takıma oynattığı futboldan memnun değilim. Ancak ben bunun büyük ölçüde, Terim’in Milli takım çalıştırmaya yatkın bir hoca olmamasından kaynaklandığını düşünüyorum. Terim, sürekli medyayla ilişkide olan, atışmayı seven, gündemde olmak isteyen, futbolu yaşamak isteyen bir hoca. Milli takımlar bunların hiç birine müsade etmiyor. 3 ayda 2 maç, kadro hazır ayağına geliyor, transfer yapamıyor, içindeki enerjisini harcayamıyor. Daha doğrusu bu enerjiyi harcamak için, takıma zararlar veriyor. Terim transfer yapmayı seven, bu oyuncuyu ben çıkardım demeyi seven birisi. 2.Galatasaray döneminde buna yönelik yaptığı transferleri de biliyoruz. Milli takımda böyle bir imkanı olmadığı için, bazı takıntılı futbolcular seçiyor kendisine. Mesela İbrahim Kaş ile Ceyhun Gülselam. İlk çağrıldıklarından beri ne olursa olsun çağrılmaya devam ediyorlar. Ceyhun’un bu sezon Trabzon’da bırakın ilk 11 başlamayı, sonradan oyuna girdiği doğru düzgün maç bile yok. Yedekten girdiği maçlara da 80.dakikadan sonra giriyor. Veya bir Kazım Kazım tercihi. Bu adama bu kadar müsamaha gösterilmemesi gerekiyor. Türkiye’ye geldiğinden beri iyi oynadığı maç sayısı bir elin parmaklarını geçmez. Büyük futbolcu olacak bir kafa yapısı da göremiyorum Kazım’da. Ülkeye genç yetenekleri kazandırmak istediğini söylüyorsun, koyuver oraya Aydın’ı, Serdar’ı. Şu Kazım’dan daha mı kötü oynarlar? Hiç zannetmiyorum.

Fatih Terim sevdiğim bir teknik adamdır. Sadece Galatasaray’a kazandırdığı 4 sene üst üste şampiyonluk ve UEFA Kupası ile bende sonsuz kredisi vardır. Şu anda açık ara Türkiye’nin en iyi hocasıdır da. Bugün deniyor ki; Galatasaray’a gelecek. Geriye dönüşlerden ve sık teknik direktör değişikliğinden hazzetmeyen birisi olmama rağmen gelirse, yönetime niye Terim’i getirmediniz demem. Zira Terim, bu ülkedeki vizyonu en büyük teknik adamdır. İkinci bir Avrupa çapında teknik direktörümüz yok. Terim’in kötü oynattığı futbolu, seçimlerini eleştirelim ama bu ülkedeki en büyük saygıyı hak eden teknik adam olduğunu unutmayalım.

Peki, içinde bulunduğumuz durumda Terim Galatasaray’a gelir mi, Galatasaray Terim’e teklif götürür mü? Sağdan soldan duyduğumuz kadarıyla Galatasaray’ın bu yönde bir girişimi olmuş. Resmi site bunu yalanladı ancak kulüplerin resmi sitelerinden yapılan bu yalanlamalar artık pek itibar görmüyor. Gerideki örneklere baktığımızda da neden itibar görmediğini anlayabiliriz. Terim de Galatasaray’a sıcak bakabilir, zira başarısız geçen 02-04 döneminin ardından, gelecek olası teklif kendini ispat etmesi için çok önemli bir fırsat olacaktır. Ayrıca Terim’in futbol kişiliği olarak, bu tarz kadroları iyi idare etme becerisinin olduğunu da ekleyelim. Skibbe’nin en büyük sıkıntı yaşadığı konu burası. Leverkusen kariyerini hem oynattığı futbolla hem de elde ettiği lig sıralamalarıyla iyi olarak niteleyebiliriz ancak bu kadronun ağırlığını taşıyamadığı, gücünü tam olarak kullanamadığı da görülüyor. Terim’in bu konularda Skibbe’ye göre fevkalade daha tecrübeli olduğunu söylemek zor değil. Terim’in Galatasaray’a gelmesi halinde de Lincoln’ün kaçacak delik aramasını belirtmek gerek, zira canlı Felipe örneği ortada Terim’e bir teklif var mı bilmiyoruz ancak, Galatasaray’a gelmesi halinde başarılı olabileceğini gösteren argümanlara sahibiz…

Parçalı'm Nerede?

2008-10-13T00:52:00.002+03:00

Her yıl her takım için ana renkleri dışında formalar çıkıyor… Galatasaray için; siyah, beyaz, turuncu, Fenerbahçe için; turkuaz, beyaz, fosforlu… Galatasaray’ın formalarını ele alacağım bu yazıda…

Bu çeşit çeşit renklerden oluşan formaların çıkarılmasında bir sakınca yok. Her sene 4 tane forma çıkıyor ve bu 4 formayı da sarı ve kırmızı renklerini kullanarak dizayn edemezler. Hem bir yerden sonra kendini tekrar eder ki şu haliyle bile ediyor, hem de değişik renkler kullanarak dizayn edilen formalar satışları olumlu yönde etkiler. Zira sarı-kırmızı forması olan birisi, her sene sarı-kırmızı forma almayabilir. Kulübün gelir elde etmesi açısından yapılıyor siyah, beyaz, turuncu formalar ki bana göre gayet güzel tasarımlar. Bu seneki beyaz formayı da turuncu formayı da beğendim. İkisinden birini alacaktım, turuncuyu aldım. Taraftar; "turuncu forma 1 kere çıkar, bir daha çıkmaz" mantığıyla alıyor turuncu formaları. Yoksa herkesin sarı-kırmızı forması vardır.

Kulübe hak vermediğim yer, bunların çok sık giyilmesi. Hadi, beyaz birkaç defa giyildi ama turuncu forma resmi maçların 5'inde giyildi. Tamam formayı beğendik, giyilsin isteriz de, ne bileyim Ali Sami Yen'deki maçlara da sarı ve kırmızı renklerden oluşan formalarla çıkılmalı, hatta parçalıyla. Ancak parçalı giydiğimiz maç hatırlamıyorum ben… Bayan basketbol takımı bile parçalı giyerken, futbol takımının 1 kere bile parçalı giymemesi ilginç.

Babamla Futbol İlişkim

2008-10-13T00:49:00.001+03:00

Bu konu hakkında kısa bir post geçmeyi düşünüyordum, Aceto yazınca aklıma geldi. Benim anlatacaklarım biraz daha farklı olacak...

Benim hiç babamla futbol muhabbetim olmadı şu yaşıma kadar. Bundan sonra da olamaz zaten... Babamın futbolla zerre ilgisi yok desem yeridir, en son seyrettiği maçlar EURO 2008'deki Türkiye maçları, ondan önce de taa 2002 Dünya Kupası Türkiye maçları. Anlamışsınızdır işte artık...

Küçükken doğal olarak sokakta futbol oynamaya başladık. Ne yalan söyleyeyim, futbol yeteneğim de çok azdır. Takoz defans olurdum o zamanlar. Gerçi yaş biraz ilerledikçe kalecilik yeteneği çıktı ortaya ama o da sınıf/okul turnuvalarıyla kısıtlı kaldı işte.. Neyse efendim, 4-5 yaşlarındayken Fenerbahçeliymişim, hatırlamıyorum. Ama minicik bir Fenerbahçe formam olduğunu biliyorum. Fenerbahçe şampiyon olamayınca Beşiktaş'a, aynı yıl içerisinde de Bursa'ya dönmüşüm. 5 yaşında 3 takım birden değiştirmişim yani... Tabii sadece babam değil, sülalede abim hariç hiç ilgilenen yok futbolla. Zaten hala nasıl bu kadar futbol hastası olduğumu çözemedim ama sanırım temelini abim atmıştır. Abim benden 5-6 yaş büyük. Ben 6 yaşıma geldiğimde orta okula gidiyordu takriben.. O da Galatasaraylı. Bakmış ben sürekli takım değiştiriyorum, Galatasaraylı yapmış beni.. 90'lı yıllarda başarılı bir Galatasaray olunca 9-10 yaşıma geldiğimde daha sağlam temellere oturmuş Galatasaraylılığımız. Sonra başlamışız: "Yensen de yenilsen de Galatasaray"...

Evet, başlıktan 3.cümlede koptuğumun farkındayım ama olmayan bir şeyi nasıl anlatabilirim ki?

"Çıldırma" Modası

2008-10-12T15:13:00.007+03:00

Galatasaray Futbol Takımı şampiyonluğa doğru koşarken başladı bu "Çıldırma" modası. Kritik 6 hafta öncesi River Plateliler'in bestesinden uyarlandı "Çıldırın" sözleri, moda oldu o haftalarda da. Galatasaray yönetimi de baktı ki taraftar "Çıldırın"ı tuttu, gelen şampiyonluk sonrası hemen çeşit çeşit t-shirtlerini bastı...
Kalmayacaktı tabii bu "Çıldırın" lafı ortada... Aynı tarihlerde de bayanlar basketbolu final serisinde Fenerbahçe ile Galatasaray karşı karşıyaydı. Final serisini 3-2 kazanan Fenerbahçe, ezeli rakibinin futboldaki şampiyonluğuna gönderme yaparak "Çıldırma" t-shirtleriyle kutladı şampiyonluğu.
Durmadı "Çıldırma" savaşı, devam etti bayan basketbolunda. Bu kez Cumhurbaşkanlığı Kupası Finali'nde karşılaştı ezeli rakipler. Galatasaray kazandı, maçtan hemen sonra da t-shirtleri sırtlarına geçirdiler. T-shirtin üzerindeki yazı: "Çıldırtır"...

Geçen sezon futbol takımının havaya girmesi için üretilen bir marştı. Tutturunca t-shirtleri de piyasaya sunuldu. Fenerbahçe bunun altında kalmamak için bayan basketbolda şampiyon olmasının ardından çıldırmayın dedi, Galatasaray bayan basketbol takımı "çıldırtır" diye karşılık verdi. Söz sırası şimdi Fenerbahçe'de. Yakın tarihte voleybol, hentbol, atıcılık, yüzme gibi dalların finallerinde karşılabilir iki rakip, yine görürsek sürpriz olmaz bu t-shirtleri...

En başta "Çıldırın" denildi, sonra "Çıldırma", en sonda da "Çıldırtır". Hangisini kullanacağımızı bilemedik, "Çıldırma Modası" dedik. Zira bundan sonra "çıldır" fiilini çeşitli şekillerde t-shirtlerin üzerinde görmeye devam edebiliriz...

Umut Tınay

2008-10-12T14:41:00.001+03:00

Umut Tınay için basketbolun Sergen Yalçın’ı diyebiliriz. Aynı Sergen gibi o da 4 büyük takımda da forma giyenlerden. Hatta takımların sıraları bile Sergen’le aynı. Beşiktaş, Fenerbahçe, Galatasaray ve şimdi de Trabzonspor… Basketbolda bunu başaran ilk ve tek oyuncu ki, Trabzonspor’un bu yıl kurulduğunu göz önüne alırsak bunu çok hızlı bir biçimde başardığını da söylemek gerekir. Tabii yıllardır TBL’de oynayan bir oyuncunun TB2L’ye düşmesi de pek başarı sayılmaz aslında… Asıl ilginç durum ise Umut’un henüz 28 yaşında olması. Yani kafadan daha 7-8 yıllık bir basketbol hayatı daha var…

TBL’ye 97-98 yılında İTÜ ile giriş yapmış, 99-00 yılına kadar da burada devam etmiş. 00-01’de Troy Pilsener’e geçmiş, orada sadece 1 yıl kalıp, 01-02 sezonunda Beşiktaş’a transfer olup, 4 büyükler macerasına başlamış. Beşiktaş’ta 2 sezon geçiren Umut, ondan sonraki yıl Fenerbahçe’de, ondan sonraki yılda da Galatasaray’da oynamış. Son 3 sezonunu Tekelspor, Mersin BŞB ve TTNET Beykoz takımlarında geçiren Umut’a şimdilerde TB2L yolu gözüktü ama bunu bir ilki yaparak gerçekleştirdi. Ne diyelim, tebrikler…

CB Kupası: Galatasaray Mesajı Verdi

2008-10-12T04:46:00.003+03:00

Galatasaray’ın ligin en kaliteli takımı olduğunu bağıra bağıra gösterdiği maçtır bu maç. Seimone olsun, Taj olsun, Işıl olsun, Esra olsun, Tuğba olsun, Yasemin olsun hepsi ayrı ayrı çok iyi oyuncular. Düşünün işte, bunların hepsi bir arada. Bunların yanında saymadığım Korel’i var, Kress’i var, Bahar’ı var, Kübra’sı var, Yasemen’i var, 2 ay sonra gelecek Vickie’si var, devre arasında gelecek Sophia’sı var. Bu kadro, Türkiye’nin görüp görebileceği en iyi kadrolardan biridir. Tartışılmaz…

Seimone harika cross-overlar yapıyor, çok bel kırar, şutu da harika. Bunların yanında bencil olmaması da, onu büyük saygı görmeye hak eden bir oyuncu olarak kılıyor. Keza Taj da ilerleyen yaşına rağmen hala çok iyi olduğunun mesajını verdi. Yalnız bundan önce WNBA’de izlediğim 3-5 maçından gördüğüm kadarıyla savunma ribauntlarında sıkıntı yaşayan, çok fazla ribaunt kaptırabilen bir oyuncu. Hücum ederken saldırgan oynuyor, potadan dönen topları takip ediyor, geride de savunma gayreti gayet iyi ancak savunma ribauntlarında çok sabit kalıyor, iyi pozisyon alamıyor. Bu izlediğim 3-5 maçlık gözlemim tabii. Kress’den de maç sonrası pek çok kişi bahsetmedi ama maça yüreğini en fazla koyan oyunculardan biriydi. Bünyesinde bu kadar fazla yıldızı barındıran bir kadroda her zaman bu denli mücadeleci oyunculara ihtiyaç olur. Savaşçılığının yanında ribaunt ustası olduğunu da belirtelim. Taj’ın da bu konudaki eksikliğini göz önünde bulundurursak iyi bir transfer olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Nevriye ile beraber bu ülkenin en iyi pivotu olan Yasemin de kadroda. Korel oyuna hiç girmedi, Sophia daha gelecek. O zaman yine hesaplarız, pota altındaki gücü…

Dış oyunculara hiç girmiyorum, zira kolay kolay çıkamam. Her biri ayrı birer yetenek. Takımdaki iç/dış dengesi de çok iyi. Taj’la Augustus İstanbul’a kısa süre önce gelmelerine rağmen maça çıktılar, Galatasaray’ın doğru düzgün idman yapmadığını da belirtelim. Bunlara rağmen izlediğim basketboldan keyif aldım. Bunda Fenerbahçe’nin de payı vardı, onlara da teşekkürler. İyi mücadele ediyorlar ama geçen seneye göre daha kötüler. Cappie ve Hoffmann’ı kaybetmelerinin yanı sıra, Galatasaray’ın bu kadrosunun gücü ve hedeflerinin arkasında ezilebilirler. Ajuvon’a dikkat. Biraz daha disiplinli, aklı başında oynamayı öğrenebilirse Fenerbahçe’nin bu yılki en büyük güçlerinden biri olabilir. Birsel ve Powell’ın da katılımıyla Fenerbahçe daha üst seviyeye gelecek ama bu yıl görünen o ki Galatasaray’ın yılı olacak ve Galatasaray konuşulacak…

Türkiye 2-1 Bosna-Hersek

2008-10-11T23:51:00.003+03:00

Bu maçın adamı Sabri’dir ama yine adamın futbolundan başka türlü türlü şeyleriyle dalga geçilecek, makaraya alınacak, eminim. Türkiye, tarihinde en son ne zaman duran toptan 1 maçta 2 gol atmış acaba? Bu maçı kazandıysak en büyük pay Sabri’nindir. İlk goldeki ortası da, ikinci goldeki ortası da enfes. Ama Sabri’nin de devamlılık sağlaması lazım. 1 maç iyi oynuyor, 5-10 maç kötü. Hatta dikkat ederseniz, en iyi maçlarını Milli takımda çıkarıyor, Galatasaray’da rezilleri oynuyor. Fatih Terim Galatasaray’a gelecek söylentileri var, gelirse Galatasaray’ın en büyük kazancı sanırım Sabri olur…

Kulübede Halil, Yusuf, Nuri, Aydın, Caner gibi alternatifler varken Batuhan’ın oynamasını da çözemedim. Alt yaş takımlarında gol rekorları kırmış ama Beşiktaş’ta oynadığı maç sayısı bir elin parmaklarını geçmez, attığı gol rakamı da 4. Zaten bizim Milli takım top şişirme hastası. İleride 1.90’lık bir adamı da görünce ayağına alan Batuhan’a orta yaptı, kafasını kaldıran Batuhan’a attı. Batuhan’ın sakatlığı umarım ciddi değildir ama takımın Batuhan çıktıktan ve Nuri girdikten sonra çok da etkili olduğu ortada. Ayrıca bu takıma en büyük zararı veren adamlardan Kazım’ı da es geçmeyelim. Ne futbolcuymuş anlamadım arkadaş. Sheffield’den çıktı geldi, Fenerbahçe’nin ve Türkiye’nin bankosu oldu. Acırım acırım da Serdar Özkan’lara, Aydın’lara, Caner’lere acırım. Laubali, her pozisyondan sonra el kol hareketi yapan bir adam Kazım. Hiç hazzetmiyorum kendisinden. Umarım hem Fenerbahçe, hem Türkiye bir an önce kurtulur şu adamdan. 2 hareket yapınca 10 maçlık kredi kazanıyor eleman…

Rüştü’nün Türk futbolu için çok önemli bir değer olduğunu yazmıştım, hangi yazı olduğunu şimdi hatırlayamadım. Buyurun. Bosna-Hersek kalemize gelmeye ilk teşebbüs ettiğinde golü buldu. Servet’in de buradaki hatasını es geçmemek lazım ama yenilen bu golü büyük ölçüde Volkan’a yazmak lazım. Yeni bir Rüştü çıkarmak kolay olmayacak. Almanya maçında yediği golden sonra bütün kariyerini ezip geçen spor yazarlarımız, Türk insanımız çok arar Rüştü’yü. Bunu da yazalım…

Önemli eksiklere rağmen kazanmamız güzel oldu. Ermenistan ve Belçika maçlarına nazaran daha istekli oynadık ama beklediğim seviyede değil henüz takım. Her neyse, Belçika maçından sonra puan kaybına tahammül yoktu, bu 3 puan ilaç gibi oldu. Çarşamba günü de saçmalamazsak Estonya’yı geçeriz, sonra grubun en kritik maçlarını oynayacağız arka arkaya. Neyiz, neymişiz göreceğiz İspanya maçlarında…

Mesut Özil ve Oğuzhan Özyakup

2008-10-11T13:47:00.005+03:00

Mesut ve Oğuzhan bu konudaki ilk örnekler değiller aslında. Almanya ve Hollanda'da çok fazla sayıda gurbetçi vatandaşımız bulunuyor, bu da sportif açıdan Almanya ve Hollanda ile Türkiye arasında bir rekabet yaratıyor. En baştan söyleyeyim, bu Almanya/Hollanda doğumlu ve orada yetişmiş futbolcuların o ülkelerin Milli takımında oynaması gerektiğini düşünüyorum ve kendi yetiştirdiği oyuncuyu kaptıran Almanların bu konuda sızlanıp, yeni yasalar çıkartarak bunu engellemeye çalışmasını da anlayışla karşılıyorum. Düşünsenize aynı şeyin kendinize olduğunu. Burada doğmuş büyümüş bir Nijeryalıyı yetiştiriyorsunuz diyelim. Alt Milli takımlarınızda oynatıyorsunuz sürekli. 20-21 yaşına geldiğinde hoop Nijerya Milli takımına gidiyor. Koymaz mı? Yakarmaz mısınız yetiştirdiğiniz bu çocuğa? Spor dışında da bir örnek vermek gerekirse... Mesela, annelik konusu. Hep demezler mi, doğuran değil büyüten kişi annedir diye. Bu da aynı hesap değil mi?
Mesut Özil Alman Milli takımını seçecek gibi görünüyor. Öyle de olmalı zaten. Orada doğmuş büyümüş, kendini bir Alman gibi hissediyor, Türkçe bilmiyor, hayatında Türkiye'ye 5-10 defa gelmiş... Hem bakıyor kendi yaşıtı Nuri'nin durumuna. Adamı kapmak için neler yaptık, al kaç yıl aradan sonra tekrar çağırdık anca? Önünde böyle bir örnek varken hem de, gidip kendisini yetiştiren, büyüten ülkeye ihanet eder mi? Mesut Özil'den sonra ikinci bir isim daha gündemde şimdi. 2.resimdeki Oğuzhan Özyakup... Arsenal genç takımının 10 numarası, Hollanda 17 yaş Milli takımının kaptanı. Muhtemelen birkaç yıl sonra Arsenal'de ve Hollanda'da izleyeceğiz bu çocuğu da. Asıl uğraşacağımız şey Hollanda ve Almanya'nın bu yetiştirdiği çocukları kapmak olmamalı. Uğraşmamız gereken şey Mesutlar, Oğuzhanlar çıkarmak olmalı. Kendimize bir de şu soruyu soralım bir de. Biz yapabilir miyiz bunu peki diye... Gerçekçi bir de cevap verelim. Bu işleyen sistemde, "hayır"...

Ümit Davala

2008-10-11T13:15:00.003+03:00

Bu resimdeki gibi hatırlamak isterdik Ümit'i, ama artık bu pek mümkün olmayacak... Skibbe'nin yanında yardımcı antrenör olarak gelince çok sevinmiştim. Beni Skibbe'den çok Ümit'in yuvaya dönecek olması heyecanlandırmıştı. Yanına da Skibbe'nin kendi getirttiği, altyapı uzmanı denilen Boekamp. Daha ne istersin ki? Ama kağıt üstünde düşünüldüğü gibi olmadı. Ne U21 teknik direktörü Galatasaray teknik direktör yardımcılığına, ne Dortmund altyapı sorumlusu Galatasaray'ın teknik direktör yardımcılığına yetti... Skibbe kendi göndertti diyen var, yönetim Skibbe'ye yeteri kadar yardımcı olamadıklarını düşündüğü için gönderdi diyen var, Skibbe'ye mesaj vermek için gönderildiler diyen var. Var oğlu var yani. Hangisi doğru bilemeyiz ancak düşündüğümüz, tahmin ettiğimiz bazı şeyler var. Ümit Davala ve Boekamp'ın Skibbe'ye yeteri kadar yardımcı olamadığı açık. Boekamp'ı geçtim, Davala gibi bu camianın yıllardır içinde bulunmuş, ligi çok iyi bilen birinin Skibbe'ye buraya alışmasında yardımcı olması gerekirdi. Buraya alışmasında yardımcı olmasını geçtim, Bursaspor maçında yaptığı daha doğrusu yapamadığı bile yeter. Skibbe'nin Bursaspor maç kasetlerini izleyip, Yusuf'un nasıl bir oyuncu olduğubu görmesi gerekirdi. İzlememiş olabilir veya Yusuf ilk 3 maç cezalı olduğu için dikkatini çekmemiş olabilir ama şu koskoca Galatasaray'ın içinde birisi mi uyarmaz? Hele bunda en büyük yükümlü olan Davala hiç mi uyarmaz?

Gelirken çok çok sevinmiştim ama hayal kırıklığına uğradım. Keşke onu yukarıdaki gibi sadece futbolculuğuyla hatırlama şansımız olsa... Keşke bu beceremediği yardımcı antrenörlüğü hafızalarımızdan silip, atabilsek... Mümkün değil artık, klasik tabirle önümüze bakacağız. Skibbe'ye sanırım bu son mesaj oldu. Hatta bu dakikadan sonra Skibbe'nin gönderilmesi de büyük bir sürpriz olmayacak...

Aşil Tendonu

2008-10-09T23:51:00.001+03:00

Hep duyarız sakatlıklarda… “Aşil tendonunda yaşanan sorun dolayısıyla hafta sonu oynanacak Konyaspor maçında forma giyemeyecek, Denizlispor maçını yarım bırakan Mehmet’in aşil tendonunda sorun tespit edildi, aşil tendonunda sakatlık oluşan Ahmet’in durumu yarın belli olacak” gibi… Peki nedir bu aşil tendonu? Nereden gelmiştir bu kelime grubu? Neyden türemiştir? Açıkçası hiç merak etmedim bugüne kadar ve hiçbir yerde de rastlamadım. Taa ki düne kadar… İnternette rasgele dolaşırken, kendimi destanları incelerken buldum. Daldan dala atlarken, göz geçirirken “Achilles” ismi dikkatimi çekti. Akhilleus (Aşil’in Yunancası) destana göre, Truva Savaşı’na katılıyor ve Truva prensi Paris tarafından sol topuğundan zehirli okla vurularak öldürülüyor. Bu yüzden ayak topuğunda yer alan tendona, aşil tendonu adı veriliyor… Tabii, destan hakkında ayrıntılı bilgiyi Google’da türlü türlü şekillerde aratarak da bulabilirsiniz, paragraflarla dolu destanı burayı yapıştırıp yazıyı uzatmaya gerek yok. Bilmiyorum kim biliyor, kim bilmiyor ama destanlara falan pek meraklı olmadığımdan çok geç ulaştım belki de bu bilgiye. Bilmeyen varsa da paylaşayım dedim. Bu arada, aşil tendonu sakatlığı fenadır. Bunu bir futbolcular, bir de CM’ciler bilir…

"Kapıdan İçeri Giremez"

2008-10-09T22:03:00.004+03:00

Girdi, girdi...

Hayırlısı olsun, ne diyelim. Ligi tanımayan, bilmeyen bir antrenörden çok, ligi iyi bilen ve kariyeri başarılı olan bir hocayı getirmek daha iyi bir tercih. Ancak Denizli daha 10 gün önce verip veriştirdiği Fenerbahçe ve Galatasaray'a geçilirse hesabını veremez. Her şeyi çok iyi bildiğini iddia ediyor ya... Ayrıca, Denizli'nin Beşiktaş'a gitmesine, en çok Lig TV'deki yorumculuğundan kurtulacağımız için sevindim...

Resimler Maraton'dan...

Ufak Çaplı Mucize

2008-10-08T21:25:00.003+03:00

Ufak çaplı bir mucize gerçekleşti bugün… Anlatalım. Teknosa Türkiye Kupası’nın yayın rezaleti hakkında bir yazı yazmıştım. Yazının sonunda da Galatasaray’a değinmiştim. O zaman ilk maçlar oynanmıştı ve Galatasaray, mağlubiyetle başlamıştı. Galatasaray, dün oynanan maçta da Darüşşafaka ile karşılaştı, o maçı da uzun süre 10-15 fark önde götürmesine rağmen 4 sayı farkla kaybetti… Diğer yanda Beşiktaş 2 galibiyetle gruptan çıkmayı garantilemiş gibiydi. Hikayenin içindeki son takım Ted Kolejliler de 1 galibiyetle girdi son güne. Son maçlar öncesi tabloya baktığımızda, Beşiktaş rahattı. 2.lik mücadelesi için en güçlü adaylar da Ted Kolejliler ve Darüşşafaka idi. Galibiyetsiz, son sırada bulunan Galatasaray’ın da ufak bir umudu vardı. Şöyle ki; Galatasaray son maçtaki rakibi Ted Kolejliler’i 22 sayı üstü bir farkla mağlup edecek, Beşiktaş’ın da Darüşşafaka’yı yenmesini bekleyecekti. Zor olan kısım, yani ilk kısmı halletti Galatasaray. Baştan sona üstün götürdüğü maçta Ted Kolejliler’i 97-58’lik skorla mağlup etti. Galatasaray’ın bu 39 sayılık farkı, ilk 2 gün oynadığı maçlara bakılınca, tartışmasız herkesi şaşırttı. Sonra, Beşiktaş’a dualar edilmeye başlandı. Livescore’dan takip edebildiğimiz kadarıyla hep ortada gitti maç. Skor üstünlüğü sürekli el değiştirdi. Son 16 saniyeye 76-75 önde girdi Beşiktaş ve top Darüşşafaka’daydı. Beşiktaş savunma yerine faulü tercih etti. Darüşşafaka 2 faulü de kaçırmadan 1 sayı farklık üstünlüğü ele geçirdi. Son 14 saniye kalmıştı Beşiktaş’a. 2 saniye kala Haluk Yıldırım üçlüğü gönderdi, son 2 saniyede de Darüşşafaka sayı çıkaramayınca, işte bu ufak çaplı mucize gerçekleşti…

Bu hafta sonu milli maçlar var, dolayısıyla gündem pek yoğun olmayacak. Bir aksilik olmazsa yapmayı planladığım TBL Prewiew'ına bu hafta sonu başlayacağım. Sanırım 8'er 8'er olmak üzere, 2 part halinde yayınlayacağım. Ayrıca bir kez daha hatırlatalım. Bu cumartesi, hem erkeklerde hem bayanlarda Cumhurbaşkanlığı Kupası maçları var. Yayın rezaleti yazısında değindiğimiz gibi kapmış hemen maçları kanallarımız. Bayanlar maçı 24, erkekler maçı SkyTürk'te...

Ertuğrul Sağlam

2008-10-08T21:06:00.002+03:00

Ertuğrul Sağlam’ın istifası üzerine ne yazayım diye epey düşündüm. O anda Güntekin Onay’ın yazısı imdadıma yetişti. Alta yazıyı yapıştırdım, okuyabilirsiniz. Yazıya genel olarak katılıyorum ama birkaç kelam edeceğim yer var. Onay; takımın Belediye, Metalist ve Hacettepe maçlarında daha kötüye gittiğini belirtip, teknik direktörünüz “melek” olsa ne fark eder demiş. Bir yönden katılıyorum, diğer yönden katılmıyorum. Takım, iki üç maç üst üste kötü oynayabilir ama iki üç maç kötü oynayan takımın hocası ayrılacak veya kovulacak diye bir kaide yok. Ayrılmasının doğruluğundan, yanlışlığından söz etmiyorum. Sağlam, genel tabloya bakıp, işlerin iyi gitmediğini düşünüp istifa edebilir, buna lafım yok. Ancak son iki maç rezil ettim takımı, Metalist’ten 4 yedik mantığıyla bırakıyorsa yanlış. Zaten Sağlam’ın bırakma sebebi ikisi de değil, Beşiktaş’ın Sağlam görevdeyken, başka bir antrenör ile görüşmesi. Ben bunu genel olarak söylüyorum. Katıldığım yön ise, takımının antrenörünün çok iyi bir insan olmasının, onun o takımın başında kalmaya yetmeyeceği. Medya yazıyor, milletimiz konuşuyor, “adam gibi adamdı adam gibi gitti” diye ama demagoji yapmaya gerek yok. Sağlam, kendince haklı bir nedenle istifa etmiştir ki, bana göre de haklıdır ama işi fazla duygusal boyuta getirmeye gerek yok. İkinci söyleyeceğim, teknik direktör tercihleri hakkında. Onay, yazının sonlarına doğru, “Avrupa’da başarı istiyorsanız, UEFA ve FIFA seminerlerine katılmış, Avrupa futbolunu bilen, Avrupa Şampiyonası ve Dünya Kupası görmüş, 3-4 lisan bilen bir teknik direktör getirmelisiniz” demiş. Evet, belki haklı ama bunu yapmak o kadar kolay değil. Yazdıkları biraz da Aragones’i anımsatıyor. Aragones’in takımı Fenerbahçe’yi de görüyoruz. Ha, bana göre burada asıl suçlu Aragones değil ama en yakın örnek olduğu için vermek istedim. Her ünlü teknik adam gelip burada başarılı olacak diye bir şey yok. Veya her alttan gelen Türk antrenörler başarısız olacak diye bir şey de yok. Örnek, Fatih Terim. Yukarıda bahsi geçen şartların olması önemli ama her şeyden önce iyi bir antrenör olmalı. Hep tartışılıyor, yok yabancı daha iyi yok Türk daha iyi, yok genç ve başarıya aç daha iyi yok yaşlı kurtlar daha iyi, yok isim yapmışlar daha iyi yok ismi olmayan ama gelecek vaat edenler daha iyi gibi bir sürü karşıt görüşler var. Hepsinden önce, iyi bir teknik adam olmalı. Basit ancak böyle. Güntekin Onay’ın yazısı şurada…

Yattara Yeniden Trabzon'da

2008-10-07T20:39:00.002+03:00

Katar kulübü parayı yatırmamış, Yattara transferi de yatmış. Trabzonspor’un sağı solu belli olmaz gerçi, bu satırları okurken bile Yattara bir kere daha gidip gelebilir. Zira, bu Trabzonspor’un ilk transfer vukuatı değil. Sene başında transfer edilen, bir geldi bir gitti denilen Tony Sylla misal… Veya geçen sene nasıl ayrıldığı malum olan Ersen Martin… Hem Sylla, hem Ersen hem Yattara transferinde Trabzon yönetimi hep bağırıp çağırdı, hep transferin diğer tarafındaki kulübe çemkirdi. Hep diğer kulüplerde miydi kabahat, yoksa 1 sene içinde transferde 3 kulüple sorun yaşayan Trabzon’da mı? Hele ki Ersen Martin olayında çok sinirlenmiştim Trabzon’a. 10 yaşındaki çocuk gibi ağlıyorlardı oyuncumuzu verin diye, halbuki Ersen geri gelmek istemezken…

Yattara’nın geri dönüşüyle beraber işler iyice karışacak. En başta kalsa bu kadar sorun olmazdı veya en başta gitseydi bu kadar sorun olmazdı ama önce gitti denilmesi, 1 hafta sonra geri alınması takım içinde bazı huzursuzluklar ve problemler çıkarabilir. En basitinden, Yattara gittikten sonra yerine geçen Isaac, Konyaspor maçının yıldızı oldu. Tüm gazetelerde manşetlere çıktı, Trabzonlular Yattara’dan dolan boşluğu doldurabilir yorumları yaptılar… Ola ki Isaac’i kestin, yerine Yattara’yı koydun, bundan başta Isaac olmak üzere tüm takım rahatsız olmaz mı? Veya; “ben gitmek istemiyordum, Trabzon yönetimi parayı görünce seni satacağız dedi” diyen Yattara, yönetimle uyumsuzluk yaşamayacak mı? Trabzon sürekli kazanıyor belki ama çok fazla zorlandığını kabul etmek gerekir. Yattara gittiğinde de eksikliğini hissedeceklerine, devre arasına kadar sıkıntı yaşayabileceklerini dile getirmiştim. Bu 10 günlük süreçte tüm Trabzonlular kendilerini Yattara’sız olarak düşünmeye başladılar, Ersun Yanal ona göre bir sistem kurma girişimine başladı. Şimdi Ersun Yanal ne yapacak, onu da merak ediyorum. Yattara’yı takıma yine sokacak mı, yoksa o yokmuş gibi mi devam edecek yoluna…

2008-2009 UEFA Kupası Grupları

2008-10-07T19:06:00.002+03:00

UEFA Kupası bu yıl oldukça zorlu geçecek. Kupa için 5-10 tane ciddi favori sayılabilir. Geçen yıl favori kavramını sadece Bayern Münih ile sınırlıyorduk. Çekilen grup kuralarında da gerçekten Şampiyonlar Ligi seviyesinde gruplar var bana göre. Mesela A ve C grupları… Galatasaray’ın çektiği kuraya da kolay diyemeyiz ancak UEFA zaten genel itibariyle güçlü olduğu için orta şeker denilebilir. Zaten üstüne fikstür avantajını da koyunca, grubun zorluğu dengelenmiş oluyor.

İlk oynanacak maçlara 2 hafta daha var. O yüzden konuşmak için biraz erken. Maç tarihleri geldiğinde takımlar nasıl bir durumda, form düzeyinde olur bilemeyiz. Bildiğimiz şey, en azından maçlar başlayana kadar Galatasaray’ın sakatlarının bir bölümünün düzelebileceği. Hoş pek fark etmez, kimse yerinde durmuyor, bu sefer de sağlam olanlar sakatlanır. Yeri gelmişken söyleyeyim, şöyle bir şey var: Herkes, Galatasaray’ın sakatları iyileşince çok daha iyi olacak falan diyor ama kimse sakatların tamamının iyileşmesini beklemesin. Sene sonunda kadar biri gider, biri gelir. Galatasaray’ın tam kadro haline geleceğine dair hiç umudum yok. Evet, durum şu anki rezalet olmayabilir ama görünen noktada Galatasaray’ın sene boyunca, 4-5 ciddi oyuncusunun sürekli sakat olacağı. Sakatlıklardan da ziyade takımının sisteminin oturması gerekiyor artık. Eğer Topal veya Linderoth’tan biri kadroda olduğu halde Skibbe bu orta sahayla çıkmaya devam ederse, ben de ağır eleştiriler yapacağım. Şimdilik beklemedeyiz.

Grupların hepsi yukarıdaki resimde zaten. Bir de Galatasaray’ın fikstürünü verip, üstüne de birkaç cümle kurup bitirelim.

23 Ekim 2008 Galatasaray - Olympiakos

6 Kasım 2008 Benfica - Galatasaray

27 Kasım 2008 Galatasaray - Metalist Kharkiv

3 Aralık 2008 Hertha Berlin – Galatasaray

Olympiakos ile Metalist ile içerde oynamak büyük avantaj. Özellikle ilk maç çok önemli. Galatasaray, Olympiakos’u mağlup ettiği takdirde önemli bir 3 puanı ve avantajı cebine koyacak. Şöyle bir durum var zira. Varsayalım ki, Benfica’ya yenildik ve 3 puanda kaldık. 27 Kasım’da Sami Yen’de Metalist, 3 Aralık da Almanya’da Hertha maçı olacak. Seyirci avantajı Galatasaray’da, kadro ve kalite avantajı Galatasaray’da. Eğer bu tarihler Galatasaray’ın iyi gittiği bir döneme gelirse, muhakkak buradan en azından 1 maç kazanılıp, çıkılacaktır bence…

A Milli Takım Aday Kadrosu / Bosna Hersek-Estonya

2008-10-06T23:37:00.002+03:00

Milli takımın oynayacağı Bosna-Hersek ve Estonya maçlarının kadrosu cumartesi günü açıklanmıştı. Biraz bekleyeyim, Fatih Terim’in sakat sakat kadroya çağırdığı isimler var, kadro değişebilir dedim kendi kendime. İyi ki de öyle yapmışım. Zira şu anki kadroda alınanıyla, çıkarılanıyla 8 değişik isim var, ilk açıklanan kadroya göre.

Kaleci seçimleri yine aynı, burada sorgulanacak bir şey olduğunu sanmıyorum ama son maçlarda Volkan biraz formsuz gibi. 2 maçlığına yerine daha formda birisi koyulabilir ama o ismin kim olacağı hakkında da pek fikrim yok. Tabii ki akıllara hemen Rüştü geliyor ama bıraktığını hatırlayıp üstünü çiziyoruz. Başka hiçbir kaleciye de güvenemiyoruz. Bu bile Rüştü’nün Türk futbolu açısından ne kadar değerli olduğunu gösterir. Uzun yıllar Fenerbahçe’nin ve Milli takımın kalesini korumuş Rüştü, EURO 2008’de düşen performansına ve artan yaşına rağmen oynuyorsa, iyi kötü takımın as kalecisinin yokluğunda elinden geleni yapıyorsa, bugün Rüştü bıraktıktan sonra hiçbir kaleciye tam anlamıyla güvenemiyorsak bu Rüştü’nün bu ülke adına çok ama çok önemli birisi olduğunu gösterir.

Defans seçimlerinde üstünde durulan 3 isim var: Çağlar, Ceyhun, Sabri. Hadi Çağlar kendi takımında oynuyor, belli bir performansın üstüne de çıkmış durumda, Türkiye’nin sol bek sıkıntısı da ortada, Balta’nın yedeği olarak alınabilir ama Ceyhun ve Sabri’nin neden çağrıldığını anlayabilmiş değilim. Ceyhun 20 yaşında gelecek vaat eden bir futbolcu olabilir ama bu futbolcu daha 3 ay öncesine kadar 3.ligdeydi, şimdi geldiği Trabzon’da da geriye kalan 6 maçta 10-15 dakika civarı süre alabildi. Onun yerine aynı takımdan Egemen’i alsan, oynatmasan da en azından oynadığı oyunu mükafatlandırsan hocam? Sabri? Konuşmaya başlarsam susmam, geçelim…

Orta alanda klasik seçilen futbolcuların yanı sıra Nuri ve Caner de bulunuyor. Forma şansı bulabilirler mi bilemiyorum ama çağrılmaları çok doğru. Hele ki Nuri’ye gerçekten çok üzülüyordum. Almanya’nın elinden almak için çabaladık, geleceğimiz dedik, 2 maç oynatıp bir daha çağırmadık adamı. E şimdi de Mesut’u ikna edemezsin, adam sana bak Nuri’ye ben de böyle olmak istemiyorum dese gıkını da çıkaramazsın. Nuri geçen yıl da iyiydi, bu kadar beklenmesinin anlamı yoktu. Ayrıca, Terim’in bir de Emre takıntısı var ki aman aman. Bir futbolcunun 7 yıllık kredisinin olmaması lazım, Maradona bile olsa şu ana kadar kredisi bitmişti ama Emre’nin bitmiyor işte. Gerçi sakatlanıp kadrodan çıkartıldı, bu da şaşırtıcı değil…

Forvette aşina olmadığımız isimler; Mehmet Yıldız ile Batuhan Karadeniz. Mehmet Yıldız çoktan beri hak ediyordu, sonunda kadroya dahil edildi. Bu forvetlerimizin arasında ilk 11 bile çıkabilecek bir oyuncu Mehmet… Batuhan seçimine pek anlam veremedim ama kadroya genel itibariyle baktığımızda daha çok genç oyunculara yönelildiğini görüyorsunuz. Ceyhun, Serdar, Aydın (sonradan çıkartılsa da), Nuri, Caner gibi. Batuhan da bunların bir parçası. Henüz Milli takımda oynayabilecek kapasiteye sahip değil ama bu havayı soluması onun için önemli. Bakarsınız Fatih hoca az da adam eder Batuhan’ı…

Bir de sakatlıkların ardından kadroya dahil edilen Yusuf Şimşek ile Turgay Bahadır var. İkisinin de tamamen hafta sonundaki performansına göre takıma alındığını düşünüyorum. Terim, takımdaki çoğu oyuncunun sakatlanmasının ardından form düzeyi yüksek olan oyuncuları tercih etmek istemiş olabilir. Turgay değil ama Yusuf’un oynamasını da bekliyorum ben.

En başta kadroya dahil edilip daha sonra sakatlıkları nedeniyle kadrodan çıkarılan isimler; Gökhan Zan, Gökhan Ünal, Gökhan Gönül, Emre Belözoğlu ve Mehmet Topuz. İsmi Gökhan olanlar kendilerine dikkat etsinler, bunlar iyi sinyaller değil… Son olarak da, Selçuk İnan’ın çağrılmamasından dolayı hayal kırıklığı yaşadığımı, Selçuk’a haksızlık yapıldığını söyleyip bitirelim.

Basketbolda Yayın Rezaleti

2008-10-06T23:19:00.003+03:00

Erkekler basketbolda Teknosa Türkiye Kupası başladı. Ligde mücadele eden 16 takımın katılımıyla gerçekleşen turnuvada takımlar 4’erli gruplara ayrılıyorlar, bu gruplarda ilk 2 sırayı alan takımlar adlarını 8’li finallere yazdırıyor. Bu yıl organizasyon Erzurum, Diyarbakır, Çorum ve Sivas illerine verilmiş. Anadolu’da basketbol patlaması yaşatacak kadar önemli bir hamle olmasa da sevindirici girişimler. Ancak bazıları için pek öyle değil galiba. Zira artık basketbolda hazırlık turnuvalarının bile yayınlanmaya başladığı, ihalelerde yayın haklarını milyonlara satan Türkiye’de bu kupayı verecek bir yayıncı kuruluş bile çıkmadı. Sebebi de organizasyonun düzenlendiği yerlerin merkeze, yani İstanbul’a uzak olmasıymış. Üşenmişler, zor gelmiş de diyebiliriz amiyane tabirle. Sen değil miydin daha 1 hafta önce Ankara’daki hazırlık turnuvası veren Sky Türk? Çorum ve Sivas çok mu uzak Ankara’dan? Amerika’ya mı gideceksin sanki otobüsle? Erzurum ve Diyarbakır bizim şehirlerimiz değil mi? Türkiye sınırları içerisinde değil mi? Tek kelimeyle yazık. Ülkemizde basketbol hızla gelişiyor diyoruz ki öyle, ama lig öncesi takımları görebileceğimiz en önemli arena olan Türkiye Kupası’nı çıkıp bir Allah’ın kulu vermiyor. Cumartesi günü Ankara’da Cumhurbaşkanlığı Kupası var. Hem bayanlarda, hem erkeklerde. Erkeklerde F.Bahçe Ülker ile T.Telekom, bayanlarda Galatasaray ile Fenerbahçe karşılaşacak. Bu maçları almak için atlayacak hemen kanallarımız, ee ne de olsa derbi, mis gibi reyting, gerisini koy ver gitsin dimi?

Kupada ilk 3 gün geride kaldı, A ve B grupları sona erdi. Sonuçlara göre; Fenerbahçe Ülker, Erdemirspor, Aliağa Petkim ve Mersin BŞB adlarını çeyrek finale yazdırdılar. Bugün de C ve D grupları maçları başladı. Sezonun ilk derbisinde Galatasaray C.C ile Beşiktaş C.T karşılaştı, Beşiktaş farklı kazandı. Guroviçler, Ziziçler, Gravesler getirildi, o kadar hedefler koyuldu ama gerek hazırlık maçlarına gerekse Türkiye Kupası'ndaki başlangıca baktığımızda durum pek iç açıcı gözükmüyor. Ülker'in, Murat Özyer'i kovarsanız sponsorluğu bırakarız demesi üzerine "tamam abi" moduna geçerse Galatasaray gibi büyük bir kulüp, bunun faturasını da ödeyecek. Kadroya yazık oluyor, tek diyeceğim bu... Önümüzdeki 2 gün O.Renault ve Darüşşafaka ile oynayacak Galatasaray. O maçları kazanıp gruptan da çıkabilir ama her şey güllük gülistanlık değil. Bu başlık altında pek ayrıntıya da girmek istemiyorum, sezon başlamadan önce bir lig prewiew'i yapma niyetindeyim, orada istediğimiz kadar deşebiliriz her takımı...

Fenerbahçe 1-4 Kayserispor

2008-10-05T23:04:00.004+03:00

Fenerbahçe'nin sorunlarını, nerede yanlış yaptığını her maç yazısında tekrar tekrar belirtmiştim. Kadronun geçen seneye göre kötü olduğunu, Avrupa'da başarı için yetersiz olunduğunu, çok fazla yavaş oynandığını, yeterli mücadelenin ortaya konmadığını, çok fazla pas hatası yapılmasını vs. vs. Fenerbahçe'yi bu zor zamanlarında elinden geldiğince ayakta tutmaya çalışan Alex de locada olunca, seyreyledik gümbürtüyü. Maçın daha 5.dakikasında oyunun gidişatı az çok belli oldu. Kayserispor kaptığı topları ileriye Turgay'a Aghahowa'ya uzun toplarla aktarıp, gol arayacaktı. Çok basit bir şekilde bu ve 90 dakika bunu çok iyi yaptılar. Fenerbahçe'nin D.Kiev maçında en çok dikkat çeken yönü bol bol pas hatası yapması ve çok fazla top kaptırmasıydı. Bunları da çok kritik yerlerde yapıyorlardı ama Kiev o maç yetersizliğinden mi yoksa 1 puana razı olmasından mı bilemeyeceğim, pek gol aramamıştı. Kayserispor maçın başından beri bunu çok iyi yaptı. Özellikle sol bekte oynayan Bilal Aziz ile Mehmet Topuz, harika uzun toplar attılar savunmanın arkasına. Aghahowa birbirinin kopyası 2 tane attı, 10 tane de ofsayta düştü. Kayserispor oynarken, Fenerbahçeli oyuncular da bir bir sakatlanmaya başladı. Önce Gökhan sakatlandı, yerine Yasin girdi. Önder sağ beke geçti, Yasin de göbeğe. 5 dakika sonra Emre sakatlandı, Aragones skoru da göz önüne alarak yerine İlhan Parlak'ı oyuna soktu ve forveti ikiledi. Aragones oyuncu değiştirmeye doyamayıp, ilk yarının sonunda Maldonado'yu çıkarıp, Deniz'i de oyuna dahil etti. Hadi sakatlar tamam da bu değişikliği neden yaptığını anlayamadım. Deniz'i, Maldonado'nun yerine koyacağına 2.yarı duruma göre Gürhan'la veya Burak'la oyuna müdahale edebilirsin. Ben böyle bir kadro varken, Aragones'e de yüklenmeyi pek doğru bulmuyorum açıkçası. Adamın sihirli değneği yok, eldeki malzemeye göre bir şeyler yapmaya çalışıyor.

Büyük takımlar da genelde şöyle bir şey vardır: "İlk yarı büyük takım (Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş) rezil oynamıştır, skorda da 1 veya 2 farklı geridedir. Soyunma odasında teknik direktör iyi bir fırça atar, başkan girer, menajer girer, takımın kaptanı gazlar. İkinci yarı takım bambaşka oynar, maçı çevirir." Çok maç vardır böyle. Mesela en yakın örnek olarak Galatasaray'ın Konyaspor, Kocaelispor maçlarını verebiliriz. Bu tanımı yapınca ilk aklıma gelen maç ise Fenerbahçe'nin 3-0'dan 4-3'e çevirdiği efsane G.Antep maçı. Neyse, bizim işimiz bu maçla. Bu maçta bu tanıma aykırı bir görüntü ortaya çıktı. Hatta Fenerbahçe daha çok mücadele edeceğine, hırslanacağına daha kötü oynamaya başladı, gittikçe daha da demoralize oldu. Carlos'un penaltısıyla fark 1'e inse de arka arkaya gelen Kayseri golleri, Fenerbahçe'nin bu sahadaki en ağır mağlubiyetlerinden birinin habercisi oldu.

Taraftar; "I love you Zico", "Mehmet Aurelio" diyor. Duyması gereken makamlar duyar umarım, alır mesajı... Haftaya Kocaeli deplasmanı var, sonra evinde Bursa'yı ağırlayacak Fenerbahçe. Ardından Eskişehir deplasmanı ve Galatasaray maçı. Aynı Galatasaray gibi, Fenerbahçe için de kritik haftalar bunlar. Lig tarihindeki en kötü başlangıçlarından birini yapan Fenerbahçe ya tepetaklak aşağı gidecek, ya da biraz olsun kendine çeki düzen verip yarışın içine dahil olmak için çabalayacak.

Bursaspor 2-1 Galatasaray

2008-10-05T20:51:00.003+03:00

Galatasaray 14 sakatla gitti Bursa’ya. Bu 14 kişinin 11’i de banko ilk 11 oynayan veya zaman zaman süre alan futbolcular. Mehmet, Linderoth, Barış üçlüsü sakat, Mehmet Güven de Konyaspor maçında pek güven vermeyince tek ön liberoyla çıktı sahaya Galatasaray. Skibbe’nin elinde imkanı olsaydı bu kadar riskli bir sistemle çıkacağını düşünmüyordum açıkçası. Zira zorluk seviyesi yüksek olan maçlarda (Kayserispor, Steaua gibi) önce savunmayı sağlama almaya çalıştı. Sakatlık sadece Galatasaray’ı defansif yönden değil ofansif yönden de etkiledi. Kewell’ın sakat olduğu, Arda’nın iğneyle çıktığı maçta bir de Lincoln kötü oynayınca üstüne tuz biber oldu. Arda iğneyle, zar zor maça çıkmasına rağmen 2.yarı sezon başından beri en iyi oyununu oynadı, bunda yerinde yapılan değişiklik etkili oldu. Zira Arda ilk yarı sağ içte, ortada oynar gibi oynadığı için pek verimli olamadı, sakatlığından dolayı mücadeleye girmekten de çekindi. Ne zaman sol açığa, yani asıl oynadığı yere geçti, o zaman gerçek Arda’yı izledik.

Hazırlık maçlarındaki berbat performans gösteren Ümit’in sakatlığına, o zamanki Nonda’nın formuna bakarak pek de üzülmemiştim ama şu Nonda’yı gördükten sonra mumla arar oldum Ümit’i. En iyi özelliği geriye gelip top alıp, takımı rahatlatması diyoruz, ama bugün geriye gelip aldığı her topu Bursasporlu futbolculara çaldırdı. Ayağına gelen her topu öldürdü, pozisyonları bitirdi. Skibbe’nin 80.dakikadan çook daha önce çıkarması lazımdı, Nonda’yı. Baros’u yine çok beğendim. 6-7 adamla kapanıp, Yusuf’un ayağından çıkacak ara paslarla, kontralarla pozisyon arayan sert Bursaspor defansının arasında iyi mücadele etti. İlk yarının sonunda pozisyonu da buldu, atamadı. 2.yarının başlarında biraz sağ kanada kaydı kendine alan bulmak için, nitekim Arda’ya mükemmel bir gol attırdı. Ama nedense golden sonra yine kanatlara çıkmak yerine, Bursa stoperlerinin içine girdi. Buna rağmen karşı karşıya çok net bir gol fırsatı yakaladı, değerlendiremedi. İlk 4 maçında hiç boş geçmeyip 7 gol kaydetmişti, bu kez gol atamasa da asitsini yaptı. Bonservisinin hakkını veriyor…

Konyaspor maçının 2.yarısındaki Lincoln’e bakıyorum, bir de bu maçtaki Lincoln’e. İnanılmaz bir değişim var. Geçen seneki futbolundan bile daha kötü futbol oynadı. Dediğim gibi, Bursa defansı çok gömüldü, Lincoln’e fazla alan bırakmadı ama daha etkili olmasını beklerdim. Garip bir oyuncu. 3-4 maç performansı zirvedeydi, şimdi dipte. Yarın çıkıp Trabzon maçında coşarsa pek şaşırmayacağım. Lincoln adamı rezil de eder, vezir de yani…

Geldik en can alıcı noktaya: Savunma. Savunmadaki eksiklikleri görmek için müneccim olmaya gerek yok. Kocaeli, Konya, Bellinzona (2.maç) pek değerlendiremedi bu boşlukları. Bunu açık açık ben de, o da, bu da, herkes söyledi zaten. Samet Aybaba bu eksiklikleri çok iyi analiz etmiş, elinde bu savunmayı dağıtmaya uygun oyuncular da olunca, Galatasaray savunması çok zor anlar yaşadı. Yazının başında dediğimiz gibi orta sahada büyük boşluklar vardı, bu da defansif anlamda sıkıntı yarattı ama tek sorun sistem değil. Meira, Servet ve Ayhan en kötü maç performanslarından bir demet sundular bizlere. Özellikle ben Ayhan’a yükleneceğim burada, biraz da sakatlıklardan ver yansın edeceğim. Ayhan bir ön liberodan daha çok komple bir orta saha oyuncusu, zaten G.Antepspor’da iken forvet arkası olarak oynuyordu. Tamam, topla iyi oynayabilirsin, hücumda bazı marifetlerin olabilir ama bu maçta bunları kullanmanın sırası değil. 90 dakika boyunca Ayhan sürekli rakip sahanın ilerisinde Lincoln’le yan yana gibi oynadı. İşin ilginci defansif görevini aksattığı gibi, ileride de takıma hiçbir şey katamadı. Bursaspor defansı da orta sahadaki yayla gibi boşluklarda dolaşan Yusuf’la topu buluşturdu, Yusuf da en iyi yaptığı işi yapıp ara paslarla Sercan, Adriano, Mustafa’yı gol pozisyonlarına soktu. Ayhan kadar, Ayhan’ı uyarmayan Skibbe de suçlu. Hadi, Skibbe de bilmiyor Yusuf’un kim olduğunu, sen hiç mi bilmiyorsun be Ümit?

Topal, Linderoth ve Barış’ın bu yokluklarında, defansın göbeğinde Servet-Güngör ikilisi denenebilir. Geçen seneki şampiyonlukta bu ikilinin oynadığı futbol akıllarda. Orta sahanın ortası da Meira-Ayhan ikilisine teslim edilebilir. Mesela bugün Meira, Yusuf’u marke etmekle görevlendirilse Bursa’nın hücum gücü büyük sekteye uğrayabilirdi.

Galatasaray’ın kendini sınaması için çok önemli olan arka arkaya 5 maç vardı. Galatasaray iyi başlayamadı bu sınavlara. Mücadele etti, elinden geleni yaptı belki ama sistemdeki arızalar, oyuncu performansları ve özellikle de önemli oyuncuların sakatlıkları büyük sıkıntılara yol açtı. Milli maç arasında Galatasaray’ın sakatlarının bir bölümü düzelip, istenilen sistem ve futbolcular sahaya koyulursa, oynanmak istenen oyuna da yaklaşılabilir. Bunları zaman gösterecek…

Edmar Gees De Souza

2008-10-04T23:56:00.004+03:00

Bulabildiğim en büyük resmi bu, yapacak bir şey yok! Edmar De Souza 1987 doğumlu, 21 yaşında Brezilyalı bir oyuncu. Forvet ve sağ açıkta oynayabiliyor. Ee, ne var bunda sıradan bir Brezilyalı diyeceksiniz ama öyle değil. Edmar De Souza 2006 yılında Fenerbahçe ile sözleşme imzaladı. O zaman 19 yaşındayken kadroda düşünülmüyordu tabii, bir takıma kiraya verilip pişmesi sağlanacaktı. Bursaspor'a yollandı, burada yeterince şans bulabildi, ben de Bursalı olarak kendisini 5-6 defa izleme fırsatı buldum ancak Edmar elde ettiği şansı pek iyi kullanamadı. Engin İpekoğlu, onu sağ açıkta kullanıyordu. Nasıl tarif edeyim... Sanırım Kazım'ın 1 gömlek altı olduğunu söyleyebilirim. Hızlı, çalım delisi, vurdumduymaz, savruk, forvetten bozma açık oyuncusu. Geri geldi geçen sezon başında, Fenerbahçe bu kez Ankaraspor'a kiraladı onu. Orada hiç şans bulamadı. Bu sezon başında yine geri dönünce Fenerbahçe onu satmanın yollarını aradı. Eh, son 2 sezonunu boş boş geçiren bir adama alıcı bulabilmek de kolay değil, hatta bırakın satmayı Türkiye'deki takımlara kiralayamadılar bile. Ülkesinin takımı Coritiba'ya gitti bu sene başında da. Orada da henüz oynamamış. Henüz 21 yaşında olan bir oyuncunun oradan oraya savrulması hiç hoş değil. Bakalım, Fenerbahçe nasıl elinden çıkaracak Edmar'ı. Carrusca'ya benzetiyorum durumunu ama bizim Carrusca'dan yediğimiz kazığın yanında çok hafif kalır bu. Ah Özhan Canaydın diyesim geldi yine... Konunun dışına kaymadan bitirelim...

PES 2009 Demo

2008-10-04T23:51:00.002+03:00

PES 2009’un demosu çıktı, indirdim, oynadım. Demo hakkında kısa bir bilgi verdikten sonra oyun hakkındaki detaylardan bahsedeceğim. Demoda 6 takım var, 4’ü kulüp 2’si ülke takımları olmak üzere. Bunlar; Liverpool, Manchester United, Barcelona, Real Madrid, İtalya, Fransa. Maçları 90 dakika ve 5 dakika üzerinden oynanıyor, ancak internet üzerinden indireceğiniz ufak bir patch ile süreyi istediğiniz gibi ayarlayabiliyorsunuz. Exhibition Match dışındaki herhangi bir moda giremiyorsunuz, maç berabere bittiğinde penaltıları oynama şansınız var ancak. Bütün takımlarla 2-3 defa oynadım. Barcelona en iyisi diyebilirim, ardından Manchester, Real Madrid ve Liverpool geliyor. İtalya ise hücum düşmanı… Statlarına falan hiç bakmadım oyuncuların, ayrıntılı incelemedim ama 1 kere oynadığınızda bile bariz şekilde en iyi diyebileceğiniz Messi var. Hemen hemen hiçbir oyuncu yanından basıp geçemiyor eski oyunlardaki gibi, Messi ve Ronaldo hariç. Ronaldo demişken, Messi’nin ardından en iyisi olduğunu söyleyelim. Puyol insanüstü oynuyor, aynı şekilde Buffon. Van Nistelrooy yine geleni yazıyor. En gerçekçisi ise Henry olmuş. Benim beceriksizliğimden diyeceğim yok arkadaş baya iyi oynuyorum, ama Henry de tık yok. Olmaz tabii, gidip haldır huldur Henry’nin sol açık oynadığı 11’i dokunmadan sahaya sürersek…

Takım ve oyuncu performanslarını yazdıktan sonra gelelim oyuna. 3-4 defa penaltılara gitti maçlarım ve gördüğüm kadarıyla penaltılar çok daha fazla kaçıyor. Kaleciler 2008’e göre daha iyi ama yine anlamsız toplar sektirebiliyorlar. Uzaktan şutlardan gol atmak çok zor. Eskisi gibi saçma skorlarda çıkmıyor ortaya, mesela 3-2 gibi bir skorla kazanınca bol gol oldu baya diyorsunuz, zira maçlar genellikle 2-3 golle geçiyor (15 dakika süre ve Top Player savunmasında bu dediğim). Ara paslar bazen saçmalayabiliyor ayrıca. Grafikler gayet iyi, kasma sorunu da ortadan kaldırılmış, sevindirici. PS3’te şüphesiz çok daha iyi şartlarda oynayacağız hem grafik hem kontrol bakımından. Ayrıca demoyla ilintili olmasa da Şampiyonlar Ligi’nin lisansının alındığını not düşmekte yarar var. Serinin en bariz sorunlarından biri olan lisans sorunu adına sevindirici gelişme. Diğer takımların ne kadarının lisansının alındığını, ne kadar Mesajuxz isimli oyuncu göreceğimizi oyun çıktığında göreceğiz, yani 15 Ekim’de…

Şampiyonlar Ligi Grupları #4

2008-10-04T23:49:00.001+03:00

3-4 günlük gecikmeyle de olsa E, F, G ve H gruplarının yazısı geldi…

E Grubu’nun en zayıf takımıyla en güçlü takımını karşı karşıya getiren maçı, Manchester Utd. 3-0 kazandı. Gruba iyi bir başlangıç yapan Aalborg’un kendi evinde aldığı bu ağır yenilgi, onların çok az olan umutlarını iyice söndürdü. Özetlerden izlediğim kadarıyla felaket kötü bir savunması var Aalborg’un, daha da fazlası olabilirmiş. Grupta Manchester’ın ardından 2.lik mücadelesi verecekleri ön görülen Villareal ve Celtic, İspanya’da karşılaştı. Villareal tek golle 3 puanı kaptı, avantajı yakaladı.

Durumların biraz karıştığı bir grup, F Grubu. B.Münih, Lyon, Fiorentina ve Steaua’nun bulunduğu grupta en çok çıkan sonuç beraberlik. Oynanan 4 maçın 3’ü beraberi sonuçlandı. Münih, kendi sahasında Lyon’la 0-0, Fiorentina kendi sahasında Steaua ile 0-0 berabere kaldı. B.Münih, Steaua deplasmanında aldığı 3 puanla rakiplerine karşı bir üstünlük sağlamış durumda.

Fenerbahçe adına işler iyi gitmiyor, Grup D’de. Fenerbahçe, ilk 2 maçta Porto ve D.Kiev ile karşılaşmasına rağmen buradan ancak 1 puan çıkarabildi. Porto ve D.Kiev maçları için ayrı bir yazı yazmıştık zaten. Son pottan kuraya giren D.Kiev ise puanları bir bir toplamaya devam ediyor. Arsenal beraberlikle başladığı ligde, Fenerbahçe’ye 3 atan Porto’yu Emirates Stadyumu’nda dörtlemeyi başardı. Arsenal ile Fenerbahçe 2 kez art arda karşılaşacak. İlki Kadıköy’de, ikincisi Emirates. Fenerbahçe umarız o maçlara kadar kendisini biraz toparlayabilir yoksa bu macera 4.maçlar sonunda bitebilir.

H Grubu’nda Zenit ile Real Madrid arasında oynanan maçı verdi Star. Bilindiği üzere hava şartlarından dolayı Rusya takımları 19.30’da oynuyor Şampiyonlar Ligi karşılaşmalarını. Vereceklerini düşünmediğim için televizyon başına geçmemiştim, 70.dakikalar civarında zaplarken gelince durup, izledim geriye kalan 20 dakikayı. İzlemeye başladığımda Madrid’in 2-1 üstünlüğü vardı ama Zenit çok bariz bir şekilde eziyordu Madrid’i. Fatih, Arshavin, Danny ile sayısız fırsatlar yakaladılar ama değerlendiremediler. Biraz becerikli olabilseler değil 2-2, 3-2 4-2 olabilecek bir maçtı. İlk 70 dakikayı izlemediğim için bilmiyorum ama çok kötü defansı olduğu söyleniyor Zenit’in. Ama hücum hattının Avrupa’daki 1.sınıf takımlar kadar kaliteli olduğu kesin. İlk 2 maçta Juventus ve Madrid ile karşılaşan Zenit 0 puanda kaldı, Madrid 6 puana ulaştı. Juve 4, BATE 1 puana sahip. Zenit, 2 maç üst üste BATE ile karşılaşacak ve gruptan çıkmak istiyorlarsa bu 2 maçı da kazanmak zorundalar…

Galatasaray Devam, Beşiktaş ve Kayseri Tamam

2008-10-03T05:05:00.004+03:00

Akşam Beşiktaş ve Galatasaray maçı aynı saatteydi. Evde Digiturk var, D-Smart yok. Dedim, zaten Galatasaray'ın turu garanti, kahveye gidip duman altında bayılmaya gerek yok, muhtemelen Beşiktaş maçı da daha zevkli olur onu izlerim. İlk yarılar bayram ziyareti, misafir, yemek derken gitti. Devre arasında skorlara bakınca Beşiktaş'ın 2-0, Galatasaray'ın 1-0 önde olduğunu gördüm. Alttaki Köy Takımı postunda yazmıştık Metalist'in ne kadar küçümsendiğini, hor görüldüğünü. Ama işin aslı pek de öyle değildi. Zorlanmasını bekliyordum Beşiktaş'ın, turun da ortada olduğunu düşünüyordum ama Beşiktaş'ın bu kadar rezalet oynayıp, 4 golle eve döneceğini de aklımın ucundan bile geçirmiyordum. Galatasaray'ın maçının 2.yarısını internetten izlerken, diğer yandan karşımdaki televizyondan Beşiktaş maçını takip ettim. Galatasaray maçı düşük bir tempoda, bayıcı bir şekilde oynanmaya edince ben de daha çok Beşiktaş maçına bakabilme fırsatı bulabildim. Metalist'in bulduğu gol pozisyonlarını, Hakan'ın çıkardıklarını, atılan şutlarını izledik çoğunlukla. Özellikle, maç 2-0 iken yoğun bir baskı altındaydı Beşiktaş, üstelik tam tersi olması gerekirken. İzlediğim 4 takım vardı; Bellinzona, Galatasaray, Beşiktaş ve Metalist. Bu akşam Bellinzona, Beşiktaş ve Galatasaray'ın yaptığı tempoyu toplasan, Metalist'in yarısı kadar etmez. Buldukları gol pozisyonlarında beceriksiz olduklarını da eklemek lazım. Buna rağmen skoru 4-0'a getirmeyi başardılar. Daha sonra bir teselli golü geldi Nobre'den, buna da şükür dedik. Aynı sıralarda, Galatasaray dinlendiği maçta Bellinzona'yı 2-1 ile geçti. Bu maç için söylenebilecek pek bir şey yok, daha doğrusu konuşulması pek doğru olmaz. Zira Galatasaray için ölçü olmayan, sonucu önceden belli olan ve antrenman tadında geçen bir maç oldu. Pazar günkü Bursaspor sınavı Galatasaray hakkında daha net konuşmamızı sağlayacaktır.

Galatasaray ve Beşiktaş'a dalmışken, Kayserispor'u da unutmayalım. İlk maçta talihsiz yedikleri son dakika golü sonrası, çok az olan umutları ile uçmuşlardı Paris'e. İlk maçta defanstaki eksik futbolcular canını yakmıştı Kayseri'nin, bu kez de forvet hattındaki oyuncuların yokluğu. Kayserispor genel itibariyle hücumda büyük sıkıntı yaşıyor. Çok zor gol atıyor, çok zor gol yiyor. Halbuki bundan 2 seon önce açık futbol oynayan, izleyene zevk veren hücum futbolu oynuyordu Kayseri. İlk yarısı 4-2 biten Trabzonspor maçı hala aklımdadır mesela. Ellerinden geleni yaptılar ama olmadı, golsüz bitti karşılaşma. Mücadelelerinden dolayı teşekkürler Kayseri'ye.

Galatasaray haricinde güzel bir bayram geçiremedik futbol açısından. Galatasaray'ın da önceden belliydi zaten turu alacağı. Beşiktaş 3, Kayserispor 2 puan toplayarak Avrupa maceralarına bu sezonluk noktayı koydular. Ülke puanı için Fenerbahçe ve Galatasaray'ın şimdi çok daha fazla çalışmaları gerekecek. Unutmadan; grup kura çekimleri 7 Ekim Salı TSİ 13.00'da. Potlar belli, buraya bütün potları ekleyeyip yazıyı uzun bir hale getirmek istemiyorum ama gönlümden geçen grubu yazayım ve bitireyim:

CSKA, Club Brugge, Galatasaray, Twente, Zilina...

CMYLMZ - TOP 5

2008-10-03T04:22:00.004+03:00

Cem Yılmaz; eleştirilerin de övgülerin de toplandığı adam. Hep konuşulur, tartışılır. Kendini tekrar ediyor, küfürle güldürüyor vs. eleştiriler yapılır, çoğu da haksız olmak üzere. Hele, deyim yerindeyse daha dünkü çocuk olan Şahan Gökbakar ile karşılaştırılması ve Şahan Gökbakar'ın gençlerimiz tarafından, yaptığı bir kıro, görgüsüz Recep İvedik tiplemesi ile Cem Yılmaz'dan daha üstün görülmesi şaşırtıcı, üzücü. Hiç izlemediklerini varsayıyorum.

Konumuz bu değil zaten. Konu; Cem Yılmaz'ın yakın zamanda satışa çıkarılan "CMYLMZ" adlı gösterisi. Geçtiğimiz günlerde izleme fırsatı buldum. "Bir Tat Bir Doku" ile karşılaştıranlar olmuş. Evet, o gösterisinden kullandığı bazı şakaları var ama şakayı sunuş tarzı, anlatım biçimi çok daha iyi hale gelmiş durumda. Genel olarak yaptığı espiriler de güzel, koparan cinsten ama gösterinin uzunluğu ile de orantılı olarak bazen gereksiz uzamış. Yani, bir şakayı yapmak için 5-10 dakika konuştuğu yerler olmuş. Ama çok çok beğendim. Alanında açık ara en iyi bana göre zaten. Ayrıca en çok beğendiğim şakalarından bir liste yapmak istedim. Linkleri YouTube'dan kullandım, eğer giremeyen varsa "YouTube Jacker" adlı programı bilgisayarlarını indirip kurduktan sonra girebilirler. Başlayalım...

5-)Hasta

4-)Yoga

3-)Kadınlar mı Yalan Söyler, Erkekler mi?

2-)Er Gazinosu

1-)Sperm Bankası

Köy Takımı

2008-10-03T02:34:00.002+03:00

Konuyla ilgili yazmayı, maçı izlerken düşünüyordum. Tesadüf, tam düşündüğüm başlıkla Tardini yazmış bunun hakkında. Çok farklı olmasa da yazacaklarım, gene de içimi boşaltmak istiyorum bu mevzuda:

Sıktı artık bu "köy takımı" tabiri. Önümüze gelen, tanımadığımız takıma, "köy takımı lan köy takımı heyo heyo 5 atmamız lazım köy takımı olum ehhehe" diye yaklaşıyoruz. Böyle saçma bir mantık olabilir mi? PSG, Kayseri'ye köy takımı mı dedi? Braga karşısında 4 yiyen Sivas köy takımı mıydı? Antep köy takımı mı? Denizli köy takımı mı? Zira bunların hepsi belli zamanlarda ülkemizi Avrupa'da temsil etmiş ancak Avrupa'da ismi hiç duyulmamış takımlarımız. Bellinzona, Metalist gibi takımları da böyle düşünmek lazım. Bellinzona'yı öyle bir küçültüyoruz ki gören Bozüyükspor sanır, halbuki Kocaeli'nden pek farkları yok. Keza Metalist.. Onlar da bizim Trabzon'umuz gibi farz edin Ukrayna'da. Uyanın artık. Futbol değişti. Avrupa futbolu değişti. Herkes her takımı yenebiliyor artık. Bakın Cluj'a, Anorthosis'e... Şimdi Roma çok mu rezil takım oldu? Valencia'ya bakın, bugün Maritimo karşısında ecel terleri döktüler. Aynı şekilde Deportivo, Brann karşısında… Eskisi gibi güçlü takımlar gelip güçsüz takımlara 5-10 atıp, geçmiyor. Alışmak lazım bunlara. Zira oraya UEFA'ya giden takım, ülkesinde belli bir başarıyı elde edip gidiyor değil mi?

Bu klişeyi kullanmayı ne zaman bırakacağız merak ediyorum. Ama yarın gazetede "Köy takımına elendik", "Metalist'e bile..." diye başlayan cümleler kurulacak. Kalkın artık, Üsküdar'da sabah oldu!

Şampiyonlar Ligi Grup Maçları #3

2008-10-02T19:56:00.003+03:00

Şampiyonlar Ligi grup karşılaşmaları bu hafta oynanan 8 maçla devam etti. Kura çekilirken 4.torbaya, Şampiyonlar Ligi tarihinin en kötü 4.torbası olarak bakılıyordu ama işler hiç de öyle gitmiyor. Anorthosis, Cluj, Aalborg ve BATE Borisov beklentilerin çok daha üstündeler.

A Grubu: İlk maçlarda deplasmanda Roma’yı 2-1 mağlup eden Rumen temsilcisi Cluj, kendi sahasında Chelsea’den 1 puanı kopardı. Chelsea 4 puanla grup lideriyken, Cluj aynı puana sahip ve averajla 2.durumda. İlk maçta şok bir şekilde Cluj’a yenilen Roma ise, Fransız Bordeaux’u deplasmanda 3-1 mağlup etti. Beklenenden rahat geçen karşılaşmaya, attığı 2 golle damgasını vuran isim Julio Baptista oldu. Roma böylece gruptaki ilk puanlarını toplarken, Bordeaux -6 averaj ve 0 puanla grubun son sırasında kaldı. Bordeaux’nun içinde bulunduğu durumu göz önüne alırsak, Cluj’un en kötü ihtimalle grubu 3.sırada bitirebileceğini söyleyebiliriz. Tabii, Bordeaux ile oynayacakları 2 üst üste maç onlar için çok önemli olacak.

B Grubu: Star’dan canlı yayınlanan karşılaşmada Inter ile Werder Bremen 1-1 berabere kaldı. Maçı kesik kesik izleyebildim, bu yüzden teknik-taktik açıdan pek bir şey söyleyemem ancak gördüğüm kadarıyla maç beklenenden çok daha üst tempoda oynandı. Maçta akıllara kazınacak pozisyon ise; 90+5’te kullanılan W.Bremen serbest vuruşunda kaleciden seken topun Pizarro’nun önüne düşmesi ancak Pizarro’nun bomboş kale yerine topu yan ağlara göndermesiydi. Grubun diğer maçında Kıbrıs Rum Kesimi’nden Anorthosis, Yunan Panathinaikos’u 3-1 mağlup etti. İlk maçta da Werder deplasmanından 1 puan çıkaran Anorthosis, böylelikle 4 puana ulaşmış oldu. Ön elemede Olympiakos’u sürpriz bir biçimde eleyerek gruplara kalan Anorthosis, bir Yunan takımının daha canını yaktı. Anorthosis’in de aynı Cluj gibi en kötü ihtimalle grubunu ilk 3’e girerek, bitireceğini söyleyebiliriz.

C Grubu: Grubun ağır favorisi Barcelona 2.maçından da galibiyetle ayrıldı. Mircea Lucescu’nun Shaktar’ı ile deplasmanda karşılaşan Barcelona, 1-0 geriye düştüğü maçta 87 ve 94.dakikalarda Lionel Messi’nin attığı gollerle galip geldi. İlk golde kalecinin büyük hatasını affetmeyen Messi, son saniyede de yaptığı aşırtmayla Shaktar’ın hayallerini çimlere gömdü. Maçı izleyenlere göre; Shaktar oynadı, Barca kazandı, yazık oldu. Shaktar’ın daha iyi oynadığını bilemiyorum ama son dakikalarda kalecilerinin absürd bir hatasından dolayı kaybetmelerine üzüldüm. Diğer maçta Sporting, Basel’i 2-0 ile geçti. Barcelona 6 puanla ilk sırada, Basel 0 puanla son… 2.lik için Shaktar ve Sporting art arda çok önemli 2 maç oynayacak.

D Grubu: Sezona fırtına gibi giren Atletico Madrid 3 puan toplamaya devam ediyor. İlk haftada, Hollanda’da karşılaştığı PSV’yi 3-0 gibi net bir skorla geçen Atletico, kendi sahasında Marsilya’yı da mağlup etmeyi başardı. Atletico Madrid bu sonuçla gruptan çıkma yolun büyük bir avantaj elde etti, Agüero yine boş geçmedi. Liverpool, grubun en zayıf halkası PSV’yi Atletico Madrid gibi rahat geçti, puanını 6’ya çıkardı. Bu grupta Liverpool ve Atletico Madrid’in şimdiden ilk 2 yolunda önemli avantaj yakaladığını söyleyebiliriz. Art arda oynanacak 2 A.Madrid-Liverpool maçı futbol açısından keyif verici olabilir. Gol krallığında da 2 önemli aday bulunuyor. 3’er golle Kun Agüero ve Steven Gerard.

E, F, G ve H gruplarının yazısı UEFA maçları yazılarının ardından yayına girecek.

A. Demirspor Taraftarları

2008-10-02T19:06:00.002+03:00

Formanın Hakkını Verdiniz... from ADSmultimedia on Vimeo.

Taraftar nedir?

Budur.

Fenerbahçe 0-0 D.Kiev

2008-10-01T01:01:00.002+03:00

İlginç bir grup, G grubu. Arsenal, diğer 3 takıma kalite-futbol-teknik-tempo vs. her açıdan fark atmış, diğer 3 takım ise birbirinden kötü. Benim hala Fenerbahçe’nin bir şansı olduğunu düşünmem de sanırım bu yüzden. Zira, oynanacak 2 Arsenal maçından alınacak 1 puan olduğunu hesap edelim. Fenerbahçe her ne kadar kötü olursa olsun, Porto’yu evinde, Kiev’i dışarıda yenemez mi? Yenebilir. Porto ve Kiev açısından da aynısı geçerli. Ama bu grubun tek futbol oynayan takımının Arsenal olduğu bir gerçek. Bugün izlediğim Kiev’in, Arsenal’den nasıl 1 puan aldığını bilemiyorum. Ayrıca Kiev, Fenerbahçe maçına çıkmadan önce oynadığı son 10 maçta 9 galibiyet ve 1 beraberlik almıştı. Çok farklı bir takım bekliyordum, hayal kırıklığına uğradım Kiev açısından…

Bu akşam izlediğim Fenerbahçe-Kiev maçını, Şampiyonlar Ligi’nde izlediğim en kötü maçı listesinin başlarına koyarım. Koskoca Şampiyonlar Ligi’nde Maldonado, Selçuk, Edu’nun inanılmaz pas hatalarını; Kiev’in 4’e 2 giderken kontra yapmayı becerememesini, hücumu aklından geçirmemesini izlemek çok can sıkıcı. Maç sonunda çıkan sonuç, Fenerbahçe taraftarlarının canını biraz daha sıktı, Kiev’liler daha mutlu olabilir bu sonuçtan ötürü tabii…

Fenerbahçe yıllardan sonra ilk kez bu kadar etkisiz duran top kullanmıştır sanırım. Alex’in sürekli ön direğe, ön tarafa yaptığı ortalar, Galatasaray’ın maçlarındaki duran top organizasyonlarını gözümüzün önüne getirdi. Alex çıktıktan sonra duran toplar tam bir felaket haline dönüştü zaten. Carlos’un şut gibi korner kullanarak, topu yan ağlara takması da son noktaydı bu konuda. Emre bir şeyler ispat etme çabasında ama kendisini harap ediyor daha çok. Iska geçtiği toplar maçın dönüm noktaları. Maldonado, Edu evlere şenlik. Bir futbolcunun, bir maçta ne kadar fazla pas hatası yapabileceğinin canlı örneğiydiler bu gece.

Fenerbahçe de sıkıntıların tamamen çözülmesi çok güç bence. Bunu söylememin nedeni kadro kalitesi. Aragones 3’lü orta sahaya dönüp, forveti çiftleyebilir ve özellikle lig maçlarında Fenerbahçe’nin üretkenliği artabilir ama takımın tüm hastalığına deva olabilecek bir ilaç olmaz bu sistem değişikliği. Sivas maçında söylediklerimi bir daha geçmek istemiyorum tekrar, bir cümle söyleyeceğim sadece. Fenerbahçe ne yaparsa yapsın, Aragones ne yaparsa yapsın, Aziz Yıldırım ne yaparsa yapsın, bu kadroda ciddi bir yapılanmaya gidilmeden sorunların halledilmesi mümkün değil. Dert bir değil, iki değil, üç değil… Ya yedek kulübesi? Hiç girmiyorum oraya…

Bayramınız Kutlu Olsun

2008-09-30T23:52:00.002+03:00

Blogda birkaç gündür bir yavaşlama vardı bazı nedenlerden dolayı, biraz daha hızlanıyoruz an itibariyle...

Galatasaray 4-1 Konyaspor

2008-09-29T19:47:00.001+03:00

Budur, maçın yorumu...

Futbol mu, Hakem mi?

2008-09-28T20:23:00.001+03:00

Maçın ilk yarısını iftarla çakışması sebebiyle kaçırdım. İkinci yarı televizyonun başına oturduğumda Beşiktaş’ın 1-0’lık üstünlüğünü gördüm, Holosko atmış hemen maçın başında. Güzel golmüş… Neyse, başladı 2.yarı. Beşiktaş pek beklediğim gibi değildi. Özellikle hücumda çok sıkıntı yaşıyordu. Sezon başında öve öve bitiremediğim Delgado’ya bir haller olmuş, yokları oynadı adeta. Delgado’nun etkisiz oyunu Beşiktaş’ın düşük olan hücum gücünü ciddi biçimde azalttı. Defans sağlam, Beşiktaş bu maçı bu skora bağlar derken İbrahim Akın’ın müthiş ortasına Adriano kafayı vurunca maça eşitlik geldi. Beşiktaş biraz silkinir, rakibinin üstüne gider, baskıyı kurar diyordum ama tam tersine İstanbul B.B cesaretlenip, Beşiktaş kalesine iyice yüklenmeye başladı. İbrahim Akın bu dakikalarda aldığı pasları ayağında iyi sakladı, topları iyi dağıttı. 88’de de yine harika bir orta yaptı duran toptan. Bu kez kafayı vuran Serhat’tı ama top üst direkten geri geldi. Maçı tamamen izleyenlere göre ilk yarı rezil oynamış, İbrahim. Bilmiyorum, doğrudur ama ikinci yarı ben beğendim kendisini. Serhat’ın vurduğu kafa direğe değil de ağlara gitse maçı çeviren adam olacaktı. Bir de asıl tartışılan, iptal edilen goller var.

Hakem kararları hakkında pek konuşmayı sevmem, çok da nadiren yazarım ve “hakem hakkında hiç konuşmam ama…” tarzı şeyler de yazmam. Ne Antalyaspor maçında Servet’in çekilen formasıyla, ne Porto maçında Lugano’nun çekilen formasıyla, ne de Gençlerbirliği maçında El Saka’nın gördüğü kırmızı kartla ilgili bir yorum yaptım. Doğru-yanlış, hakem şöyle böyle diye şeyler yazmadım. Bu maçta da iptal edilen goller hakkında bir şey söylemeyeceğim. Zira futbolun konuşulmasını istiyorum sadece. Takımlarımız da, futbolcularımız da, yönetimlerimiz de sadece buna odaklansa keşke. Benim de iptal edilen goller hakkında bir fikrim var ama beyan etmek istemiyorum. Çünkü bir yazıda siz ne kadar futbol yazarsanız yazın, araya iki cümle hakemin bir kararıyla ilgili bir şey yazarsanız, okuyucu her şeyi bırakır ve çekip oradan sadece o iki cümleyi alır… Beşiktaş’ın sistemi, oynadığı futbol ile ilgili ayrı bir post gireceğim boş bir vaktimde…

9 Gol

2008-09-28T20:22:00.001+03:00

Bundesliga git gide daha çekici bir hal almaya başladı. 24’de Dortmund-Stuttgart maçını açtığımda skor 2-0’dı. Maçın koptuğu bölüm zaten kaçmıştı. Ama Dortmund-Stuttgart maçından daha önemli bir maç vardı: Werder Bremen-Hoffenheim. Maç oynanırken internet üzerinden takip ettim, daha sonra gollerini izledim. Alman Ligi’nde son zamanlarda bol gollü karşılaşmalar izliyoruz ama bu kadarı da “oha” dedirtti! Werder Bremen, Mesut Özil ile 1-0 öne geçiyor, Hoffenheim skoru eşitliyor, Werder Bremen ardı ardına goller bularak skoru 4-1’e getiriyor, Hoffenheim pes etmiyor maç 4-2 oluyor, Bremen’de Mertesacker kırmızı kart görüyor, üstüne bir de penaltı gelince ediyor 4-3. Bitmedi! Hoffenheim durmuyor, bir gol daha buluyor 4-4. Werder Bremen yediği 3 golün şokunu atlatamadan, Hoffenheim 10 kişi kalmış bir takıma karşı bir tane daha atar, iyice efsane olur diyorum ama Mesut Özil sahneye çıkıyor, Bremen bir kez daha öne geçiyor, maç düşündüğümden de efsane hale geliyor. 5-4… İnanılmaz bir skor. Mesut Özil’in bu galibiyetteki katkısını unutmamak gerekiyor. Attığı 2 gol, yaptığı 1 asist var. Geçen hafta Bayern Münih’e karşı da harika bir gol atmıştı. Bremen böylece 2 haftada tam 10 gol bırakmış oldu rakip filelere. Diego artı Mesut artı çift forvetli bir takımın gol yağdırması pek de şaşırtıcı değil… Hep böyle devam et diyorum adaşıma…

Türk Telekom Bildiğiniz Gibi

2008-09-28T20:21:00.000+03:00

Merseyside Derbisi’nin ardından basketbola geçtim kısa bir süreliğine. Türk Telekom-Benetton Treviso hazırlık maçını izledim. Beklediğimden çok daha fazla keyif aldım. Hazırlık maçı olmasına rağmen kıran kırana bir maç oldu. Yeni sezon öncesinde Türk Telekom’u da az çok görme fırsatı bulduk. Geçen seneden pek farklı bir Türk Telekom yok. Koş koş at, hızlı oyna, sürekli dış şut kullan, arada içeriden Dudley üzerinden ikili oyunlar oyna, Dudley’in orta mesafe şutlarını kullan ve berbat bir savunma yap. İsimler farklı ama Telekom’un oynadığı, oynamak istediği oyun aynı. El-Amin’in yerini Barış Ermiş, Blakney ve Tutku üçlüsü ile doldurmaya çalışacaklar gibi gözüküyor. Winston pek de beklediğim gibi değil. Serkan Erdoğan ise Türk Telekom için biçilmiş kaftan. Sürekli dış şuta dayalı bir takımda, en önemli skor opsiyonu olacaktır. Dudley bildiğimiz gibi ama onu yedekleyecek biri yok, bu ileride büyük sıkıntılara yol açabilir. Asım hakkında konuşmak erken, özellikle hücum yönünü. Benetton maçında gördüğüm Asım, daha çok savunma yönüyle ön plana çıkacak gibi. Zaten içeriye top indirmekten bir haber Telekom sisteminde Asım’dan çok fazla skor katkısı beklenemez. Benetton da geçen yıl Karşıyaka’da oynayan Gary Neal’ı kadrosuna katmış. TBL’den ayrılıp Barcelona’ya giderken sayı kralı olarak gidiyordu ama orada tutunamadı. Benetton için çok iyi bir transfer, Karşıyaka günlerine geri dönerse Benetton’un bir numaralı skor opsiyonu olabilir.

Merseyside Derbisi'nde Gülen Taraf Liverpool

2008-09-28T20:19:00.001+03:00

Cumartesi günü, cuma gecesi gece geç saatlere kadar oturmanın etkisiyle saat 2 gibi kalktım. El yüz yıkama, kendine gelme, ayılma faslı derken Merseyside derbisi başladı. Liverpool beklemediğim kadar baskın, saldırgan oynadı, bol bol gol pozisyonu yakaladı. Bunların yanında savunmada da kusursuza yakın bir görüntü çizdi. İlk 60 dakikada baskıya, pozisyonlara rağmen gol bulamayan Liverpool, maçı 2 dakikada bitirevirdi. Torres sahneye çıktı ve ardı ardına 2 sihirli vuruş ile derbiyi Liverpool’a getirdi. Torres attığı 2 golün yaklaşık birkaç dakika ardından topu bir kez daha ağlara yolladı ama bu gol geçerlilik kazanmadı. Geriye kalan dakikalarda Everton baskı kurmaya çalıştı ama oynadıkları futbol bunu mümkün kılmıyordu. Torres’in şahane oynadığı derbide, bir de hat-trick yapması beni dört köşe yapacaktı ama bunla da yetinebilirim.

Not: Böylece Liverpool, Everton ile oynadığı son 3 maçı da kazanmış oldu.

Kupa Sürprizleri

2008-09-27T03:02:00.002+03:00

İngiltere ve Türkiye’de bu hafta arasında kupa maçları başladı. Aslında ilk turlar oynanmadı bu hafta ama kayda değer alınabilecek ilk maçların oynandığını söyleyebiliriz. Türkiye Kupası’nı yayın olmamasından, İngiltere Kupası’nı da vakitlerimin uyuşmamasından dolayı izleyemedim. Bazılarının özetlerini yakalarsam bakabildim ancak. Tabii, söz konusu “kupa maçı” olunca sürprizler de kaçınılmaz oluyor. Hem Ada’da hem memlekette bol bol sürpriz yaşadık yine…

2.kademe maçlarının oynandığı Türkiye Kupası’nda 4 tane 2.lig takımı, 4 tane 1.lig takımını kupanın dışına etti, birisi de kıl payı kaçırdı bu fırsatı. Sürpriz sonuçları şöyle verelim:

Alanyaspor 2-1 Gençlerbirliği

Malatyaspor 1-0 Hacettepe

Manisaspor 4-1 Kocaelispor

İstanbul B.B 1-2 Tokatspor

Beni en çok şaşırtan Gençlerbirliği oldu. G.Birliği ne kadar vasat olursa olsun, kupada belli bir yere kadar gelir diye düşünüyordum. Geçmiş yıllara baktığımızda da G.Birliği’nin Türkiye Kupaları’nda iyi başarılar yakaladığını, iyi sonuçlar aldığını görüyoruz. Geçen yıl Fenerbahçe’den 10 tane gol yiyerek ismini duyuran ve “reklamın iyisi, kötüsü olmaz” anlayışını kanıtlayan Alanyaspor, bu kez iyi bir reklam yaparak Gençler’i kupa dışına itti. Malatyaspor, kendi evinde Hacettepe’yi 1-0 yenerek elemiş. Fenerbahçe maçının ardından çok övüldüler ama fazla havaya girmiş gözüküyorlar. Önce 4-0’lık Ankaraspor mağlubiyeti, şimdi yaşadıkları kötü kupa sürprizi iyi sinyaller değil. Geçen hafta Ankaraspor maçı sonrası İbrahim Şahin’in röportajını dinlemiştim. Biz olduk havasına girip çok yanlış yaptıklarını, çok çok çok kötü oynadıklarını, gençliğin heyecanıyla çok fazla havalara girdiklerini ama iyi bir ders aldıklarını söylemişti. Helal olsun, en azından bazı şeylerin erken farkına varmışlar dedim ama… Neyse 2 maçla da yargılamayalım, birkaç maç daha bekleyelim, gerekli dersleri alıp almadıklarını anlarız. Bir 2.Lig takımı, bir 1.Lig takımını bu kadar net bir skorla sanırım ilk kez elemiştir. Manisaspor, Kocaelispor’u evine 4 golle yollamış. Manisaspor, Bank Asya’ya iyi bir başlangıç yapmış. Yanlış hatırlamıyorsam son 2 haftada da maçlarını 4-0 ve 6-1 kazanmışlardı. Hatta 4-0 yendikleri takım Malatyaspor’du, üstelik deplasmanda. Şimdi de Süper Lig kalitesine yaklaşamayan Kocaelispor’u farklamışlar. Biz 2.lige fazlayız diye bas bas bağırıyorlar adeta. Özellikle Sezer’a dikkat. 5 maçta 7 golü var bu sezon şu ana kadar. Son takım, Tokatspor. Onlar da lige iyi başlayamayan İstanbul B.B’yi 2-1 geçmişler, üstelik deplasmanda. İşin ilginci, İstanbul B.B 89.dakikada Bebbe’nin attığı golle 1-0 üstünlüğü yakalamış ama maçın son dakikasında gol yemişler ve maç uzamış. Uzatmalarda bir gol daha bulan Tokatspor, trajikomik bir şekilde İstanbul B.B’yi kupanın dışına itmiş.

İngiltere’de 2 sürpriz var sadece. QPR, deplasmanda Aston Villa’yı tek golle geçmiş. Brighton da son günlerin en popüler takımı olan Manchester City’i 2-2 biten maçın sonunda, penaltılarla 5-3 evine göndermiş. Ama belirtelim, Brighton ve Manchester City 2.tur maçında karşılaştılar. Diğer oynanan 15 maç, 3.tur maçıydı. Manchester City’i eleyen Brighton, 3.tur maçında Derby ile karşılaşacak.

Kupa sürprizleri iyidir, hoştur. Alt lig takımları, 1.lig takımlarını mağlup ettiklerinde, biraz ilerlediklerinde ülkenin de desteğini arkasını alırlar. Ama geçen sene Fransa’da yaşadığımız kadar büyük çapta bir sürpriz yaşayabilir miyiz, bilmiyorum!

Real Sporting de Gijon

2008-09-27T01:31:00.002+03:00

Tam adıyla Real Sporting de Gijon, 1905 yılında kurulmuş bir kulüp. İlk kurulduklarında Sporting Gijones adını almışlar, 1912 yılında Real Sporting Club Gijones olarak isim değiştirmişler. İsimleri son halini 1916 yılında, Real Sporting de Gijon olarak almış. 1.Lige ilk kez 1944 yılında yükselmişler. Kulüp en iyi yıllarını 1970’lerde yaşamış. Sporting Gijon, tarihinde 6 defa UEFA Kupası’na katılmış, bunların 4’ünde ilk 32 de, 2’sinde ilk 16 da elenmiş. Bundan önce en son 1998 yılında 1.Lig’de mücadele eden Sporting Gijon, 10 yıl aranın ardından bu yıl tekrar La Liga’ya yükseldi.

Tarihleri kısaca böyle. Kayda değer pek bir başarıları yok. Genellikle alt liglerde oynayan bir takım olmuşlar. Ara sıra 1.Ligi ziyarete gelseler de kalıcı olmaya başaramamışlar. Bu yıl yaptıkları başlangıçla da kalıcı olamayacaklarının sinyallerini verdiler. Ligde 4 hafta geride kalırken henüz puanları yok. İşin tuhaf tarafı, bu 4 maçta kalelerinde tam 19 gol gördüler. Bunda Sevilla, Real Madrid ve Barcelona gibi ligin en güçlü takımlarıyla karşılaşmalarının da etkisi var tabii. Zira Sporting Gijon, Sevilla’dan 4, Barca’dan 6, Madrid’den de 7 gol yedi. İnanılmaz bir tablo. Kötü takım olmalarının yanına, bu talihsiz fikstür eklenince tüm Dünya’da alay konusu haline geldiler.

Talihsiz fikstür demişken; Sporting Gijon tehlikeyi atlattı sanmayın. Bu hafta sonunda da lider Villareal’i konuk edecekler. Allah kolaylık versin Gijonlu oyunculara, taraftarlarına da sabır…

2006-2008

2008-09-27T00:18:00.001+03:00

2006 yılı:

Inter'den ayrıldığı dönemde Fenerbahçe'nin kendisine çok iyi bir teklifte bulunduğunu dile getiren Emre, şunları söyledi:

''Fakat ben Galatasaraylıyım. Kariyerime yurt dışında devam ediyorum ve dönmek istediğimde o gün şartlar ne olursa olsun Galatasaray'a dönmek isterim. Galatasaray'ı çok seviyorum. Profesyonel hayat bu, Fenerbahçe formasını giymem demiyorum. Çünkü çok fazla olay yaşanıyor. Ben Galatasaray'dan ayrılmak istemiyordum, ama ayrıldım. Ne yapabilirim ki? O yüzden büyük konuşmamam gerekir.'

2008 yılı:

Fenerbahçeli biri olarak, sarı-lacivertli ekibe transfer olmaktan mutluluk duyduğunu belirten Emre,”Galatasaray’a büyük hizmetler yaptım. Çocukluğumda Fenerbahçeliydim. Kader beni 13 yaşımda Galatasaray altyapısına taşıdı. Daha sonra A takıma çıktım ve çok güzel günler yaşadım. Bu demek değil ki Fenerbahçe’de güzel günler yaşamayacağım. Fenerbahçeli bir genç olarak Fenerbahçe’ye gelmiş olmaktan çok mutluyum. Oynadığımız takımlarla özdeşleşiyoruz biz, ama profesyonel futbolcu olduğumuzdan dolayı şu an benim için esas olan Fenerbahçe’nin başarısı. O dönemde de esas olan Galatasaray’ın başarısıydı ama Fenerbahçeliydim, bu bir gerçek ” dedi.

Sivasspor 2-1 Fenerbahçe

2008-09-27T00:04:00.002+03:00

Volkan yok, Edu yok, Semih yok, Alex güç bela oynuyor, takımın gidişi gidiş değil, gittiğin deplasman Sivas… Bu şartlar altında Sivasspor’u bir adım daha önde görüyordum. Hem Fenerbahçe’nin eksiklikleri yüzünden, hem de Sivasspor’un iyi oynamasından. 3.hafta oynanan Bursaspor maçında çok çok beğenmiştim Sivas’ı, kendi sahalarında da korkulacak bir rakip haline geldiler. Akıllarda tek soru işareti yaratan, Sivasspor’un 3 büyüklere karşı en iyi dönemlerinde bile karşı koyamaması. Hatırlayacaksınız, geçen sene hem Beşiktaş, hem Fenerbahçe, hem de Galatasaray’a kendi sahalarında mağlup olmuşlardı.

Sivasspor’lu futbolcular, geçen sene haklarında çıkan spekülasyonlardan da oldukça hırslanmış olacaklar ki 90 dakika boyunca çok iyi mücadele ettiler. Maçın genelinde oyuna, topa hükmettiler, dominant bir oyun sergilediler. Neticesinde hasta yatağındaki Fenerbahçe’yi mağlup ettiler. Murat Sözgelmez, Mehmet Yıldız çok iyi oyuncular. İkisi de son 2 yılda Sivas da piyasaya çıktılar. İzlediğim Sivas maçlarında bir kere bile kötü oynadıklarını da hatırlamıyorum. İyi olmalarının yanında belli de bir istikrar yakalamış durumdalar. Bu kadar çok gol kaçıran Musa’ya da şaşırdım. Musa toplara iyi vuran, teknik ve golcü bir oyuncu ama çok amatörce goller kaçırdı bu gece.

Fenerbahçe aynı tas aynı hamam. Porto maçının bir tekrarını seyrettik. Defansta yapılan hatalar, verilen pozisyonlar, orta sahadaki düşük kalite ve Alex’in sakat sakat takımını kurtarmaya çalışması. Kurtarıyordu da az kalsın… Fenerbahçe’nin attığı golde adrese teslim ortası, maç 1-0 iken yaptığı aşırtmada gole ramak kalması… Fenerbahçe ileride çoğalamadığı gibi, çok fazla pozisyon da yiyor. Sivasspor bugün 10’a yakın gol fırsatı yakaladı. Fenerbahçe de Guiza’nın direkten dönen şutu ve Alex’in aşırtması var. Emre çok kötü. Maldonado çok kötü. Burak çok kötü. Guiza çok kötü değil ama parasının adamı mı, belli değil. Josico zaten meydanda yok. Hıncal tarzı bir soruyla bitireyim:

Geçen seneki Fener takımına bak, bir de bu senekine… Çok fazla fark var. Harcanan para çok büyük ama takım kalitesi çok daha kötü. Aziz Yıldırım’ın çıkıp bana bunu anlatması lazım…

X’in son şansı, bu maç da kaybedilirse X gönderilecek, X’in son kredisi tarzı klişe lafları sevmem ama Kiev maçı Aragones’in gerçekten son şansı olabilir. Fenerbahçe’nin çok kötü olmasına rağmen Kiev’i mağlup edeceğini düşünüyorum, ama aksi olursa bu enkazın altından kalkmak epey zor olacak…

Elvan Abeyle-GS

2008-09-26T02:49:00.004+03:00

Ülkemizde devşirme sporculara karşı 2 duruş var, ikisi de birbirine tam anlamıyla zıt. Bir taraf şiddetle devşirme sporcuya karşı, “hayır arkadaşım adı üstünde Milli takım, ne işi var elin Brezilyalısının biz de” diyor. Diğer taraf, “önemli olan ondan verim almak, faydalanmak, nerede doğduğunun önemi yok” diyor. Türkiye’de en çok ilgi gören iki spor; futbol ve basketbol ve yakın zamanda Aurelio örneğinden başka bir örnek yok elimizde. Sadece ona bakarak, inceleyebiliyoruz bu millet olayını. Ama son zamanlarda, özellikle Olimpiyatlar’daki başarısından sonra Elvan da sıkça konuşulmaya başlandı.

En baştan söyleyeyim, Aurelio konusunda benim kesin bir tavrım yok. Yukarıda anlattığım iki grubun dışında olduğumu söyleyebilirim, benim gibi olan bir azınlık da bulunuyor. Bir yandan Milli takım, Milli duygular, elin Brezilyalısı eksik kalsın diyorum, ama 5 sene bu ülkede yaşamış, az da olsa Türkiye’yi, Türk insanını tanımış, buraya uyum sağlamak için belli bir çabayı göstermiş Aurelio’ya, rakip takım oyuncusu olmasına rağmen saygı gösteriyorum. Hiç lafı dolandırmadan da belirteyim, söz konusu oyuncu Galatasaray’da oynasa çok daha hoşgörülü olabilirdim ve bana kalırsa bu her taraftar için de böyledir. Siz her ne kadar objektif de olsanız, tarafsız da olsanız, ister istemez bakış açıları bazen değişiyor. Çok iyi bir taraftar olmama rağmen, futbol konuşurken, hele tüm taraftarların bulunduğu bir kitlede konuşurken, yazarken de çok daha dikkat ederim söylediklerime, elimden geldiğince tarafsız bakmaya çalışırım, fanatiklik kavramı dışında kalmaya çalışırım.

Aslında bu Aurelio meselesinden ayrı bir postta yazılırmış ama neyse artık, sıkıştırdık araya. Elvan’ı da çok severim açıkçası ilk izlediğimden beri. 15-16 yaşında gelmiş, Türkiye’de yetişmiş, dilimizi bilen, bizden biri gibi ve yeri de Aurelio’ya göre çok daha ayrıdır (bence tabii). Çünkü artık biz onu benimsemişiz, o bizi benimsemiş, muhtemelen de hayatının geri kalanını Türkiye’de sürdürecek, Türkiye’yi gerçekten çok seven, sempatik ve başarılı bir atlet. Son Olimpiyat’ta ülkemize kazandırdığı gümüş madalyalardan sonra iyice kanım ısındı. Bu kadar başarı gelince de röportaj yapmaya gitmişler haliyle, Elvan’a. Galatasaray taraftarı olduğunu, maçları izlediğini, forması olduğunu vs. söylemiş. Uzun süredir takip etmeme rağmen bilmiyordum. Doğal karşılarsınız, daha çok sevgim arttı J Şaka bir yana çok çok iyi bir sporcu, değerini bilmemiz lazım ama Olimpiyat’larda yarışı 2.tamamladıktan sonra tur atacak bir Türk bayrağı vermiyoruz Elvan’a, değerini nasıl bileceğiz bilmiyorum. En azından Galatasaray taraftarları onun için bir pankart açsa hoş olur, sevildiğini görür. Hatta “Elvan Abeyle-GS” diye düşündüm, güzel olur baya…

Süper Lig Panorama #3

2008-09-25T00:38:00.003+03:00

Süper Lig’de 4.hafta geride kaldı. 4 büyükler ilk 8’deki yerlerini kapattılar, aralarına girenler; Bursaspor, Sivasspor, G.Antepspor ve Konyaspor oldu. Bursa, Sivas, Antep zaten takdir ediliyor, övülüyor; ancak Konya izlediğim kadarıyla pek iyi bir takım değil. Veysel, Cihan, İsmail, Jefferson gibi futbolcularla belli bir seviyeye gelmek zor. Sanırım fikstür kolaylığı onlara bir avantaj sağladı. Yeni teknik direktör Giray Bulak neler yapacak bakalım. Kendisi geçtiğimiz senelerde Konyaspor’da görevdeyken, takım ilk 8 haftada 7 galibiyet ve 1 beraberlik ile 22 puan toplamışken çekip gitmişti, Konya halkına bir borcu var diye tahmin ediyorum.

Ligin kötüleri kategorisine koyduğum A.Gücü ile İstanbul B.B karşılaşmış bu hafta, golsüz berabere bitmiş, 15. ve 16.sıradalar arka arkaya… Son 2 sırada da ligin yeni ekipleri Antalyaspor ve Kocaelispor bulunuyor. Antalya’yı 2, Kocaeli’yi 1 defa canlı izleme şansımız oldu. Antalyaspor’u Beşiktaş maçının ilk yarısında takdir etmiştim, fena takım değiller demiştim ama ikinci yarıda saçma sapan geriye yaslanmaktan 3 tane yediler. Teknik direktörleri burada çapını belli etti. Bakmayın, Galatasaray’dan puan aldıklarına. İstanbul’da da pek futbol oynamak için çaba sarf etmediler, varsa yoksa nasıl zaman geçiririm, oyun soğuturum, adam sakatlarım. Bu hafta yardımcı antrenörü başında maça çıkan Konya’ya mağlup olmuşlar. Kocaeli ise Konya’ya benziyor yapı itibariyle. Konyaspor gibi emekli, gittiği takımı baltalayan oyuncuları toplamışlar. Serdar Topraktepe, Murat Hacıoğlu falan filan, geçti bunların modası. Serhat Akın da belirsiz, daha izleyemedik ama neler yapar, açıkçası şüpheliyim.. Takımın başındaki antrenör ayrı bir felaket. Bursa’da kombinemin olduğu dönemlerde Engin Hoca vardı, oynadığımız futboldan gram zevk almazdım. Varsa, yoksa aman gol yemeyeyim, aman pozisyon vermeyeyim, etliye sütlüye karışmayayım, araya sıkıştırırsam atarım bir tane modeli. Hadi Galatasaray’a, Fener’e böyle oynarsın anlarım da bir Gençler’e, Ankara’ya, Denizli’ye karşı böyle oynamak yakışmıyordu Bursa’ya. Son 1-2 yıldır pek maça gitmediğim için Samet Aybaba, bu tip takımlar karşısında nasıl bir oyun anlayışı uyguluyor bilemem tabii.

Haftanın sürprizi de Ankara’dan geldi. İlk 2 haftaya puansız başlamıştı Ankaraspor. 3.hafta kalecisi kırmızı kart gören İBB’yi uzatmalarda attığı golle geçmişti. Ankaraspor’un işi zor demiştik, öyle görünüyordu. Bu hafta, geçen haftanın flaş takımı Hacettepe’yi 4-0 geçerek bu haftanın tartışmasız flaş takımı oldular, hem de skoru henüz 42.dakikada 4-0’a getirerek… Ayrıca, Mehmet Çakır’ın üst direğe çarpıp ağlara giden golü, bana göre haftanın golü. Nefis vurmuş…

Haftaya, en zevkli geçmesi muhtemel maç Sivas-Fener maçı, olaylı geçmesi muhtemel maç Kocaeli-Bursa maçı, rahat ve şov tadında geçmesi muhtemel maç Galatasaray-Konya maçı. Aman ben yine ağzıma fermuar çekeyim, ne zaman Galatasaray rahat kazanacak desem (maç tahminleri konusunda öngörüde bulunmayı da pek sevmem, nadir yaptığım bir şeydir) kesin puan kaybeder veya bin bir güçlükle kazanır…

Ibrahima Yattara

2008-09-24T23:24:00.001+03:00

5 yıl önce geldi Trabzon’a. Kimler geldi, kimler geçti bu 5 yılda. Kaç kere yapılandı Trabzon, kaç tane futbolcusunu yollandı, gitti bu 5 yılda, ama o hep takımda kalmaya devam etti. Bu yıl Gökdeniz’in satışıyla elde edilen parayla da ciddi transferler yapıldı. Son yılların en iyi kadrosu kuruldu. Bu takımın yıldızı, lideri, beyni de Yattara’dır dendi ama Yattara ortada yok şu an! İlk 2 maçta oynamıştı, Trabzon 2-0 2-0 geçmişti maçları. Sonraki 2 maça sakatım diye çıkmamıştı, ama asıl nedenini dün öğrendik. Katar kulüpleriyle transfer görüşmesi yapıyormuş. Bu 2 maçlık Yattara’nın yokluğunda da 0-0 ve 1-0’lık sonuçlar aldı Trabzon.

Yattara’nın üstüne takım kurulamayacağı çok açık. Yok yani, tanımasak bilmesek Yattara’yı, inanacağız, sırtlar Trabzon’u götürür diyeceğiz ama o tarz bir adam değil. Bu sözlerim Katar’a gidiyor diye değil. Senelik kazandığının 3 katını teklif ediyorlarmış, elbet gider, az buz fark değil. Nitekim Trabzonspor’un kazanacağı para da 10-11 milyon euro. Muazzam bir rakam. Gökdeniz transferinden gelen para gibi akıllıca kullanılırsa Yattara’nın boşluğunu fazlasıyla doldurabilir yönetim. Peki ya, geriye kalan 13 maç ne olacak? Devre arasında bir şekilde hallettin o problemi, daha iyisini getirdin diyelim ki o paraya çok daha iyisini getirirsin zaten. Ancak 13 maçlık periyotta Trabzonspor’un yarışta geri kalmayacağının garantisi var mıdır? Bu demek değildir ki Trabzon’un her şeyi Yattara. Trabzonspor, Yattara’dan bağımsız çok iyi bir savunma gücüne sahip, orta sahada ve forvette de Selçuk İnan ve Gökhan Ünal gibi özel oyuncuları bulunuyor. Ama Yattara’nın, Trabzon’un hücum gücünün %60’ını %70’ini oluşturduğu bir gerçek. İlk 2 maçtaki Trabzon ortada, son 2 maçtaki Trabzon ortada. Ersun hoca, devre bitene kadar sanırım orasını Isaac ile idare etmeye çalışacak. Mevcut içinde de öyle yapması lazım, en azından Serkan Balcı tercihinden çok daha isabetli bir tercih olur. Ayrıca Gökhan-Umut ikilisi de uyumsuz gözüküyor. Maç içerisinde sanki birbirlerini engelliyorlar havası var, bilmiyorum bana çok uyumlu gözükmediler.

Sanırım ben olsam gelecek 10-11 milyon euroyu hiç düşünmeden Türk oyuncuları yatırırdım. Devre arasında transfer edilecek yabancı bir topçu - ne kadar iyi olursa olsun - uyum sağlama konusunda sıkıntı yaşayabilir. Benim aklımda Topuz ve Tekke var… Yattara’nın yerine gelecek bir Topuz, Umut’un yerine Gökhan’la bir ikili oluşturacak Tekke takımda pek çok şeyi değiştirebilirler. Tabii, futbol dünyası bu 2 adamla sınırlı değil. Yönetim birçok futbolcu takip edecek, izleyecek, araştıracak, sonunda da doğru seçim olacağına inandığını getirecek…

Her iki taraf için de hayırlısı diyelim…

Kazım Kanat

2008-09-24T23:04:00.001+03:00

(1950-2008)

...

Virtua Tennis 3

2008-09-24T00:12:00.002+03:00

Tenise ilgim yeni yeni başladı diyebilirim. 10 yıl önce de televizyonda denk geldiğimde, kafam estiğinde izlerdim tabii ama say desen 5 tane tenisçi sayamazdım (şimdi o yılları aklıma getirmeye çalışıyorum da sadece Williams kardeşleri hatırlıyorum). Her tarafta Federer şöyle iyi, şöyle büyük, şöyle harika tenisçi diye laflar çıkınca ben de birden çıkıp Nadalcıyım dedim (Türk insanının gariban ama gayret edeni destekleme psikolojisinin yansıması sanırım). Tabii şimdilerde Nadal o kadar da gariban sayılmaz! Gerçi konu Nadal-Federer de değil…

Bu son 1-2 senede tenisi doğru dürüst takip etmeye başladıktan sonra aklıma, acaba adam gibi oynanacak tenis oyunu var mıdır diye getirdim. Zira Flashoyun, Netoyun, Tıklaoyna gibi absürt sitelerin absürt tenis oyunlarına takılıyordum. Neyse ki Virtua Tennis’i keşfettim. İlk önce 2001 yılında çıkan versiyonunu indirdim. İlk başta internetteki tenis oyunlardan sonra ilaç gibi gelse de, pek sarmadı açıkçası. Daha sonra sıkıştırılmış şekilde Virtua Tennis 3’ü bulunca onu çekiverdim hemen, başladım oynamaya.

Oyunun kariyer modunun gerçekten çok iyi olduğunu söylemeliyim, sarıyor en azından. Oyunun download’ı bittiğinde sabahın 5’ydi, girip bakayım bir dedim, kariyer moda takılınca saatin 10 olduğunu fark ettim… Türlü türlü mini-gameler, tenis okulundaki zorluk seviyelerine göre ayarlanmış dersler, giderek zorlaşan tekler-çiftler turnuvaları, Sharapova’nın hazırlık maçı teklif etmesi -çiftlerde sürekli Sharapova ile turnuvalara katıldım, ne zaman hazırlık maçına davet ettiyse gittim, sonunda özel antrenmanları beraber yapmaya çağırdı, sonunda ne olacak bakalım hayırlısı - gayet zevkli aktiviteler. Sharapova’ya girmişken ekleyelim, oyunda Ivanovic yok, yoksa işim olmaz tabii Maria ile!

Antrenman yaptıkça, turnuvalarda maç kazandıkça karakterinize çeşitli aksesuarlar, yeni raketler, ayakkabılar, tişörtler vs. geliyor. Yaptığınız antrenmana, oynadığınız mini-game’e göre özellikleriniz gelişiyor. Özellik demişken; oyunda tenisçinizin seviyesini belirleyen 4 şey var. Vole, servis gücü, vuruş gücü ve hız. Çeşitli antrenman ve oyunlarla bu özelliklerinizi geliştiriyorsunuz. En çok hangi özelliğinize yönelik antrenman yaparsanız, o gelişiyor doğal olarak ve en iyi özelliğiniz hangisiyse sizi de o özelliğiniz simgeliyor. Servis gücünüz iyiyse “Big Server”, hızınız iyiyse “Fast Runner” gibi…

Oyunda genel olarak puanlar uzun ralliler sonunda geliyor. Zira hem siz hem de bilgisayar çıkarılması çok güç topları çıkartabiliyorsunuz. Oyunda hemen hemen hiçbir top fileye takılmadığı, dışarı çıkmadığı için de topa yetişmeniz, topu karşıya atmanız için yeterli oluyor. Oyunun en eleştirdiğim yönlerinden birisi bu. Bunun dışında oynanabilirlik gayet iyi. Son derece kolay bir oyun anlayışı ve kontrolü mevcut ki oyun zaten arcade tadında. Grafikleri de bir tenis için oyunu için çok iyi, sistem gereksinimi de fazla gerektirmiyor. Müziklerini de pek beğenmediğimi söyleyeyim, zaten müzikleri kapattım.. Maç içinde sürekli çaldığı için oyuna yeterince konsantre olamıyorsunuz.

Piyasadaki tenis oyunlarının azlığına baktığımızda oynanabilecek bir oyun. Tenisi de seviyorsanız, sıkıldığınız zaman girip 2 maç atabileceğiniz, son derece rahat, pek detaya inmemiş, basit ama iyi bir oyun. İndirip, deneyin derim, pişman olmazsınız…

Why So Serious?

2008-09-23T23:20:00.002+03:00

UEFA Kupası'nda Lech Poznan'ın, Grasshoppers'ı 6-0 yendiği maçta, Lech Poznan taraftarlarından...

When Harry Met Sally

2008-09-23T21:45:00.002+03:00

Blogun ismi “Spor Menüsü” ama ara sıra sinema, dizi, bilgisayar, teknoloji vs. gibi diğer konulara da girebilirim, bu postta olduğu gibi…

When Harry Met Sally 1989 yapımı bir film, neredeyse 20 yıllık. Sinema dünyasını çok sıkı takip etmeyen biri olarak da bu yaz öğrendim filmi. Her yerde methedildiğini gördükten sonra Rapid hesabı sağolsun, indirdim hemen. İzledikten sonra da bu filmi neden daha önce keşfedemediğimi düşündüm. Klasik konulu, bayıcı romantik-komedi filmlerinden çok farklı. Zaten romantik-komedilerin geneli de klişelerden ibaret olduğu için pek fazla izlemem. Anca, When Harry Met Sally gibi, çok beğenildiğini, övgüyle bahsedildiğini görürsem indiririm ki bu rakamda 5-10 arası bir şeydir…

Filmi muhtemelen bilmeyen, izlemeyen yoktur. Zaten izledikten sonra filmin epey popüler olduğunu 3-5 dakikalık araştırmada anladım. Zira en iyi filmler, en iyi romantik-komedi filmler sıralamalarında sürekli üst sıralarda yer bulmuş kendine. Sanırım bundaki en büyük etken konusunun diğerlerine göre çok daha farklı olması ve konunun izleyiciye çok iyi şekilde sunulması. Filmin konusu üzerinden 20 yıl gibi bir zaman geçmesine rağmen güncelliğini koruyor. Artı olarak sıkıldığınız da, yapacak bir şey bulamadığınızda takıp, 1.5-2 saatinizi geçirebileceğiniz, defalarca izlemekten sıkılmayacağınız bir film.

Dediğim gibi filmi bilmeyen, izlemeyen yoktur ama eğer varsa şiddetle bir yerden edinilip, izlenilmesini tavsiye ederim. Daha fazla uzatmadan başrol oyuncularını da yazıp bitireyim.

Billy Crystal (Harry Burns), Meg Ryan (Sally Albright).

İyi seyirler…

Premier Lig Turu

2008-09-23T00:11:00.001+03:00

Çekirge bir sıçradı, iki sıçradı, üç sıçradı, dört sıçradı… Sıçramaktan bitap olup, Stoke City karşısında vuruldu Liverpool. Bu kez ne bir Gerrard, ne de Babel kurtarabildi Liverpool’u. Gerçi Liverpool’un Stoke ve Stoke gibi takımlara puan vermesine şaşmaya gerek yok. Türkiye’nin Beşiktaş’ı diyordum, Trabzon’u olma yolunda da emin adımlarla ilerliyorlar. Kurtar gemini kaptan…

Chelsea izleyebildiğim kadarıyla lige en hazır olan takım. Drogba’nın yokluğunda yapılan iyi başlangıç, ilerisi için umut verici ama sevemedim bir türlü şu takımı…

Kötü başlayan Manchester’da Ronaldo nihayet geri dönüşünü yaptı. Chelsea maçında sonradan oyuna girdi, Riley’e parmağını sallayınca sarıyı yedi. Bizim hakemlerimiz de şu pozisyonlara kart verse eminim 2-3 hafta sonra Ayhan Akman, Hasan Şaş, Emre Belözoğlu gibi oyuncular hakeme yaklaşıp, el kol hareketi yapmaya bu kadar kolay cesaret edemeyecekler… Ronaldo’nun ve Berbatov’un takıma ısınmasıyla birlikte çıkışa geçebilir Manchester.

Büyük dörtlüden sonra en çok tartışılan 2 takım; Tottenham ve Man. City. Tottenham transfer yaptı da yaptı, doldurdu kadroyu, ancak gidişat fena. Tottenham 5 resmi maç oynadı ve henüz galibiyet alabilmiş değil. Juande Ramos, Sevilla macerasının ardından soru işaretleriyle dolu bir dönem geçiriyor. Ayağa kalkması için pek vakti kalmadı, tehlike çanları çalıyor Ramos için. Manchester City, çok fazla konuşulan bir takım değildi, taa ki Araplar gelene kadar! Arap iş adamı Fahim’in kulübü satın alması, her yerde yıldızlarla dolu transfer listeleri çıkması, transfere 1 milyar pound bütçenin ayrıldığı söylenmesi vs. vs. Transferin son günlerinde gelmeseydi Fahim, daha da bomba gibi düşebilirdi gündeme. Şimdilik Robinho ile yetindi. Robinho ilk geldiği maçı boş geçmedi, ama City Chelsea’ye 3-1 mağlup oldu. Bu hafta Porstmouth karşısında alınan 6-0’lık galibiyet çıkış için iyi bir başlangıç olabilir.

Berbatov, Arshavin, Ronaldo, Drogba, Fahim, Abramovich, Ramos, Pavlyhuchenko, Chelsea, Liverpool, Modric… Tüm bunlar konuşulurken, zirveye çıkan bir de Arsenal… Bir Liverpool destekçisi olarak, yürüyün Wenger ve çocukları diyesim geliyor… Diyorum hatta…

Cerrahpaşalı Guiza

2008-09-22T21:31:00.004+03:00

Fotolar, Deplase forumlarından...

Silerim 3 Puanını!

2008-09-22T14:58:00.002+03:00

Geçtiğimiz sene Sivasspor ile Beşiktaş arasında yaşanan UEFA Kupası yarışı, federasyona kadar uzamıştı. Sivasspor, Beşiktaş’ın Trabzonspor ile karşılaştığı maçta yönetmeliklere aykırı davrandığını, kadrolarında yeterli sayıda alt yapı oyuncusu bulundurmadıklarını ifade etmişti. Ancak federasyon, kurallar gereği itirazın maçın oynandığı tarihten en geç 5 gün sonra yapılması gerektiğini, Sivasspor’un itirazının çok geç geldiğini, dolayısıyla da Beşiktaş’ın UEFA’da mücadele edeceğini açıklamıştı. O zaman federasyonun kararını mantığa aykırı bulup, Beşiktaş’ın puanının silinmesi gerektiğini söylemiştim.

Şimdi ne olduysa oldu, iş değişti. Geçen hafta oynanan Sivasspor-Bursaspor maçında Sivasspor, kadrosunda yönetmeliklere aykırı bir oyuncu bulundurmuş. Daha doğrusu alt yapıdan en az 85 doğumlu bir oyuncuyu kadroda bulundurma kuralına uymamış. 88 doğumlu ve Sivasspor altyapısından çıkma olan İzzet Affetmez, son 2 sezon kesintisiz takımda bulunmadığı için kabul edilmiyor. Burası güzel hoş, Sivasspor kural hatası yapmış; ancak Bursaspor 5 gün içinde bunu fark edip itiraz falan etmemiş. TFF maçın ardından 1 hafta süre geçtikten sonra, kendi inisiyatifini kullanıp maçı incelemeye almış. Sivasspor’un 3 puanı silinir, silinmez ayrı, orasını bilemeyiz. Peki, Sivasspor’un günahı neydi? Aynı federasyon geçen sezonki Trabzon-Beşiktaş maçı için bu inisiyatifini kullanamaz mıydı? Sivasspor bu kurallarda hata yapmışsa 3 puanı silinsin, ona lafım yok, ancak senin bunu her takım için, her şart altında uygulayabilmen lazım…

Puan silinme ile ilgili yazmışken, güncel bir haberi de yukarıdaki tartışma konusundan ayrı olarak paylaşalım. Bulgaristan Ligi’nde geçen hafta oynanan maçta Levski Sofya’yı yenen Botev Plovdiv takımının 3 puanı silinmiş. Sebep, taraftarlarının ırkçı pankart açması. Yanına bir güzel para ve seyircisiz oynama cezasını da yapıştırmışlar. Bulgar Ligleri’nde ırkçılıktan silinen ilk puanlar olmuş ayrıca.

Irkçılık denince akla ilk gelen Partizan oluyor tabii. Onların da az vukuatları yok, onlara hiç girmeyelim, çıkamayız zira…

Ümit Kayıhan

2008-09-22T14:10:00.005+03:00

“Galatasaray kritik maçta Kocaelispor önüne tam 6 hucüm oyuncusuyla çıktı... Tek forvetle saldıran rakibi karşısında kalesinde fazla pozisyon vermesine rağmen kaliteli ayaklarıyla şov yaptı...

Kocaelİ deplasmanı Galatasaray için zor bir deplasmandı... Çünkü Kocaelispor’un gidişatı sezon başı için iyi değildi, hocası için kritik maçtı... Karşı tarafta ise Galatasaray defansif organizasyonda problemleri olan tartışılan bir takım konumundaydı... Özellikle Skibbe, son günlerde konuşulan kişiydi. İki teknik adamda tedirgindi. Ama Galasataray çok büyük risk alarak maça başladı. Volkan, Servet, Meira ve Ayhan 4 defansif oyuncu, diğer 6 oyuncu ise hücum oyuncusuydu. Skora aldanmayalım, ilk yarı çok kapanan Kocaeli karşısında Galatasaray az sayıda pozisyon buldu. Fakat ilk golü bulan Kocaelispor oldu. Bülent Bölükbaşı’nın assistini Taner gole çevirince Kocaelispor 1-0 önde başladı. Galatasaray ise sıkışık defans oynayan Kocaelispor karşısında kanatlarını kullanamadı. Az şut attı ve oyun temposunu bir türlü yükseltemedi. Taa ki 30. dakikada Nonda-Serdar çarpışmasında Milan Baros karambolde golü attı. İkinci yarı Galatasaray Yaser-Aydın değişikliğiyle oyuna başladı. Ama Kocaelispor o kadar çok sahasına gömüldü ki, çok hatalar yapmaya başladı. Önce Nonda sonra Taner karşılıklı yüzde 100 goller kaçırdılar. Daha sonra Lincoln’ün çok güzel assistini Nonda gole çevirdi ve Galatasaray 2-1 öne geçti. Bu dakikadan sonra Kocaeli öne çıktı. Maçı kurtarmak uğruna oyun disiplininden koptu, arka arkaya kalesinde goller görmeye başladı. Bu ara Kocaelispor Kemal’le Bülent Bölükbaşı’yı oyundan çıkardı ve Adem ile Sergio oyuna girdi. Fakat bu değişiklikler işe yaramadı. Galatasaray’ın sol kanadına giren Alparslan müthiş driplinglerle Kocaeli sahasına geçip ortasını yaptı. Milan Baros kendisinin ikinci golünü attı. Tamamiyle oyun disiplininden kopan Kocaelispor dağıldı. 82. dk Kaweel müthiş bir çalımla rakibini akarte etti ve zağ ayağıyla çektiği mükemmel şut, maçı 4-1’e getirdi. Galatasaray kazandı. Ama Galatasaray’ın en büyük problemi, tek santrafor oynayan Kocaelispor’a çok pozisyon vermesi, orta sahada oynayan Lincoln ve Ayhan’ın geriye dönmemesi. Bunun yanında kanat oyuncularının kulvarlarında kalması, rakibe her zaman çok pozisyon zenginliği yaratıyor. Son söz. Galatasaray galip, 7 ofansif 3 defansif oyuncu ile...”

Ümit Kayıhan’ın, Fotospor’daki Kocaelispor-Galatasaray maç yazısı. Spor yazarlığı bu kadar ayağa mı düştü? Önüne gelene köşe verirsen, evet. Futbolu bilir, bilmez ayrı; yanlış fikirleri de savunabilir, ancak Türkçe bu kadar katledilmez. Virgül mirgül hak getire, anlatım bozuklukları felaket. Kurulan 2 cümleden biri, yazıyı ilkokula giden bir öğrencinin yazdığı hissiyatını veriyor. Hıncal Uluç’un bu kadar eleştirildiği bir ortamda - ki Hıncal’a katıldığım noktalar da vardır katılmadığım noktalar da, kast ettiğim yazabilme yeteneği - Ümit Kayıhan ve gibilerine karşı ses çıkmıyor. Suç onlarda da değil aslında. Herkes yazacak diye bir kanun yok. Yazmak o kadar kolay bir iş de değil. Ama sen yazdırırsan, yazar. Bizler de sesimizi çıkartmazsak bunları okumaya - gerçi kimsenin okuduğunu sanmıyorum, en azından bu yazıyı okuyan birinin bundan sonra okuyacağını zannetmiyorum - devam ederiz.

Haa, bu arada her şeyi geçtim, “Kaweel” nedir be hocam?...

Galatasaray'ın Yabancıları

2008-09-22T00:16:00.004+03:00

Galatasaray’ın yabancılarının hepsi değişti son 2 yılda. 2 yıl önce kadroda bulunan yabancılar; Mondragon, Tomas, Song, Inamoto, Ilic, Carrusca iken şimdi; De Sanctis, Meira, Linderoth, Lincoln, Kewell, Nonda, Baros. Mondragon, Song ve Tomas ayrılırken, yerlerinin nasıl doldurulacağı, doldurulamayacağı konuşuluyordu. Ancak G.Saray yönetimi her gönderdiği futbolcunun yerini hep daha iyisi ile doldurdu. Mondragon gitti, De Sanctis geldi. Tomas gitti, Servet (yazının konusuna aykırı olsa da) geldi. Song gitti, Meira geldi. Ilic gitti, Lincoln geldi. Bunların yanında Inamoto ve Carrusca da elden çıkarıldı. Yerlerine kat kat daha iyileri Linderoth ve Kewell yerleştirildi. Necati gitti, Nonda geldi…

Bir tek istisnai durum var, Hakan Şükür için. Şükür’ün yerine alınan Baros çok çok daha kaliteli an itibariyle. Hakan Şükür’den çok daha fazla da gol atabilir, atacaktır da. Ancak Şükür’ün gidişiyle takımda ciddi bir lider oyuncu eksikliği göze çarpıyor. Ne Ayhan, ne Ümit, ne Hasan… Olmuyor, olmuyor. Onun yerine biri kolay kolay da gelmeyecek. 10 yıl sonra, 20 yıl sonra çocuklarımıza, 30 yıl sonra torunlarımıza anlatırken farkına çok daha iyi varacağız...

Hakan Şükür’ü de araya sıkıştırdıktan sonra konumuza dönebiliriz. Evet, son 2 yıl içerisinde gelene gidene baktık, kimin kimin yerine alındığını eşleştirdik. Büyük bir fark yok mu? Çok açık gözükmüyor mu bu? Hem de sadece ve sadece 2 yılda yapıldı bu değişim. Sadece yabancılarla da kalmadı, yerli oyuncularda da değişim kaydedildi, gençler kadroya yerleştirmeye başlandı… 1-2 yıl önce Carrusca’dan, Inamoto’dan, Heinz’den isyan ederken, şimdi Kewell, Lincoln, Baros ile kazanıyoruz. Onlarla seviniyoruz. Ufak bir araştırma sonucu, Galatasaray’ın bu sene resmi maçlarda attığı gollerin kaçının yabancılar tarafından kaydedildiği:

Galatasaray 2-2 Steaua Bükreş (Nonda, Nonda)

Galatasaray 2-1 Kayserispor (Kewell, Nonda)

Galatasaray 4-1 Denizlispor (Kewell, H.Balta, Barış, Lincoln)

Steaua Bükreş 1-0 Galatasaray

Galatasaray 0-0 Kayserispor

Galatasaray 1-1 Antalyaspor (Nonda)

Bellinzona 3-4 Galatasaray (Kewell, Baros, Baros, Lincoln)

Kocaelispor 1-4 Galatasaray (Baros, Nonda, Baros, Kewell)

Nonda 5, Kewell 4, Baros 4, Lincoln 2, H.Balta 1, Barış 1.

Atılan gol sayısı: 17

Yabancıların attıkları: 15

Türklerin attıkları: 2

En çok gol atan: Nonda (5)

Gol ortalaması en yüksek: Baros 2.0

Jüri özel ödülü: Harry Kewell - Turuncu formayı giydiği 4 maçta da gol atma başarısı. (En çok gol atan Nonda, gol ortalaması en yüksek olan Baros olunca isminin geçmemesine gönlüm razı olmadı J).

Kocaelispor 1-4 Galatasaray

2008-09-21T22:16:00.003+03:00

Giderek daha iyi olacak gibi sanki. En azından bunun sinyalleri veriliyor. Galatasaray, Antalyaspor maçından bu yana futbolunun sürekli üstüne koyuyor. Özellikle hücumsal anlamda. Ancak kullanılan sistemden dolayı bazı defansif zaaflar var. Gerek 3-5-2 gerekse 4-1-3-2 de belli sıkıntılar yaşanıyor savunmada. Defansın önünde kullanılan Ayhan olunca bu daha da artıyor tabii. Ancak Ayhan’ın bu takım için önemi çok büyük. Savunma ile hücum arasında bağlantıyı sağlayabilecek, köprüyü kurabilecek futbolcu Ayhan. Bunu da elinden geldiğince yapmaya çalışıyor ama kesicilik özelliği iyi olmadığı için rakip takım çoğu pozisyonda Meira ve Servet ile karşı karşıya kalıyor. Bu durumda Meira biraz öne çıkıp rakibin kaleye yaklaşmasını engellemeye çalışıyor. Eğer Meira da rakip hücumcuyu kaçırırsa ya gol oluyor ya da gol pozisyonu. Zira Galatasaray’ın bekleri de defansif açıdan sıkıntılı. Galatasaray 4-2-3-1 dizilişiyle oynarsa, Volkan tarzı bekleri kullanması lazım. Ama Baros, Kewell, Nonda, Lincoln, Aydın ve Ayhan’dan oluşan orta saha ve forvet hattında beklerin savunma yapmaya biraz daha yatkın olması gerekiyor. (bu tarz oyuncular olmamalarına rağmen Volkan da Hasan da bu maçta savunma görevlerini yerine getirdi, ama savunmada sürekli böyle oynayabilirler mi, soru işareti)

Savunmadaki zaafiyetler dışında Galatasaray hücumda çok iyi işler yapıyor. Onun öncesinde çok iyi pas yapıyor. Çok fazla pas yapmak takımı yavaşlatsa da yapılabildiğinde çok büyük bir avantaj. Özellikle maçı önde götürürken Lincoln, Kewell gibi usta ayakların ayağında topu tutması, pas yapması skoru korumak hatta arttırmak açısından önemli. Zira geride olan rakibiniz üstünüze saldırdığında arkada az adamla yakalanıyor ve siz 4-5 arka arkaya iyi pas yaptığınızda rahatlıkla gol pozisyonuna girebiliyorsunuz. Aynı, Galatasaray’ın, Kocaelispor karşısında yaptığı gibi.

Teknik, taktik, sistem bir yana bu akşam izlediğimiz Galatasaray bir yana. Galatasaray’ın hataları, yanlışları, eksikleri var, yazdık da zaten bunları. Ama bir futbolsever olarak bugünkü Galatasaray’ı izlemekten son derece büyük bir keyif aldım. Özellikle Lincoln bu karşılaşmada bambaşka bir kimlikle sahadaydı. Bellinzona maçında gol atmıştı, asist yapmıştı. Ancak karşı rakibin savunmasının kötü olduğunu, Lincoln’e özel önlem almadıklarını hatırlamak gerekiyordu, biraz daha kesin konuşabilmek için Kocaeli maçını beklemek gerekiyordu. Bekledik ve gördük ki Lincoln gerçekten değişim içinde. Süper Lig’de her takım Lincoln’e özel markaj yapacak oyuncu görevlendiriyor zaten. Öyle bir bahane de gösteremeyiz artık. Lincoln oynuyor, oynattırıyor, kendini bırakmıyor, ayakta duruyor, savaşıyor. Her şeyden önce gerçekten futbol oynamak istiyor. İsteyince neler yaptığının farkına varmıştır umarız Lincoln… Göze çarpan diğer futbolcular için birer cümle düşelim.

Kewell turuncu formayla yine boş geçmedi, Baros 2şer 2şer atmaya devam ediyor, Meira’yı izlemek büyük keyif, topla ileri çıkışları Popescu’yu hatırlatıyor, Alparslan “hazırım” mesajını verdi, Nonda kritik golü atsa da kaçırmaya devam ediyor, sakatlığı umarız ciddi değildir, Yaser sağ kanatta sırıttı…

Haftaya Ali Sami Yen’de, Konya karşısında, devamı gelir mi bu futbolun acaba?

NBA Live 2008

2008-09-21T18:17:00.003+03:00

Exhibition Match: Boston Celtics 94-156 Orlando Magic

Period Time: 6 Minute

Difficulty Level: Superstar

Player of the Game: Jameer Nelson / 100 points, 1 rebounds, 2 asists, 24 steals, 3 turnovers.

Bug'u bulup, b.kunu çıkartmak...

Fenerbahçe 3-0 Gençlerbirliği

2008-09-19T23:27:00.008+03:00

Mustafa Denizli-Melih Gümüşbıçak… Sanırım bu ikili kısa bir süre sonra efsane haline gelecek. İlk haftadan beri mutlaka birlikte bir maç sundular/yorumladılar. İşin ilginci aralarında sunucu/yorumcu muhabbetinden daha çok kahve muhabbeti dönüyor. Gümüşbıçak bir yorum yapıyor, Denizli ona ayar veriyor gülüyor falan. İlginç…

Denizli-Gümüşbıçak ikilisi hakkında söylemek istediklerimi dışa vurduktan sonra maça geçebiliriz. Fenerbahçe maça, ligdeki geçen maçlara nazaran çok daha istekli başladı. İlk 15 dakikada Burak ve Lugano ile de gole çok yaklaştı. Bu ilk 15-20 dakikalık baskıdan sonra -ki bu ilk 20 dakika baskısı Ali Sami Yen klasiğidir aslında- maç biraz daha ortaya geldi. Fenerbahçe topa hakim, pas yapan ancak kaleye gidemeyen veya çok yavaş gidebilen bir takım görüntüsüne büründü. Muhtemelen 30.dakikalar civarı Fenerbahçe taraftarları “yine çok zorlanacağız, bu sefer yedekten gelecek bir Semih de yok” diye içinden geçirirken, Alex çıktı sahneye. Topu düzeltti, çekti, 2 kişinin arasından topu adeta iğne deliğinden geçirerek Peric’in uzanamayacağı yere yolladı. Fenerbahçe bu sayede, soyunma odasına derin bir oh çekerek gitti.

İkinci yarı, ilk yarının devamı niteliğinde başladı. Yine ortada geçen, gol olmayacak hissiyatı veren bir maç gibi… Dakikalar 54’e geldiğinde sahneye yine Alex’in çıktığını söyleyebiliriz. Zira bu dakikada 2.sarı karttan kırmızı kart gören El Saka’ya, 2 sarı kartı da Alex aldırdı. Çok fazla geçmeden Fenerbahçe 2.golü de yakaladı, Guiza ile. Ancak Carlos’u her ne kadar eleştirsek de, goldeki pası ders diye okutulacak türdendi. Guiza’ya da dokunmak ve siftah yapmak kaldı yalnızca. 2.golün arından G.Birliği oyundan iyice düştü. Fenerbahçe de skor avantajının da rahatlığıyla son 20 dakika daha bir göze hoş gelen futbol ortaya koydu. Formalite dakikalarında bir de Kazım ile gol bulup, bu sıkıntılı dönemde 3 puanı kaptı.

Maç sırasında kafama takılan detayları not aldım, onları da aktarayım.

Carlos çok fazla ileri çıkmasına rağmen, Mehmet Nas orayı yeterince değerlendiremedi. Mevcut kadroda bir Isaac olsa daha farklı olabilirdi. Mevcutlar içinde de Burhan Eşer orada denenebilirdi. Dahası, G.Birliği geçen seneye göre çok daha zayıf bir hücum hattına sahip görünüyor. Mehmet Çakır ve Isaac ikilisi, Mustafa Pekmenek ve Kahe ikilisinden çok daha etkili olabilirdi. G.Birliği’nin savunma hattı ve önü de sıkıntılı ayrıca.

Emre, ilk yarıda bile kırmızı kart yiyebilirdi. Çok agresif oynuyor, hakeme çok itiraz ediyor. Kendini kanıtlamak istediğinin mesajını veriyor belki ama daha dikkatli olmalı. Zira Emre bu gece kırmızı kart görseydi, kimse haksız diyemezdi. Ayrıca bu karttan sonra medyanın Emre’yi linç edeceği ortada. Futbol olarak da son 15-20 dakika iyiydi, 90 dakikaya yayması gerekiyor bu performansını.

Önder, Yasin ve Can’dan çok daha iyi bir görüntü çizdi. Eminim ki Aragones bu değişikliği şimdiye kadar yapmadığına bin pişman olmuştur. Gerçi G.Birliği ölçü olacak bir maç değil, özellikle hücum hattı zayıf bir takım G.Birliği ama Önder ne yapması gerekiyorsa yaptı. Eğer Edu düzelmezse yani Kiev ve Sivas maçlarında da forma şansı bulursa çok iyi değerlendirmesi gerekecek. Zira o 2 maçta göstereceği iyi performans, Edu’yu bile kulübeye yollayabilir.

Burak maçın ilk dakikalarında attığı şut haricinde hemen hemen hiç gözükmedi. Kazım da ondan pek farklı değil. Zaten Aragones’in yaptığı oyuncu değişiklikleri de bunun bir göstergesi. Oynanan 9 maçın 6’sında Kazım çıkmış, Burak girmiş. Bu maçta da Burak çıktı, Kazım girdi. Fenerbahçe’de ciddi bir sağ kanat sıkıntısı var. Hatta her iki kanatta da sıkıntısı var. Zira Uğur da, Kazım’dan sonra en çok oyundan çıkarılan isim.

Guiza tek forvet oynayınca çok yalnız kalıyor ancak; elinden geleni yapıyor, bazen alamayacağı toplara koşup tribünlere oynasa da. Semih iyileştikten sonra Aragones’in nasıl bir anlayış benimseyeceği Guiza için önemli olacak.

Volkan Babacan için bir şey söylemek erken. G.Birliği onu şutlarla pek zorlamadı ama havadan gelen toplara hakim, gerektiği yerde açılıp topu da alabiliyor. Bana fiziği biraz yetersiz gibi gözüktü. Nasıl bir kaleci olduğunu söylemek için Sivasspor maçını beklemek gerekecek.

Yazıyı bitirirken Türk futbolunun genel bir hastalığına değinelim. G.Birliği yeni transferi Troisi’yi bu maçta kullanmadı. Türkiye’de yeni transfer olan bir futbolcu ne olursa olsun ilk hafta oynamaz. İkinci hafta yine ne olursa olsun yedekten girer. 3., 4.maçtan sonra ilk 11 oynamaya başlar. Bu sadece Troisi için geçerli değil. İstisnasız her futbolcuya bu yapılıyor. Baros’u da ekleyebiliriz. İngiltere’de Berbatov United’a geçiyor, Liverpool maçında sahaya sürülüyor hemen. Robinho City’e geçiyor, Chelsea maçında sahaya sürülüyor. İyiyse - ki transfer etmişsen iyi olduğuna inanıyorsundur - oynat adamı…

Son 4 maçın 3’ünü kaybeden Fenerbahçe bu galibiyetle rahat bir nefes aldı. Ama Fenerbahçe asıl sınavını önümüzdeki 10 gün içinde oynayacağı maçlarda verecek. Yani Sivasspor ve Dinamo Kiev maçlarıyla. O maçlarda gelecek sonuçlar (iyi veya kötü) Fenerbahçe’nin kaderini çizecek.

Bir Lise Klasiği

2008-09-19T23:27:00.006+03:00

Not: Aşağıda okuyacaklarınız, tarafımca en az 5 defa, benzer şekillerde meydana gelmiştir.

Mahalle aralarında, boş arsalarda kurulan taş kalelerle yapılan futbol maçları… Evet, bunlar klasiktir, sanal alemde de üzerine şahane yazılar çıkarılmıştır. Ama benim bahsedeceğim konu bundan biraz daha farklı: Lisede basketbol!

5-6 yaşlarında başlar erkeklerin “toplu oyunlara” aşkı genelde. Okula bile başlamadan mahalle arasındaki futbol maçları başlar. Okullar başlayınca, beden derslerinde tüm sınıf ufacık sahada 20 kişi maç yaparsınız. Yavaş yavaş büyürsünüz sonra. Orta okul yılları gelir. Çoğu okulda yoktur basketbol potaları. Varsa da parça pinçik edilmiştir, oynanmaz haldedir. Spor salonu bulunuyorsa, düzgün basketbol oynanabilir ancak. Spor salonları da yine çoğu devlet okulunda yoktur… Eğer az olan kesimdeyseniz, orta okulda başlarsınız ufaktan basketbol oynamaya. Eğer yoksa, liseye başlayınca okulunuzda basketbol oynanacak düzgün bir saha ve pota bulunur. Bu evrede futboldan, basketbola kayar bazılarımız. Ama önlerinde koskocaman bir engel vardır: Lise son sınıftaki ağabeyler!

Beden dersinizde bir şekilde oynarsınız 1 saat, orasını geçtik. Ama bu merete başlayınca kolay kolay bırakılmaz, hele bir de bağlandıysanız. Her teneffüs, her öğle arası, her okul çıkışı oynamak istersiniz. Sınıfta topu olan varsa getirir okula. Yoksa da 5-10 kişi para toplanıp ortak alınır. Uzun teneffüste çıkarsınız dışarı, başlarsınız oynamaya. 5 dakika ya geçer ya geçmez, gelir okulun ağır ağabeyleri. Önce kenarda beklerler az bir müddet, pek geçmeden de gelirler “beyler maç yapalım mı ya?” Bu sırada herkes birbirine bakar, kimseden ses çıkmaz. Top ortaksa ortada toplanılır, “abi adamlara baksana, mecbur alıcaz” kararına çıkar. Çıkmazsa da çıkarttırırlar zaten… Topun sahibi varsa eğer, herkesin bakışı altında pusar, “peki” der.

Siz liseye yeni başladınız. 1. veya 2.seneniz ancak. Karşınızdakiler de son sınıf. Adamlarla sınıf maç yapacak haliniz yok ya, karma maç yapılır. Sizin arkadaşlarınızdan 1-2 kişi mecburen dışarı yollanır -bunlar genellikle en kötü oynayan kişilerdir-. Ağır ağabeylerde kendi arasında 1-2 kişiyi çıkartır, başlarsınız 4’e 4 maça.

Muhtemelen her iki takımda da 1’er tane çok iyi oynayan, bir o kadar da bencil birisi vardır. Yanlarında da idare eder oynayan ancak o çok iyi oynayan kişinin arkadaşı… İstasnasız 10-15 dakika elinize top değmez. Pas gelmiyor zaten onu unutuyorsunuz. Yanınızda sizden 15 cm uzun izbandut gibi heriften ribaunt falan da alamıyorsunuz. (burada kenarda izleyenlere rezil olmamak için topa yükselmeye bile tenezzül edilmez) Haliyle biraz yorulurlar bu ağabeylerimiz. Dinlenmek, soluklanmak amacıyla birkaç pas verirler zora ki. Top elinize geldiğiniz anda bakarsınız solunuza 15-20 kişi. Sağa dönersiniz bir o kadar kişi de orada. Ee, lise son sınıflar oynuyorlar tüm okul toplanmış izliyor tabii. Tüm gözler üstünüzde. Zaten o saate kadar alay konusu da olmuşsunuzdur. Büyük ihtimalle o an şut atmayı aklınızdan bile geçirmeden, diğer arkadaşınıza topu fırlatırsınız. O da topu büyük ihtimalle ya kaptırır ya kaptırır!

Maçın sonlarına gelinir artık. Kenardakilere zile ne kadar kaldığı sorulur, “5 dakika” cevabı alınır. Kesin o 8 kişiden biri çıkıp “atan kazanır” diye böğürür. (bu kişi de genelde maçı kaybeden takımın oyuncusudur) O sırada potadan seken top, önünüze düşen bir top olur. İçinizden ilk geçen şey: “Maç boyunca zaten rezil olduk, şunu atsak kahraman olsak fena mı olur lan” dır. Siz içinizden bunları geçirirken rakip yapışmıştır tabii size. Topu çıkartırsınız hemen elinizden. Top biri tarafından potaya yollanır, seken top üçlük çizgisi civarlarında elinize düşer. Zaten ezik damgasını yemişsiniz bir kere. Karşı takımdaki oyuncular da “bırakın lan bırakın atsın” diye bağırır. (bu anların olmazsa olmazıdır) Bir an kahraman olma düşüncesi ve at diyenlerin gazıyla maçtaki ilk (buraya dikkat) şutunuz potaya doğru yollanır. Bırakın sayıyı, top panyaya dahi çarpmaz. Pota altında alır rakip takımdan oyuncu ribaundu, “tık” diye tamamlar. Maç gider…

Maçın gitmesi, potaya değmeyen şut önemli değildir; etrafınızdaki 50 kişiye (en az) rezil olmak, paha biçilemez…

Denizlispor

2008-09-19T23:27:00.002+03:00

Süper Lig’de 4.haftanın açılış karşılaşmasında Trabzonspor, deplasmanda Denizlispor’u Gökhan Ünal’ın tek golüyle geçti. Trabzonspor bu sonuçla puanını 10’a yükseltirken, Denizlispor 4 puanda kaldı.

Spor sitelerindeki haberler tadında bir giriş oldu. Bunu yapmamın nedeni de maçla ilgili bir yazı yazacak olmamdan çok, maçta aldığım notları aktarmak istemem. Zaten bir yandan kağıda yazarken, diğer yandan maçı takip etmek beni epey terletti. Bu seferlik böyle olsun artık… Ayrıca belirteyim, hem geçen hafta az çok Trabzonspor’a değinmemden dolayı, hem de uzun süredir Denizlispor ile ilgili yazmak istediklerimden dolayı sadece Denizli’ye değineceğim bu yazıda. Trabzon’u zaten herkes konuşacak. Anadolu kulüplerine elimden geldiğince önem vermeye çalışıyorum bu yüzden…

-Denizlispor üst seviyede korner kullanan bir takım. Bunu ilk hafta oynanan Galatasaray maçında da görmüştük. Denizlispor o maçta golünü kornerden bulmuştu, yine köşe vuruşundan birçok gol pozisyonu yakalamışlardı. Bu maçta da etkili kornerler ile ciddi pozisyonlara girdiler. Özellikle Murat Karakoç’a dikkat.

-Denizlispor’u ilk hafta izledikten sonra kafamda az çok bir şeyler oluşmuştu. Mücadeleci, koşan, genç bir takım olmaları ancak acemice hatalar yapmaları (özellikle savunmada) gibi… Ancak bu maçta çok daha farklı bir 11 vardı sahada. Galatasaray maçında oynamayan Kratochvil, Tomas, Ivan de Souza gibi tecrübeli isimler bu maçta sahadaydı. Takım savunması için Kratochvil ve Tomas muazzam bir öneme sahip Denizlispor için…

-Denizlispor’un yeni transferi Roberts’a da dikkat edilmesi gerekiyor. Patlama yapabilecek bir isim. Oynadığı 4 maçta 2 golü bulunuyor şu an. Trabzon maçında da Song ve Egemen’i çok yıprattı. Aynı şekilde sağ açıkta oynayan İsmail’i de es geçmemek gerekir. Yapı itibariyle biraz Aydın’a benzettim. Fizik gücü çok yüksek olmayan, çok çabuk hızlanabilen, rakibi rahat ekarte edebilen bir oyuncu izlenimi yarattı bende. Yaşı da henüz 20, kendini geliştirirse önemli bir futbolcu olabilir. Kenara not ediyorum bu ismi…

-Denizlispor ile ilgili son söyleyeceğim şey; abartıldığı kadar kötü bir kadroya sahip olmadıkları. Geçen seneden kaybettikleri Fatih Egedik, Adriano, Yusuf ve birkaç önemli isim daha var ama alttan gelen gençler ve yeni yabancı transferleri çok kötü gözükmüyor. Üstelik Tomas ve Kratochvil de hala ellerinde. Yedekteki 2 yabancının geçen sene takımlarında banko 11 oynadıklarını düşünürsek (Vega-Alberto) Denizlispor’un küçümsenmemesi gerekiyor. Galatasaray maçından sonra bu kadroyla işleri zor demiştim ancak bu maç çok daha farklı bir kadro ile mücadele ettiler. Galatasaray ve Trabzonspor harici oynadıkları 2 takımdan aldıkları 4 puanı da unutmamak lazım.

Bellinzona 3-4 Galatasaray

2008-09-19T00:15:00.001+03:00

13 sakat, 2 cezalı futbolcun var. 16 futbolcuyla maça gidiyorsun. Sahadaki adamlarından bazıları; De Sanctis, Meira, Kewell, Baros, Nonda, Lincoln. Kadronun derinliğinin ne derece iyi olduğunun göstergesi bu. Ancak 15 futbolcunun olmadığı bir ortamda kadro derinliğin ne kadar iyi olursa olsun bazı sıkıntıları yaşıyorsun, aynı bugün Galatasaray’ın sistem değiştirmek zorunluluğunda kaldığı gibi… Bugün oynanan 3-5-2 tamamen zorunluluktandı. 3 lü defansta bazı sorunları beraberinde getirdi tabii. Serkan gibi 2 aydır antrenman yapmayan ve 18 yaşında olan bir oyuncunun, Volkan gibi defansif yönlerinde bazı zaafları bulunan bir oyuncunun oynaması kenar savunmasında sorun yaşanacağının garantisiydi. Üstelik Serkan ve Volkan oyunun daha çok hücum yönünü zorlamaya çalışınca, arkalarında boşluklar bıraktılar. 3-5-2 gibi bir sistemde kanatta sıkıntılar yaşamak doğal tabii. Yoksa 4 lü bir defansta Serkan ve Volkan’ın savunmada bu kadar vurdumduymaz olmaları mümkün değil…

Nonda’nın geldiğinden beri sanırım en kötü maçıydı. Kaçırdığı gollere zaten alıştık ama her zaman çok iyi yaptığı şeyleri de yapamadı. Yanındaki Baros da gol kaçırma konusunda ondan pek farklı değildi ama attığı kafa golü ayakta alkışlanacak cinstendi. 2.golde de kaçırmak için pek bir çabaladı ama Bellinzonalı defans oyuncusu buna izin vermedi!

Galatasaray’ın duran toplardan yaşadığı sıkıntıyı sağır sultan bile biliyor. Böyle bir ortamda duran toptan gol bulmak da ilginç tabii. Gerçekten enfes bir orta kesti atılan golde Lincoln. Sadece bununla da yetinmedi, en az 3-4 tane daha gollük pas verdi ama Nonda ve Baros ikramları geri çevirdi. Attığı golü de oynadığı oyunun ödülü olarak açıklayabiliriz sanırım. Maçı kazandıran golü atması da onun adına oldukça rahatlatıcı… Medya biraz olsun Lincoln’e yüklenmeyi bırakıp, saldıracak başka kurbanlar arayabilir kendisine..

Bu maç Galatasaray adına önemli bir şeyi daha belgeledi. Lincoln, Kewell, Baros gibi beklentilerin üst seviyede olduğu oyuncular gerçek performanslarını ortaya koyunca Galatasaray çok özellikli bir takım haline geliyor. Attıkları goller için söylemiyorum bunu. Zaten bu 3 lü girdikleri gol pozisyonlarını gole çevirse 6-7 olmuştu. Nonda’yı hiç hesaba katmıyorum…

Bellinzona maçı Galatasaray için ölçü değil. Bellinzona, savunması çok çok kötü olan bir takım, çok rahat gözüküyor bu. Galatasaray’ın hücum silahları için özel anlam almaya da pek gerek duymamışlar. Bu halde 4 yemekle kaldıklarına dua etsinler. Ancak şu da bir gerçek ki hiç de fena olmayan bir hücum hatları var. Özellikle Kalu ve Gürkan -Gürkan’a 3.golün asisti için teşekkürler ayrıca- nitelikli oyuncular. Bellinzona’nın 3 gol bulmasında Galatasaray’ın etkisi de vardı tabii. Özellikle oynanan 3 lü savunmanın. Bir de Emre Aşık kötü olunca Meira ve Servet’in canı çıktı tüm defansı toplamak için, tabiri caizse.

Bol eksiğin bulunduğu maçta turu garantilemenin yanında kazanmak da önemliydi ülke puanı açısından. Son saniyede de olsa yüzümüz güldü. Diğer takımlarımızdan Beşiktaş, Metalist’i 1-0 ile geçmiş. Turun garanti olduğunu söyleyemeyiz ama iyi bir avantajı cebine koydu siyah beyazlılar. Kayserispor ise görünen o ki trajik bir maç oynamış. 5.dakikada eski Fenerbahçeli Kezman PSG’yi öne geçirmiş. 88.dakikada Toledo durumu eşitlemiş, ancak Kayseri uzatma dakikalarında gelen gole engel olamamış. Alınan mağlubiyet -üstelik 2-1 gibi bir skorla- Kayserispor için işleri zora soktu. Deplasmanda Kayseri’nin 2 farklı kazanması hayli güç olduğundan en azından 2-1 lik bir galibiyetle işi uzatmaya götürelim diyorum. Zor be…

Süper Lig Panorama #2

2008-09-18T17:27:00.002+03:00

“Süper Lig Panorama” yazı dizisine geçtiğimiz hafta giriş yapmıştım. Bu hafta içi gerek iş, güç gerekse Şampiyonlar Ligi maçlarından dolayı yazamadım. Daha doğrusu biraz gecikti, şimdi yazalım bakalım…

Geçen haftaki yazıda değindiğimiz 4 takımla ilgili birkaç cümle geçelim önce… Bursaspor ve Gaziantepspor 2 de 2 yaparak 6 puana ulaştıktan sonra bu hafta frene bastılar. Bursaspor’un mağlubiyeti pek sürpriz olmadı aslında. Oynadıkları takımın Sivasspor olduğunu ve maçın da deplasmanda olduğunu düşünürsek favori zaten Sivas’tı. Beklediğimin çok üstünde bir futbol oynayarak kazandı Sivas. Mehmet Yıldız inanılmaz faydalı bir oyuncu olduğunu yine gösterdi. Bu adamın 14 milyon verilen Guiza’dan, 7 milyon verilen Baros’dan ne kadar eksiği var biri söylesin lütfen… Çok daha iyi yerleri hak ediyor Yıldız, böyle oynamaya devam ederse de gelecek istediği yerlere inanıyorum. Gaziantepspor ise beklemediğim bir puan kaybı yaptı. Geçtiğimiz 2 haftada 0 puanla ligin dibine demir atmış Ankaragücü’yle kendi sahalarında 2-2 berabere kaldılar. Son dakikada yedikleri golle üstelik. Maçta çıkan 4 kırmızı kart ayrı bir tartışma konusu tabii, oraya hiç girmiyorum. Ankaraspor deplasmanda İstanbul Belediye’den 3 puanı son dakika golüyle kapmış. Ancak 1-0 dan 2-1 e getirdikleri maçta, İBB kalecisi Hasagiç’in gördüğü kırmızı kart es geçilmemeli. Zira o kart olmasa Ankaraspor şu an muhtemelen 0, ufak bir olasılık 1 puanda olabilecekti.

İlk 2 haftada hiç gol atamayıp, hiç de gol yemeyen 2 takım vardı: Kayserispor ve Eskişehirspor. Bunlardan Kayserispor hem özlediği gole, hem de 3 puanına kavuştu, ligin yeni ekibi Kocaelispor’u kendi sahasında 1-0 geçerek. Eskişehirspor da Kayserispor gibi özlediği gole kavuşsa da yediği 3 gole engel olamayınca sahadan puansız ayrıldı. Ligde şu an tek gol yemeyen takım Kayserispor, bunu da ufak bir not olarak geçelim.

Konyaspor, İBB, Denizlispor gibi ufak ufak değinmek istediğim takımlar var ama onları da haftaya bırakalım artık…

Şampiyonlar Ligi Grup Maçları #2

2008-09-18T17:00:00.002+03:00

Şampiyonlar Ligi’nde grup maçlarına dün oynanan 8 karşılaşmayla devam edildi. Fenerbahçe’nin maçı için zaten ayrı bir yazı girmiştik, bu yazıda da diğer 7 maça kısa kısa göz atacağız.

D Grubu’nun en tatsız tuzsuz grup olduğu kesin. Manchester, Villareal ile Celtic ise Aalborg ile berabere kaldı. Golsüz beraberlikler üstelik. Tabii ki deplasmanda oynayan Villareal ve Aalborg için memnun edici skorlar olabilir. Zira geçen senenin şampiyonundan forvetlerinizden yoksun 1 puan almanız veya hemen hemen her sene bu turnuvaya katılan köklü bir kulüpten hiç şans tanınmayan bir takım olarak 1 puan almanız azımsanacak bir şey değil.

Ölüm grubu denilebilecek olan E Grubu’nda, Steaua evinde Bayern Münih’e mağlup. Diğer yanda Lyon deplasmanında 2-0 öne geçip, yediği 2 golle 1 puana razı olan Fiorentina var. Lyon ve Fiorentina’nın bu grupta kıyasıya bir mücadeleye gireceğini görmek hiç zor değil. Steaua Bükreş’in zaten az olan umutları kendi sahalarında kaybettikleri maç sonrası iyice dibe vurmuş durumda.

Fenerbahçe’nin 3.torbadan girdiği F Grubu’nda işler biraz karıştı. Porto, Fenerbahçe’yi 3-1 ile geçerken Dinamo Kiev çabuk pes etmeyeceğinin mesajını Ukrayna’da oynanan maçta Arsenal karşısında verdi. Maçta 1-0 öne geçen Dinamo Kiev, son dakikada Gallas’ın golüne engel olamayınca 1 puana üzülen taraf oldu. Geçen sene gruplarda tel tel dökülen Kiev’in bu sene çok daha diri ve hazır geldiği kesin. Bir sonraki oynayacakları olan Fenerbahçe maçı, onlar adına oldukça önemli.

Grupların belli olmasının ardından yazdığım yazıda en iyi futbolu izlemeyi beklediğim olan grubun H Grubu olduğunu belirtmiştim. H Grubu’nda ilk maçlarda ev sahiplerinin yüzü gülmüş. (favorilerinde diyebiliriz aslında) Juventus kendi evinde Zenit’i Del Piero’nun harika frikik golü ile 1-0 geçmiş. Real Madrid ise son torbadan gelen BATE Borisov’a şans tanımamış, 2-0.

İlk grup maçları tamamlanmış oldu. Söylenecek bir cümle hakkım olsa sanırım şöyle bir cümle kurardım. Son torbada hiç şans tanınmayan Aalborg, Cluj, Anorthosis ve BATE dörtlüsünden Cluj, Anorthosis ve Aalborg’un aldığı puanlar, Real Madrid karşısında mağlup olan BATE’nin durumunu şaşılacak hale getirdi… Sanırım biraz karışık oldu, hatta baya karışık oldu…

Porto 3-1 Fenerbahçe

2008-09-18T00:01:00.003+03:00

Sadece 13 dakika yetti Porto'ya. İlk 13 dakikada oynanan baskın futbol, atılan 2 gol, geriye kalan 77 dakikada skorun üstüne yatılan bir futbol. Porto için maçın özeti sadece bundan ibaret belki de. Lucho Gonzalez'in ilk goldeki pası, skor 2-0 iken Lisandro Lopez'in laubaliliği, taraftarlar tarafından büyük alkışlarla oyuna giren ancak maçın etkisiz ismi olan Hulk, oyuna girdikten yaklaşık 30 saniye sonra topu ağlara gönderen Lino Porto takımı için diğer ayrıntılardı. Peki ya Fenerbahçe?

Defansta oynayan Lugano-Yasin ikilisinden gelen Edu-Can vari performans, orta alanda ne yaptığı belli olmayan Emre, Roberto Carlos'un kanadından gelen yığınla pozisyon ve 2 de gol, oyuna giren Josico'nun turist hesabı 7 dakika sahada kalması, takımı ayakta tutmaya çalışan bir Alex ve takımın en iyisi olan ileri uçtaki Guiza. Fenerbahçe için de maçın ayrıntıları kısaca bunlardı. Ya özeti? Tek bir cümle yeterli sanırım. Burak, Selçuk, Josico, Yasin, Can, Maldonado'nun forma giydiği bir kulübün Şampiyonlar Ligi'nde finali hedeflemesi ve bu maçın Fenerbahçe'nin yüzüne gerçekleri bir daha çarpması. Önemli olansa Fenerbahçe'nin bunu görebilmesi, Aziz Yıldırım'ın bunu görebilmesi. Ancak ligde yürüye yürüye şampiyon olmaları gerektiğini, olabileceklerini hala ısrarla belirten Aziz Yıldırım'dan bunu beklemek biraz hayalcilik oluyor sanırım.

Blogdaki tüm Fenerbahçe yazıları çok negatif. Bu benim Anti-Fenerbahçeli, Fenerbahçe düşmanı biri olduğumu düşündürecek Fenerbahçelilere, biliyorum. Gerçekte asla böyle değil. Geçen seneki Fener'e bakıyorum bir, bir de bu seneki Fener'e. Harcanan paraya bakıyorum bir, oynanan futbolun arasındaki farka bakıyorum bir. Üzülüyorum. Kulübünü seven, gerçekten takımını destekleyen Fenerbahçeliler adına üzülüyorum. Ha, ben biliyorum ki bu yazdıklarıma inanmayan pek çok Fenerbahçeli de olacaktır. Olsun, inanmayın. Ama şu Fenerbahçe'yi biri kurtarsın...

Kıyım Başladı

2008-09-17T21:41:00.004+03:00

Resimdeki kişi Konyaspor Başkanı Mehmet Ali Kuntoğlu. Geçen hafta oynanan Beşiktaş-Konyaspor maçından önce İstanbul'a gelmişken bir de programa katılayım deyip, Lig TV'de hafta içi her gün öğlen saatlerinde yayınlanan "Futbol Gündemi"ne konuk olmuştu. Konuştu da konuştu, çok konuştu ama boş konuştu. Boş konuşmasından öte bir de öyle bir laf etti ki şu an kendisine gidip "ee ne iş başkanım?" diye sorsanız verecek cevap bulamaz.

M.Ali Kuntoğlu'nun o programdaki sözleri aynen şuydu: "Benim 9 yıllık projem var, 9 yıl başkan olacağım. Ve bu 9 yılın 9 unda da Raşit hocamla çalışacağım." Hiçbir saptırma, oynama yok. Aynen budur başkanın söyledikleri. Biraz önce internette gezinerken rastladığım "Raşit Çetiner ile yollar ayrıldı" haberine de epey şaşırdım. Allah allah, hani bunlar 9 yıl çalışacaktı dedim kendi kendime. Herhalde Raşit hocadan yana bir sorun çıktı, kendisi ayrılmak istedi diye düşündüm ama alakası yokmuş. Sayın Kuntoğlu kan uyuşmazlığının olduğunu söylemiş. Eh be başkanım, hani çok iyiydi Raşit hoca, hani çok iyi anlaşıyordunuz, hani 9 yıl çalışacaktınız? Teknik direktör kıyımı başladı, hayırlı olsun. Geç bile kaldık bu sene.. Hele Premier Lig'de 2 menajer takımdan ayrılmışken, bizim Süper Ligi'mizin bundan geri kalması olur muydu hiç...

Şampiyonlar Ligi Grup Maçları #1

2008-09-16T23:09:00.005+03:00

Uzun bir aradan sonra yeniden Şampiyonlar Ligi'ne merhaba dedik 8 maçla birlikte. A, B, C ve D gruplarındaki ilk karşılaşmalar oynandı. Aralarından Marsilya-Liverpool maçını seyretme imkanı bulabildik. Oldukça da keyifli maç oldu beklediğim gibi. Bir yanda Eric Gerets'li Marsilya, diğer yanda taraftarı olduğum Liverpool... Benitez sonunda Babel gibi bir silahı kullanmayı akıl edebildi. Gerçi Manchester maçında sonradan girip o golü atamasa bu maçta şans bulabilir miydi, bilmiyorum. Maça da hızlı başladı Liverpool ancak savunmanın arkasına atılan bir topta savunma çok önde kalınca, Cana affetmedi. Ardından sahneye Gerard çıktı ve 3 dakikada attığı 2 golle gemisini kurtaran kaptan olmayı başardı. Penaltıyı Babel'in yaptırdığını da not düşelim. İkinci yarının ilk 15-20 dakikalık bölümünü izlemeyemedim ama 70.dakikadan sonra beklediğim gibi Marsilya gol için savunma güvenliğini bırakınca, Babel ile çok net pozisyonlar buldu Liverpool. Değerlendiremedi orası ayrı... Bu arada Marsilya araya sıkıştırabilir miydi 1 gol? Evet, o da olabilirdi. Yani son 20 dakikada hem 3-1, 4-1'e gidebilecek bir maç, hem de 2-2'ye gelebilecek bir maç izledik. Liverpool adına iyi bir başlangıç olduğunu söyleyebiliriz, hele ki bu kadar formda bir Marsilya'ya karşı...

Diğer 7 maçı da kısa kısa geçelim. A Grubu'nda Stamford Brige'deki maçta Chelsea Bordeaux'a 4 tane sallamış; Lampard, Cole, Malouda ve Anelka olmak üzere... Gruptaki diğer maç tartışmasız bu gecenin en büyük sürpriziydi; Cluj 1-0 geriye düştüğü Roma deplasmanında Juan Culio'nun 2 golüyle geri döndü, maçı da 2-1 galip tamamladı. Bu maç gruptaki dengelerin bir hayli değişmesine neden olacak gibi... B Grubu'nda Inter, Pana deplasmanından 2-0'lık galibiyet ile sağsalim çıkmayı başarmış. Diğer maçta sürpriz yumurtadan çıkan Anorthosis, Werder Bremen deplasmanından puanı kapmış. C Grubu'nun mutlak favorisi Barca, Nou Camp'da Sporting'i 3-1 ile geçip herhangi bir sürprize mahal vermemiş. Bu sonucun Guardiola'ya da derin bir 'oh' çektirdiği kesin. Grubun diğer karşılaşmasında Lucescu'nun Shaktar'ı, zayıf İsviçre ekibi Basel'den 3 puanı kapmış. Bu galibiyetin deplasmanda gelmesi Shaktar adına büyük avantaj... D Grubu'nda Liverpool-Marsilya maçının kısa değerlendirmesini yazının başında geçmiştik zaten. PSV-Atletico maçında gülen taraf İspanyollar olmuş, hem de 3-0 gibi çok net bir skorla... Sezona iyi başlangıç yapan Atletico Madrid'de işlerin yolunda olduğu söylenebilir...

Özellikle, hiç şans tanınmayan ve adeta uzaylı gözüyle bakılan Cluj ve Anorthosis'in yaptıkları bu etkili başlangıç, futbolseverlerin kafasındaki bazı şeyleri değiştirecek gibi... Bugünlük bu kadar, arkası yarın, Estadio de Dragao'da...

Premier Lig'de Şampiyon Kim Olur?

2008-09-16T00:10:00.002+03:00

Başlıktaki soruyu sorduk anketimizde. Yeni açılan bir bloga göre de çok iyi bir katılım geldi. Ankete katılan, katılmayan herkese teşekkürler.

Ankete Liverpool, Manchester, Arsenal, Chelsea, Tottenham ve Diğer seçeneklerini yerleştirdim. Oy kullanan 39 kişiden 11'inin tercihi Chelsea'den yana olmuş, ardından gelen Arsenal'in aldığı oy sayısı da azımsanacak gibi değil, 10. 3.sırada geçen yılın şampiyonu Manchester United bulunuyor 8 oyla. Taraftarı olduğum Liverpool 4 oyda kalmış (itiraf ediyorum, birini ben attım), diğer seçeneği de Liverpool gibi 4 oy almış. Bu seçeneğe oy veren futbolseverler hangi takımı düşündü bilemiyorum. Son sırada da 2 oyla Tottenham bulunuyor. Kurdukları kadroya rağmen, lige feci kötü bir giriş yapmalarından sonra 2 oyda kalmaları pek de şaşırtıcı değil açıkçası. Baştan aşağı tekrar sıralayalım.

Chelsea - 11

Arsenal - 10

M.United - 8

Liverpool - 4

Diğer - 4

Tottenham - 2

Fenerbahçe Sınıfta Kaldı

2008-09-15T00:38:00.003+03:00

Fenerbahçe’nin 46.dakikadan itibaren 9 kişi oynayan İstanbul Belediye’ye karşı aldığı galibiyet, G.Antep maçındaki neticenin ardından ortaya çıkan homurdanmaları kesmişti. Ama gerçek orada, öylece duruyordu. O değişmeyen gerçek, Ankara’da Fenerbahçe’nin karşısına bir kez daha çıktı.

“Ben demiştim” demeyi biraz abartacağım ama Fenerbahçe’nin birçok transfere ihtiyacı olduğunu ve bunların içinde alınacak bir de stoper olması gerektiğini söylemiştim. Son derece savruk, Fenerbahçe’de oynayacak kaliteye sahip olmayan bir Edu var dedik ama onun yerine oynayan Can daha da felaket. Lugano da sahada olmayınca Fenerbahçe savunmasının sahada düştüğü aciz durum ortada. Defans oyuncusu sürekli kendi kalesinin önünde ve sürekli top karşılamaya çalışıyor, bunların arasından bir tanesine ters vuruş yapabilir ama ortalama bir defans oyuncusu Can’ın ilk golde yaptığı hatayı yapmaz, maç boyunca da Can’ın girdiğinin 2 katı kademeye girer. Yanında oynayan Yasin de çok iyi bir oyuncu değil zaten. Bu durumun ortaya çıkması da son derece doğal.

Josico da ilk kez forma giydi. İlk maçı olduğundan dolayı kesin bir şey söylemek yanlış ancak ortalama, Maldonadovari bir oyun ortaya koyduğunu söyleyebiliriz. Ancak bu yadırganmamalı, ne kadar ekmek o kadar köfte.. Josico fiyat/performans açısından Senna’ya göre çok daha iyi ancak geldiğinde de söylediğim gibi Fenerbahçe’nin aradığı, beklediği bir oyuncu değil.

Fenerbahçe’de bir Gökhan Gönül sorunu da var. Sezon başından beri çok formsuz Gökhan, eski Gökhan’ın yerinde yeller esiyor. Osman hoca da bunu fark etmiş olacak ki maç boyunca takımı sürekli Gökhan’ın tarafını zorladı. Zaten milli maç yorgunu, üstüne formsuzluğu eklenince epey bir zorlandı. Savunma görevlerini bir şekilde yerine getirse de hücuma çıkmakta çok güçlük çekti… Beklerden girmişken araya Carlos ile ilgili de birkaç cümle sıkıştıralım. Carlos iyi oyuncu, kötü oyuncu, ofsayt bozuyor, çok ileri çıkıyor falan filan değil sorun. Sorun, Roberto Carlos’un Türkiye’ye geldiği günden beri maçlarda sürekli agresif olması, tepkilerini hep abartması ve çizmeyi aşması. Geçen sene yaptıkları bir yana Hacettepe maçında penaltıdan sonra hakeme yaptıkları, maçtan sonra topu eline alıp hakemin üstüne şut çekmesi hiç hoş şeyler değil. Carlos çok sevdiğim, benim ve tüm futbolseverler için efsane olan bir oyuncu ama bu davranışları sergilemese çok daha güzel olacak.

Hafta içi Porto maçı var, Fenerbahçe’nin. Orada da bu sıkıntıları yaşayacağını söylemek çok zor değil. Lugano’nun cezalı olduğu bir ortamda, sakat Edu da yetişemezse –Edu ne kadar kötü olsa da bu Can’dan çok çok daha iyidir- acemi Yasin-Can ikilisinin ne yapacağı meçhul. Emre’nin akıbeti ne olacak, oynayacak mı? Semih’in sakatlığı ne durumda? Gökhan bu formuyla oynamaya devam edecek mi, aynı şekilde Kazım da? Bunların hepsi birer sorun. Fenerbahçe, Portekiz’de bu sorunlarla nasıl boğuşacak, bekleyip göreceğiz.

Fenerbahçe’ye ve diğer takımlarımıza Avrupa Kupaları maçlarında başarılar…

Zirvede Havalar Nasıl?

2008-09-14T23:56:00.003+03:00

Galatasaray ve Fenerbahçe’nin puan kayıplarından sonra bu maç daha da önemli hale geldi. Zira altışar puanı bulunan Trabzon ve Beşiktaş’tan biri bu akşam alacakları olası bir galibiyetten sonra çok büyük bir avantaj sağlayacaktı ancak ne Trabzon’un ne Beşiktaş’ın canı kazanmak istedi.

Hem Trabzon hem Beşiktaş 2 de 2 yaparak başlamışlardı lige ancak 2 takım hakkında yorum yapmak için bu maçı beklemeyi tercih ettim, lakin Beşiktaş ve Trabzon’un karşılaştıkları takımlar (Antalyaspor, Konyaspor, Ankaragücü, Ankaraspor) bu sezon ligde bana göre alt sıralarda kalacak, vasat takımlar. Bu yüzden 2 takımın kendi arasında yapacağı maçın bizlerin aklındaki bazı şeyleri şekillendirmeye başlayacağını düşünüyordum. Ama beklediğim gibi olmadı. Maçın büyük çoğunluğu orta saha mücadelesi şeklinde geçti. Ne doğru düzgün bir atak organizasyonu izleyebildik, ne güzel kanat akınları, ne de tek paslar…

Aslında buna biraz da takımların sağlam savunmaları sebep oldu. Beşiktaş’ta Sivok-Zapo, Trabzon’da Song-Egemen ikilisini çok beğendim. 2 takımın da geçen sene stoperlerinden neler çektiğini düşünürsek, ilaç gibi gelecektir onlara bu 4 futbolcu. Bunun yanında Trabzon’da Yattara’nın olmaması bütün hücum etkinliğini öldürdü. Umut ve Gökhan da ileride vasat kalınca Trabzon hücum anlamında beklenenleri ortaya koyamadı… Burada değinmek istediğim şey, Ersun hocanın Yattara’yı takımın lideri yapmak istemesi, onun üzerine bir oyun planı kurması… Yattara senelerdir Süper Lig’de oynuyor, ligdeki en iyi açık oyuncularından da biri ancak Yattara’nın geçmiş yıllarındaki vakalarına baktığımızda saha içi bir lider olamayacağını söylemek çok güç değil. Onun üzerine sistem kurulması falan da yanlış bence. Bugün gerçekten sakattır bilemeyiz ancak ileri ki zamanlarda daha başka sorunlar yaratarak Trabzon’u sıkıntıya sokabilir Yattara. Benim görüşüm bu, ama isterim ki Yattara söylediklerimi bana yuttursun, hem oynasın hem oynatsın, Trabzon üst sıraları zorlasın vs. vs. Her şeyden önce 3 takımın zirveye oynadığı bir ligde, 4.takım devreye girer.

Durum böyle. Bu akşam 2 takım hakkında aklımda sadece tek şey kesinlik kazanabildi, o da takım savunmalarının oturmuş ve sağlam olmaları. Ancak hücum yönünden beklentileri karşılamayan bu karşılaşmada Holosko ve Yattara'nın eksiklikleri de unutulmamalı...

Galatasaray 1-1 Antalyaspor

2008-09-14T01:06:00.003+03:00

Saatlerimizi 21.45 e kurduk. Galatasaray’ı izleyeceğiz.. Açıyoruz televizyonumuzu, uzanıyoruz koltuğumuza. Ama o da ne? Karşıya Antalyaspor diye bir takım çıkıyor ve bütün maç zevkimizi, keyfimizi berbat ediyor. Ben senelerdir Süper Lig’de yüzlerce maç izledim, bugünkü Antalya gibi oynayan çok takım gördüm ama bu kadar iğrencini de görmedim.

Antalyasporlu futbolcular 90 dakika boyunca öyle şeyler yaptılar ki, ekran başındaki seyirciyi “acaba bunlar hafta içi taktik, yan top, sistem vs. çalışmak yerine hangi dakikada kim sarı kart görecek, kalecimiz nasıl zaman geçirecek, nasıl kendimizi yere atıp zamanı çalmaya çalışabilirizi mi çalıştılar” diye düşündürdüler. Zira Antalyaspor takımının sahada yaptıkları bunların hepsine birer kanıt. Takımın yarısının sarı kart, birinin kırmızı kart görmesi, maç bittikten sonra kalecinin kırmızı kart görmesi (Ömer’e daha sonra değineceğim), kalecinin en azından 5-10 dakikayı yemesi, kırmızı kart gören oyuncunun sedyeyle çıkması… Örnekleri çoğaltabiliriz..

Ancak Antalyasporlu futbolcuların tüm bu yaptıkları Galatasaray’ın puan kaybetmesinin tek sebebi değil elbette. Peki bu sebepler neler? Öncelikle Galatasaray’ın geçtiğimiz maçlara göre çok daha etkili oynadığını, maçı kazanmayı geçtiğimiz maçlara nazaran çok daha istediğini, çok daha fazla gol şansı yakaladığını söyleyebiliriz. Ama bunlardan bir sonuç elde edemediler. Bunun en büyük nedeni de gol yollarında ki beceriksizlik. Bu gol kaçırma hastalığı sezon başında oynanan hazırlık maçlarında da çok kez dile getirilmişti ama lig ve Avrupa Kupası maçlarında Galatasaray çok fazla gol pozisyonuna giremeyince bunlar unutuldu. Galatasaray’da Nonda, Baros, Ümit, Arda ve diğer oyuncular da son vuruşlarda inanılmaz beceriksizler. Skibbe aylardır bu gol sorununu aşmak için çalıştıklarını söylüyor, artık sonuç almanın zamanı gelmedi mi?

Son olarak gelelim Ömer’e.. Ömer’i senelerdir Türkiye Ligi’nde izliyoruz. Hiçbir kulüpte tutunamayan, sürekli yediği komik gollerle gündeme gelen, zamanında Milli takıma çağrılan ama orada da bu komik golleri yemeye devam etmesi sonucu artık Milli takıma da çağrılamayan vasat bir kaleci Ömer.. Bu akşam maçın başından sonuna kadar Galatasaraylı oyuncular ne kadar gol kaçırdıysalar, Ömer de o kadar gol çıkardı. Kariyerinin en iyi maçlarından birini oynadığını da söyleyebiliriz. Peki, Ömer’in maç 1-1 duruma geldikten sonra tüm aut vuruşlarında sürekli zaman geçirmesi, 2 top kurtardıktan sonra garip hareketler yapması doğru mu? Üstüne üstlük, maçın ardından kapalı tribüne dönüp ellerine bellerine dolaması ve tahrik etmesi ne kadar çirkin değil mi? Yaptığı açıklamada da anneme, babama küfür edildi diyor. Yahu Ömer kaç yıllık kalecisin. Sana kaç maçta, kaç kez küfredildi sayısı belli değildir, veya herhangi bir futbolcuya. Onlarda mı her küfürden sonra böyle yapsınlar? Kusura bakmasın ama bu tepkiyi de hak etti. Maçın daha 30-35.dakikasından başladı zaman geçirmeye, maçı çirkinleştirmeye. Bunları yapıyorsan yiyeceğin küfürlere de katlanacaksın, maçtan sonra da çıldırıp hakeme saldırmaya çalışmayacaksın.

Galatasaray, Denizlispor ve Kayserispor maçlarına nispeten daha iyi oynadığı, daha çok pozisyona girdiği maçı kazanamadı. Onlarca gol kaçtı, pozisyonların son adımında doğru paslar verilemedi.. Sonuç olarak, skor tabelaya 1-1 yansıdı. Zaten bunlar, futbolun acı gerçekleri değil mi?

Arda Turan

2008-09-13T00:27:00.003+03:00

Ufak Arda'nın üstadı ne kadar dikkatli takip ettiğinin bir belgesi değil mi bu resim? Ama Arda için post atma sebebim bu resim değil, zira bu resim zaten hemen hemen her yerde çıktı. Ben de bunun gibi 1-2 resim buldum Arda'nın ufaklığından... Hem paylaşayım, hem de arşivde bulunsun.

10 Ekim 1998

2008-09-11T16:44:00.004+03:00

Annesinin peynir, süt alması için yolladığı bakkaldan heyecanlı ve koşar adımlarla dönüyordu. Oturdukları dar sokağın kenarına park edilen arabalar onun özgürce sağa sola zıplaya zıplaya koşmasına engel oluyordu. Hatta çoğu zaman sokakta çeşitli oyunlar oynamak amacıyla gerilmiş iplerin üstünden atlamak zorunda kalıyordu, bir engelli 110 metre koşucusu gibi...

Hızla ulaştığı apartman kapısının ziline var olan tüm gücüyle abanıyordu, her defasında annesinden yediği azarlara rağmen... Apartmanın 3.katında dedesi ve babaannesi, 4.katında da kendi ve ailesi oturuyordu.. İkişer ikişer çıktığı merdivenlerden sonra 3.katta duraksadı ve kapının yanındaki bozuk olan zil yerine daha etkili bulduğu yöntem olan "kapıyı yumruklamayı" kullandı. Babaanesi açtı kapıyı.. Ayağındaki terlikleri dağınık bir şekilde çıkartıp kendisini içeriye attı. Giriş kapısının hemen yanındaki odada oturan dedesinin yanına gidip önce elini öpüp harçlığını aldı, sonra da "ne zaman gidiyoruz maça?" sorusunu sordu.

Öyle ya, tüm bu telaşı Türkiye A Milli Futbol Takımının Bursa'ya maç yapmaya gelecek olmasındandı. Rakipte boru değildi, taş gibi Almanya geliyordu. Üstelik Avrupa Şampiyonası'na katılabilmek için önemli bir maçtı, her ne kadar o, o an buna idrak edemese de.. Onlarca bilet hazırdı; maça gidecek amca, dayı, yiğen, baba, abi de.. Ancak "ne zaman gidiyoruz maça?" sorusunu sorduğu dedesi pek hazır görünmüyordu. Zira dedesi yorgun olduğunu, hasta olduğunu, maça gelemeyeceğini söylüyordu. Ufaktan da torununu kandırma çalışmalarına başlamıştı, evde yalnız kalmamak için! Maç saati de git gide yaklaşıyordu. Abisi okulundan, babası, amcası işinden gelmiş, herkes akşam yemeğini yemiş ve akşam 8'de başlayacak olan maça hazırdı. Derken üst kattan bir ses duymuştu. Annesinin sesi olduğunu hemen anlamış ve elindeki torbaları kapıp anında yukarı fırlayıvermişti.

Maç saatine 1 saat hatta daha az bir süre kalmıştı. Evleri, Bursa Atatürk Stadyumu'nun birkaç kilometre uzağında olduğundan pek de acele etmiyorlardı ama çıkma vakti gelmişti artık. Tabii, cümbür cemaat maça gidilirse kocaman bir minibüs de gerekliydi. Dedesi, babası ve amcalarının ortak olduğu fabrikanın külüstür minibüsü yanaşmıştı apartmana. O sırada 3.katta oturan dedesi yanına çağırmıştı onu. Dedik ya, başlamıştı dedesi torunuyla birlikte maç izleme operasyonlarına.. Küçük boy Max dondurmadan kapıyı açtı.. Baktı torunun suratı asık, çıkardıkça çıkardı teklifi yukarı ve sonunda Magnum'a kadar geldi. Daha okula yeni başlamış, minicik çocuktu, Magnum yemesine izin yoktu. Futbol aşkı da yeni yeni başlamış tabii, tam da farkında değil bu maçın öneminin. Magnum diyince gözleri parlayıvermişti ama o kadar kolay teslim olmayacaktı elbet. Aşağıdan abisinin gelip "hadi gidiyoruz" demesi üzerine, bir an arada kalmış ama maçı tercih etmişti. Ne olacak altı üstü bir dondurma, başka zaman yerim diyordu. Ancak dedesi pes etmemişti.. Tam minibüse binmek üzereyken teklifin üstüne 2 gofret, 1 de sakız eklenmişti. Kayıtsız kalmayacaktı bu teklife elbette. 2 gofret, 1 magnum, 1 sakız az buz şey değildi yahu! Üstelik maçı da koltuğa yayılıp rahatça izleyebilecekti. Babasının tüm ısrarlarına rağmen, yukarı dedesinin yanına çıkıp pencereden el sallamakla yetinmişti onlara..

Maç başlamıştı öte yandan. Bir yandan maçı izlerken diğer yandan gofretlerini ve dondurmasını mideye indirmekle meşguldu. 30.dakikada gofretler ve dondurma bitmiş, ilk yarının sonunda da sakızın tadı kaçmıştı. 10 Ekim 1998 tarihinde oynanan o Almanya maçına gitmeyerek yaptığı hatanın farkına, 2.yarıda Hakan Şükür'ün attığı golden sonra farkına varacaktı.. 90.dakikada tüm stadın ayağa kalkıp, var gücüyle, Alman futbolcuların topu ayaklarına aldıkları an çıkardığı ıslık seslerinden sonra farkına varacaktı. Maçın bitiminde 20 bin kişinin "Kırmızı-Beyaz, en büyük-Türkiye" haykırışlarından sonra, o atmosferi görüşünden sonra farkına varacaktı.. O kadar pişmandı gitmediğine...

Zaten 7-8 yaşındaki o ufacık çocuğun o maça gitmemesinden sonra duyduğu pişmanlık ve hatta kendine kızıp ağlaması, onun çok kısa bir süre sonra futbol aşığı olacağının habercisi değil miydi?

Türkiye 1-1 Belçika

2008-09-10T23:38:00.004+03:00

Bodoslama bir giriş olacak ama Çağlar'dan başlamak istiyorum. Hani şu çook kötü oynayan, rezil oynayan, ileri çıkmayan Çağlar'dan.. Takımın mağlubiyetine neden olan Çağlar'dan!

Selçuk Yula 20 kere söylerse milletin aklına sokar tabii böyle şeyleri. Oyuna girsin diye yırtındığı Uğur Boral, ne kadar fazlasını yapmış Çağlar'dan? Bu adam da son senelerde Denizlispor'da dikkat çeken bir adam ve Balta'nın sakatlanmasıyla bir şansı hak ediyordu. Çok iyi oynayamadı belki ama maçı kaybetme nedenimiz Çağlar gibi davranmamamız gerekir.

Ermenistan maçından pek farklı bir maç izlemedik. Şuursuzca yüklenmeye çalışıyoruz, sürekli çok kötü orta yapıyoruz (50 orta yapmışız, sanırım 1 veya 2 tanesine kafa vurabildik ancak doğru düzgün bir şekilde), pozisyona giremiyoruz. Kısacası; top bizde, sürekli orta yapıyoruz, sürekli şut çekmeye çalışıyoruz ama nitekim bal yapmayan arı gibiyiz.

Milli Takım oyuncularında da bir doygunluk olması normal karşılanabilir. EURO 2008'de çok stresli, zor maçlar oynadılar. Lig başladıktan hemen sonra yine tansiyonu yüksek bir Ermenistan maçı oynadılar.. Şimdi de Belçika maçı.. Kariyerlerinin son 5-6 ayı Milli Takım odaklı geçti çoğu oyuncumuz için. Konsantrasyon kaybı yaşanması doğal ama bu yenilginin tek nedeni de doygunluk ve konsantrasyon sorunu değil elbet.

"Ben demiştim" olacak ama Ermenistan maçından sonra takımda bir doygunluğun, yeteri kadar isteğin olmadığını söylemiştim. Bu maçta gelen puan kaybı bunu iyice su yüzüne çıkardı.

Ama başımızda -her ne kadar oyuncu seçimlerinde çok yanlış tercihler yapsa da- bu motivasyon, konsantrasyon, gaz işlerinde çok usta olan Fatih Terim var. Eğer kendisi de iyi konsantre olursa Milli Takıma, oyuncuları da çok güzel adapte edebilir. Bosna-Hersek ve Estonya maçlarını bekleyeceğiz bunları görmek için..

Unutulmayanlar, Unutulmayacaklar...

2008-09-10T15:23:00.008+03:00

Düşünüyordum. Yazmak geldi içimden. Yazdım...

-Patrick Viera'nın penaltıyı üst direğe nişanlaması ve yüzünde oluşan gülümseme.
-Popescu'nun penaltısı ve kollarını açarak geri geri koşuşu.
-Jardel'in uzatmalarda Real'e attığı gol ve formayı çıkartıp o bütün ağırlığı üzerinden attığı an...
-Jardel'in 3-2lik Real maçında kafayla attığı 3.gol ve köşe direğindeki "Samba"sı.
-Mustafa Keçeli'nin Fenerbahçe ağlarına topu bırakışı ve sesimin 3 gün boyunca neredeyse hiç çıkmaması.
-Ümit Karan'ın Türkiye Kupası'nda attığı 2.gol sonrası ayağımı koltuğa vurmam ve oluşan şiş..
-Semih'in Hırvatistan'a attığı golün ardından evi 2 defa baştan aşağı turlamam.
-2001 yılında oynanan Türkiye Kupası yarı finali maçını (Fenerbahçe 4-4 Galatasaray) penaltılarla Fenerbahçe 3-2 kazanır ve ben ilk defa yenildiğimiz bir derbiden büyük bir haz alırım, takımımla gurur duyarım.
-Hakan Şükür'ün Leeds'deki imzası ve bağrışlarım...
-6-0lık maçta 4.golden sonra televizyonu kapatıp, kendimi yatağa atışım...
-Hasan Kabze'nin Beşiktaş'a attığı gol sonrası yanımdaki arkadaşımla birlikte aynı anda havaya fırlayışımız ve aynı anda iki kolumuzu havaya kaldırmamız...
-14 Mayıs 2006 günü, Hasan Şaş'ı, Tomas'ı, Mondragon'u, Kral'ı, Ilic'i görüp haykırabilmemiz...

...